Photo of the Day: May 6, 2013. An Editors' Pick from our 2012 Photo Contest.
Photo and caption by José De Rocco (Buenos Aires, Argentina); Photographed January 2012, Buenos Aires, Argentina
Entau, lu mandin, doas cagolhas apres se bischar...
Lu bilhet dau ‘mercres d’apres la Senta Estela. La referença a la Senta estela es nonmàs per far color pluri-pan-linguistico-monò-occitan, ‘quò fuguet per mon peron un disnar mai mon estiala a me, la Sonia, un disnar chas lu japones dau cuenh de la rua. De legir quauques bilhets sus la tiala, aime mielhs aver fach ‘n’abistaci’ de bana coma ‘quela goiata que non pas coma d’autres, n’autra per dire la vertat v’raia, que van de bana coma daus vesins que las malinas son pendilhadas (>òc) 
v-òc-es, sei un pauc nastre.
Lu bilhet dau ‘mercres per persentar un libreton. Res de noveu, nonmàs ‘na paginaci’ pedeefisada daus bilhets tirats de la seria « p’itas istòrias ». I a dos fichiers :
- ‘queu-quí [pitasistorias-a4 ] (*.pdf) per imprimat lu libret e l’agrafar (o lu reliar). ‘Na presentaci’ simpla, aisada de far.
- ‘queu d’aquí [ pitasistorias ] (*.pdf) damanda un pauc mai de trabalh. Vos fau imprimar rectò-versò las fuelhas, las plejar au mitan dins lu grand sens, las aregropar sens las desboirar e las « codre » per ne’n far un libret coma ò fan los japones (v-òc-es, sei meitat lemosin, meitat japones, quò ne’n manha un ? ), ‘visatz aquí (>fr).
V’autres i ‘ribatz pas, contactatz me, vos ne’n envoie un eisemplari « per res » (‘tenci, pas ‘vant la fin dau mes, ne’n mai d’aquò, ne’n fase más 10 tiratges, sei pas imprimor non pus, qu’es un libre escrich ne’n lemosin, pas un mejan de far lu richard.
- Dins lu pòste (>fr), ‘queu dimenc, « 3D » parlava de la chauna de La Comba d’Arc
Lu bilhet dau ‘mercres per persentar maitot lu poëma de la Senta Estela « in París » (>òc), per la fin dau mes. Aquí maitot, es un trabalh de pedeefisaci’ d’un bilhet ancian « l’ora de l’ombra ». Aquí maitot vos fau trabalhar un pauc. ‘Na vetz imprimada, la fuelha deu estre plejada un prumier còp dins lu grand sens, apres, fau tornar plejar la fuelha de mitan una prumièra vetz e ‘na seconda. Entau fasent passetz dau format A4 au format A6. Desplejatz la fuelha e copilhatz la fuelha sus los dos plejadís dau mitan. Fau tornar far dos plejadís e v’autres atz un libreton.
- Veiquí lu liam (*.pdf) per charjar mon fichier.
- Veiquí un liam mai daus dessenhs (>fr) per far los plejadís libretonesques.
さんてつ, santetsu, per poder ò legir, es una manga, beleu un marchatz saber, una manga dau Koji YOSHIMOTO.
De segur, es lu fanatic daus trens, afe de las garas, de bana coma lu qu’apren lu japones que iò ‘chaptet, a l’enchaison de l’anniversarí dau seisme dau 11 de març de 2011.
‘Quela òbra es pas ‘na ficci’, es un tesmonhatge de quò que quauques uns fagueten apres la stupor, es de dire, ne pas se plantar de trabalhar per far viure ‘na p’ita linha de chamin de far. Lu libre per ‘queu tesmonhatge d’esper montra mai que tot l’importança dau tren per la gent.
Es ‘na leiçon de non renonçament que de tornar bastir, tornar quilhar de’n pè, quau que siàia, las chausas que fugueten esbolhadas. Es entau que se mesura la fòrça d’un pòple.
La manga es construch coma un documentari, un pauc sus la mòda dau Joe SACCO (de legir sus la Bedeteca >fr). Lu dessenh es luenh dau resson que fai lu mòt manga. I a beucòp d’esmai, d’emoci’ dins ‘queu libre. Lu dessenh es un pauc austere quò que balha ‘na plaça granda a la gent qu’an fachs quò qu’ilhs podian, faça a quò qu’aribava, faça a la situaci’ d’apres l’auvari.
I a un punt negre, ‘na besonha que me maschet, las cartas daus chamins de far presentadas dins lu libre son pas daus pus claras.
- Sus lu sit de l’esditor Santetsu (>fr) d’ente es tirat l’eimatge.
- Un bilhet que ne’n parla sus planeta-bede (>fr)
Aprofeite d’aqueu bilhet per prener la plaça de la Patricia (>òc) e per dire vergonha a la mòrt que ‘trapet lu Comès au mes de març.
Es un grand de la banda dessenhada. Lu descubrissí mai Silence (1980), puei Belette (1983), l’Arbre-coeur (1988). Un grand temps apres, ‘quò fuguet de las òbras coma lu Dieu-Vivant (1973) e la Maison où rêvent les arbres (1995).
Slavoj Žižek « La violença es pas un accident daus nòstres sistemis, ‘la ne’n es la basa ».
Vòle pas ‘quí persentar lu filosòfe, v’autres atz màs de far ‘na p’ita charcha sus la tiala mai son nom. Eu es estat format a Ljubljana e ne’n França. Ne’n mai dau filosòfe, eu fai lu psicanaliste, de tradici’ lacaniana.
Žižek fai ‘na critica bona de la societat, occidentala, dau jorn d’aüei, mai que mai sus sa faiçon de refusar l’autoritat. Eu es contra los, o las, que fan la propaganda d’una societat que balha « la libertat per chausir » coma orlutz, societat montada contra la de « l’autoritat ».
‘Tenci’ es pas non pus un dictator, fau prener aquí l’autoritat formulada per la societat, per « lu grand tot », ‘laidonc per lu Žižek, refusar ‘na fòrma d’autoritat, dire non ad una autoritat es dubrir un espací per de las malaudias mentalas coma estre paranoïc o ‘ver de las possadas narcissicas.
Per eschivar ‘quò, Žižek, perpausa daus actes politiques coma far ‘na revoluci’, o b’etot de modifiar lu sistemí dins sa violença, lu capitalisme ; entau fasent, l’òrdre noveu dau punt de vuda daus simbous perpausariá un noveu espací ; es un pauc quò que ditz l’eroï dau libre que dau filme V per Vendetta.
Eu balha mai d’un eisemple per eimatgar sos perpaus, divers e variats, per eisemple queu d’aquí sus l’educaci’ :
Un goiat vòu pas ‘nar veire sa granda.
Dins la logica traditionala, los pairs disen : tu marches coma n’autres autrament vas ne’n trapar una jurta.
Dins la logica societalista actuala, la passat lu modernisme, i a de la gent per dire : per me far plaser, te fau venir coma n’autre visitar la granda, aquò i fará plaser maitot.
Žižek esplica que ‘quò es ‘na faussa libertat qu’aquela chausida, la seconda es mai violenta que la prumiera perdeque es pas una chausida, mas ‘n’obligaci’ basada sus los sentiments.
- Lu sit de l’esditor (>fr) d’ente ven l’eimatge.
- Una critica sus la tiala (>fr).
- E un bocin dau Žižek dins lu Diplodocus (>fr).
o(-!-)o
E d’escotar per lu benaise…
La setmana passada, Serge Latouche eriá convidat (>fr).
o(-!-)o
‘Tenci’ chap d’òbra, ‘tenci’ chap d’òbra. Aquí tot quò que fau ne’n dire per vos la far tirar entau lonja de pas ne’n’ver jà fach la legida.
Veiquí la persentaci’ daus libres, dins l’òrdre daus limeròs, emai ‘quò n’aguesse gaire de sens perque l’istòria es sensa estre la mesma.
Tsubaki – lu nom de la flor daus cameliàs : dins ‘na letra laissada per sa filha, de legir apres sa mòrt, Yukiko, ‘na surviuvanta de la bomba atomica, parla de quauques bocins de quante l’eriá p’ita puei goiata chas sos pairs, de’n prumier dins Tōkyō, puei a Nagasaki.
‘La torna boirar los afars de la vita d’una familha trabalhada per las mentidas dau pair, ‘quò que la menet a far un murtre.
Hamaguri – cauquilhatge : dos eifants apres jugar dins un jardin de Tōkyō, Yukio mai Yukiko, se fan ‘na promessa de fidelitat e per aquò marcan lurs noms au dedins d’un cauquilhatge. ‘Riba l’adolescença, se tornan trobats a Nagasaki, sens se tornar coneitre ; los sentiments qu’ilhs an l’un per l’autra, quò que los manha, lur seriá bandit ?
Tsubame – ironda : Quante i aguet lu tremolament de terra ne’n 1923, lu qu’esbolhet lu canton dau Kanto ne’n fasent mai de 140 000 mòrts, la goiata de Corea, KIM Yonhi, devenguet per subreviure, KANAZAWA Mariko, coma se l’eriá eissida dau Japon. A la fin de sa vita, veusa, mair d’un filh que fai lu chimiste, grand mair de très pitits eifants, lu misteri de sa naissança li es balhat.
Wasurenagusa – miosotis : apres un prumier maridatge mancat, TAKAHASHI Kenji descruba qu’eu es sterile. Aclapat, eu daissa la meijon de la familha. N’i en a pus que per sa nuriça, Sono. Un jorn eu fai la coneissança de Mariko, que viu sola mai son filh Yukio. Ne’n tomba amorós, la marida contre l’eivis de sos pairs.
Quarante six ans apres, retraitat e aflacat, eu charcha las traças de la Sono. Quante eu troba sa tomba sus laquala es marcat lu nom de la flor de la Senta Vierja, Wasurenagusa, entau fasent, eu compren las originas de sa naissança e lu malur de sos pairs.
Hotaru – luchachambra : a la sason daus verms lusents, las luchachambras, Tsubaki passa veire sa granda TAKAHASHI Mariko. ‘La es luenh de pensar que ‘quela-quí vai i balhar lu secret que minja sa vita desempuei cinquanta ans alora que ‘la poguet jamai ò dire a son òme. Estudianta, Tsubaki apren tras ‘quela confeci’las leis cruelas de la vita : l’einuscença e la simplessa de las jòunas filhas son mai d’una vetz abusadas per daus òmes de poder e d’eisperiença, entau fasent, lur destinat se’n troba per jamai desboirada.
SHIMAZAKI Aki es nascuda au Japon mas ‘la viu a Montreal desempuei ‘na desena d’ans. ‘La ganhet daus pretz per doas pertidas d’aquela pentalogia.
« Lu pes daus secrets » es un raconte que nos pòrta dins lu Japon imperiau, lu de las annadas 1920 d’aici lu Japon moderne, lu de las annadas 2000. Es l’istòria de gent faça a la destinat, de la gent que fan beucòp per viuvre faça a la vita, maugrat que las istòrias non barradas, non eisplicadas, sus laqualas es pausat un baradon lord, aquelas istòrias semblan tornar eissir, d’una generaci’ l’autra.
- La paja chas Actes Sud (>fr)
