Madama Neandertala

Madama Neandertala, vos escrive aüei un pitit bilhet per vos dire que vòstre jornau personau es estat transcrit dins la linga dau Rabelais, que sa legida eriá per me plare, ‘quò d’aquí dès la desbuta, parle aquí dau biais que la Pascale Leroy e la Marylène Patou-Mathis vos persenteten chas lu Mathieu Vidard sus París-inter (>fr).

Pas luenh d’una chuta d’aiga, i a ‘na chauna ente s’acialan de la gents, daus Neandertaus. Daus temps que los uns van querre la lebre, los autres van a la culhida.

Màs, veiquí pas qu’un dròle de ‘limaud es au mitan dau chamin, un meitat sabem-pas-dequè, meitat volem-pas-iò-saber…

Ai paur la nuech de la vetz, comprene d’ente ‘quò ven, ‘quò desbutet coma v’autres que lu dangier eissistava quitament lu jorn de se permenar a la forcha d’un chamin plan grand per eivoluar pertant, afe, es entau ; e los autres, que d’anar a la chaça daissaten la plaça per lu spectacle e que cresen ad un’ istòria per durmir de’n pè.

La paur de l’autre… ‘Questa bestia que vos tornet ‘trapar a la chuta d’aiga. Aürosadament per n’autres que qu’eu jorn, inventetet lu torna-z-i-Marion, autrament seriá pas ‘quí per vos dire tot lu ben que pense dau libre.

D’autant mai que vos sente un pauc sola per toschar la tropelada dins vòstra chauna : vòstra amija que davala dins las rebairòlas per un res, ‘l’a de las rasons a la vuda de la vòstra sessualitat, sens obludar que setz pas la darniera d’estre au fuòc e au pilon, e pas per las rasons que balhetz, siàia dich entre nos. D’autant mai que lu Freud eriá pas d’enquera eisit per vos eisplicar que tant raibar es bon per la santat, per se deschaunar l’esperit, coma disetz, tant lu raibe es pas ‘na lonja per menar lu Jorg sos vòstra peu d’orsa, e que mesma per aquò i a ‘quela pedarsa de Brandon que visa quò-quí rassís sas surcilhas.

Sabetz que qu’es (beleu) la darniera vetz qu’escrive ujan sus la gent coma v’autres, perque vòle pas passar per ‘quò que sei pas, es de dire un especialiste de l’especialitat especiala, ‘laidonc, per ‘chabar ‘quí ‘queu pitit mòt, ‘vant de tornar dire lu plaser de la legida, fòrça aisada, de las trobalhas dins lu vocabularí, sei estat tot esmogut de la visita de la chauna daus Zigues, e mai-que-mai de la gesta que faguetetz dins la vòstra de chauna, a la fin de l’adventura.

Veiquí, nonmàs per aquò, Madama Neandertala, marces.

Eimatge tirat dau site de l’esditor (>fr)

Publicités

Sei assuausat, sei pas tant colha que ‘quò !

Sei assuausat, sei pas tant colha que ‘quò ! Au ! ‘Quò fai plaser, afe, ‘quò me fai plaser de iò saber !

– Atz v’autres escotats París-inter ‘queu prumier de mai ? Mai-que-mai « la testa au cairat » a las doas oras dau mieijorn ?

– Non ? Picatz sus lu liam aquí (>fr) per ò far.

– E perdeque far ? Perque ‘quò se parla de la femna de Neandertau. De segur ai pas d’enquera legit lu libre persentat, es un afar de quauques jorns, mas sei be aüròs de tornar un pauc sus lu subgier.

Setz pas sens saber que i a un an faguí un « plagiat » dau libre dau Jean ROUAUD « Préhistoires ». Es de dire que a la desbuta eriá pertit per ne’n far ‘na revirada, puei adjutí de la gent, e contrarament au ROUAUD me songe que los Neandertaus nos aprengueten mai de chausas que ‘quò se ditz, que son beleu las femnas que pintureten las chaunas… ne’n demore pas mai un plagiaire. N’en sei pas fiar mas es entau que fau dire !

Mas, mas, mas, per mamesar un pauc, tant de segur iò faguí a ma mòda, sei pas non pus un revolucionarí, tant desempuei, los scientifiques descubrisseten que los o las Neandertau-la-s pintureten ‘na chauna per lu mens, que, a la seguida de l’analisa daus trachs dins ‘n’autra chauna, son beleu las femnas que pintureten, sens obludar la musica (aquí prene ‘n’escorchiera)…

E aüei dins lu pòste, vei-quí-pas-que-‘quò se parla dau jornau de la femna de Neandertau. E dins daus perpaus que pòde pas iò tornar dire aquí per causa de la bona persentaci’ d’aqueu cibercaier.

Afe, dins l’òdre, vos fau aura legir lu Jean ROUAUD « Préhistoires », puei mon libreton (>òc-lm) que se pòt descharjar*, fasetz iò per me far plaser, ‘quò minja pas de pan non pus 😉 puei lu libre de las tipessas, la Pascale LEROY, autritz, de bana coma la Marylène PATOU-MATHIS, preistoriana « Madame de Néandertal ».

Per un bilhet dau ‘vendres, atz un grand autor, ‘na tapeta, doas femnas inteligentas qu’an de l’umor e que parlan de sexe, ‘les pas genta la vita.

_____

* d’enquera ‘na vetz, pòde vos ne’n far un e vos l’envoiar. Marchatz, fase pas de la retenci’ d’adreiças, sei de p’unas gleisas occitanologistas, i a màs que qu’es dau lemosin, aquò chamja beucòp dau catalan, de l’occitan oficiau, mas pas tant qu’aquò e mai de la bona volontat, aquò se legís.