Los congiers son ‘ribats.

Los congiers son ‘ribats, afe, ‘riban ‘queu ‘vendres. Avant de pertir, veiquí la responsa au « ‘Qu’es ‘quò » dau ‘mercres passat : lu buesc.

  • Pour les francofones, la réponse à la devinette de mercredi dernier était : le bois.

Parlí, i a un temps d’aquò, de la manga* Saint Young Men (>lm), fase coma ilhs, prene un pauc de bon temps sus terra…

afe fau coma lu Budhā, màs dins lu filmoneton, vòle pas passar per un leva-nas non pus. Dins lu sens eimatjat, fase per dire : lu traucariu, lu passador, lu sautador, laidonc prene un pauc de vacanças, e lu cibercaier a ma sega, 3 setmanas de temps, coma d’autra (>fr) en lur temps.

____

* quauqu’un per dire que las manga son pas de las filhas, setz ‘nar visar ?

Publicités

Saint Young Men per Hikaru Nakamura.

Locaci’ pertajada mai divina – Saint Young Men per  NAKAMURA Hikaru.

Aüei, per lu darnier bilhet de l’annada 2011, pas de libres lemosineèsques, solament una manga que pòt estre un present daus bons per la Nadau que sirá be tòst ‘ribada. Una manga mai que plasenta, adonc, de balhar a quauqu’un-a de furnit-da dins lu domení de l’umor, pas un risent coma un cent de claus.

2000 ans apres ‘ver trabalhar a far la gent aürós, Budhā e Gesús decidan de prendre de las vacanças e prenen un lotjament sus la Terra, au Japon per tot dire. Van veire que la vita es be desparriera de la dau paradís. Entau fasent, ilhs nos balhan un punt de vuda sens parrier sus nòstra vita de tots los jorns.

Descubriretz ‘quò que pensa Gesús quora eu es pres per lu Jonhy Deep o ‘quò que sonja lu Budhā de las statuas lu repersentan.

Veiquí per la persentaci’ oficiala. E aura, veiquí mon eivís tot emb-d’una : lu rire me montava de la gòrja coma las fatwas au cuòu daus integristes religiós.

Segur ‘guí ‘n’esitaci’ davant los dos limeròs persentats, e, coma ‘na colha prenguí mas lu prumier. La revirada francesa data dau mes de març de 2011, ‘la es dau Étienne Robert, que fau saludar aquí perque aquò deguet pas estre totjorn aisat (veire a la fin dau bilhet).

T ! ‘Na culpabilitat tota crestiana. Marchatz veire ; lu Budhā ‘riba sus ‘na nivolada d’aur, eu marmus quauquaren dins ma testa que dau còp fai brí-brí :

« Mon paubre rapieton, aguet doas chanças de t’espofidar de rire, ne’n prenguet màs una mai lu limerò 1, te fau pas gaitar totjorn darrier te. Aprofeita d’aquela chança de rire. D’autre ne’n an pas tant e fug ‘chaptar lu lò 2 ! » *.

Tòrne a l’eisemple, Gesús gaspilha la moneda dins de las saloperias per minjar. S’apercep que coma 5 copilhons promocionaus eu pòt jugar a la lotaria. Eu compta e ilhs ne’n an nonmas 14. Gesús, un pauc marrit, ditz :

« Podem jugar solament doas vetz ».

Lu Budhā se torna d’enpers se, montra 3 dets e ditz :

« Quela chança de poder jugar doas vetz ».

« Sauv de ‘chaptar ‘na bricola ».

La faça dau Budhā torna un còp de mai, un det replejat :

« Am doas chanças, nos fau las prener entau. Aver quauquares apres ‘ver provocat la chança pausa daus problemas ».

L’erplicaci’ es balhada entau : lu vistage d’un Budhā es un comptor que jamai se trompa. Eu pòt sauvar quauqu’un dins lu pechat, un còp, dos còps, ‘na tresesma vetz, mas quante la persona contunha dins lu tòrd, lu Budhā lu laissa, eu pòt res per se **.

Bon entau fasent, ilhs van « negociar » lu tiratge… vòle pas tot contar aquí, mas es lu Budhā que manhet la roda, per ganhar ‘na statua de se. EDR. Eu sembla còp-sec regretar de pas ‘ver bandit la representaci’ de se. Vei-los-quí après marchar dins la rua quante un tipe d’un cirque los ‘resta e lurs damanda se poden jugar un quauquaren per far rire los vielhs. Lu Budhā s’esmalís un pauc mas Gesús fai l’acordaire. Lu tipe dau cirque li ditz : « Setz mon sauvor » e lu Gesús de dire « Iò sabe, beucòp de gent me iò disen ». EDR !

‘Tencion, lu libre se mòca pas de las creianças per ellas-mesma, daus creiants, de las creiantas e daus « jòunes Sents » nimaï. Emai lu Budhā me semblessa un pauc Jan-filha ***, aquò me macha pas, segur, mas, per dire v’rai, l’eimatginava un pauc pus « zen ». Afè, es entau, los jòunes aüei, manca de veire lu Gesús mai sos piaus longs.

Passe ‘quí sus lu Gesús que fai s’escartar l’aiga dins la picina perque eu sap pas najar, sabem aura perque eu marchava sus l’aiga. Passa ‘quí sus lu Budhā qu’aguet paur de las montanhas russas, s’etot, de totjorn voler segre l’autre banturle. Afè, eu monta, es espaurit, clama un mantrā e entau fasent, fai paur a tot lu monde, e, ‘ribat a la cima, vrò, ‘esluciada, la davalada es la mai suauda jamai vuda de l’istòria. Eu esplica apres que a la debuta eu eriá clafit de colera contra Gesús mas que fin finalament, la vacuitat d’aquela colera le faguet s’assuausat e venir « zen ».

Prene ‘n’escochiera dins mon raconta per parlar de la vetz ente ilhs an pus ren per minjar, afè, qua’iment ren perque « Madama Maria » mai la « Sujāta » son totjorn a enviar dau riz. ‘Laidonc, veiquí nòstre Budhā que clama que se, ‘na setmana sens minjar lu manha pas, mas dau costat dau Gesús, es pas parier. E veiquí la proprietarí que sonna, la los mena defòra e damanda de las erplicaci’s sus lu perque de tots quilhs margauds dessos la fenestra daus « Monsurs Sent ». Be son un pauc colhon, comprenen aures, e quante lu Budhā ten ‘na sieta vida, còp-sec, l’i a un pitit margaud per se quilhar dedins e ‘nautre que pòrte las alumetas. Los ‘limauds se sacrifian per pas que lu Budhā perdesse de la sentetat ****.

Coma sei bodiste nonmas los mes ne’n « ier », ‘chaptí lu second tòme e los autres tòmes que son pas tots dau mesma niveu.

  • Passe sus lu Budhā malauda que deu ‘nar a l’ospitau e entau far paur a de las gents qu’an màs ‘na gripa, gripa garida per Gesús.
  • Passe sus Gesús que fai la multiplicaci’ daus pastissons.
  • Passe sus la damanda per anar sus Façaboc, que un certan Judas aviesa los amics dau Gesús.
  • Passe sus lu Budhā que apres las festas se tròba un pauc gras e vòu far dau spòrt coma lu Gesús, que se, s’eissuja dins son chamisòt e lu marca coma lu Sent-Suar…

Non, seriosament, sabe totjorn pas se me fau vos dire de la legir o pas aquela bede.

L’eimatge ven dau sití liat (>fr)

Nòtas :
* Garantisse pas que dubrir lu libre fai venir l’eime beu per totas las gents.
** Eu es jà be pro bon entau.
*** Vene d’i pensar, faudriá vertadierament dire « Joan » coma iò diguet l’autre, lu normaupate, qu’un Budhā se quilhariá còp-sec davant mon pece nuclear. Eïpere… eïpere… enquera un pitit pauc… res. ‘Laidonc escriure « Jan » es pas ‘na fauta tant granda per meritar ‘na linha dins la ouisquipedià, per perdre son arma nimaï.
**** emai siguesse un minja raiça, los margauds que trainan defòra ferián be de s’espeunar, se far cueire e ‘nar dins la sieta de quauques sens meijon. Aquò es un messatge dau comitat contra los margauds (>fr).

Obludatz pas de legir ‘queu libre : « Manga » per Jean Marie Bouissou. ‘Quò-es ‘na vertadièra referença sus l’istorique, las istòrias, los genres… Es un grand plaser de lu legir. Lu chapitratge es clar, los perpaus maitot.

E un bilhet sus Rua89 (>fr) que fasiá la sega de las integristarias dau mes mòrt. Segur eu parla pas d’aquela manga, l’informaci’ es pas enquera ‘ribada a París, mas bon, la cultura es coma la gialada de cereija…

Eisemple de revirada, ‘quel eimatge trobat sus la tiala e revirat entau « Minjatz, quò-quí es mon Knòrr © »

EDR, LOL, PDR, MDR… 😀