Sofòcle

Es pas aisat de dire marcès a de las saloparias, mas, veiquí un bilhet per ò far. Marcès a la tropelada de las « antigònas » non pas per quò que las semblan, emai las siguessen pas de gietar aus borriers, emai m’etot siguesse pas un Jan-Quesaptot dins ‘queu domeni, lu de las goiatas, non, marcés per m’aver far descubrir « Antigòna », la dau Sofòcle.

La pèça de teatre desbuta per ‘n eschamge d’intra las doas sòras : Antigòna e Ismèna. Lurs dos fairs, Eteòcle e Polinice son mòrts lu temps d’una batalha. Aprenem que ‘las son las filhas dau Eudipe1. Lu rei Creon vòu be far enterrar segond las costumas lu Eteòcle que se batet per son païs, mas pas lu Polinice que se, servet l’autre perti. De segur, lu rei pren ‘quela mesura sos l’uelh dau diau daus diaus, Zeus.

Setz pas sens saber que de las goiatas de chas los identaris pauseten sus ‘na fotografia, las Antigònas, ‘bilhadas coma dins la Greça anciana, per far faça, per contrar lu movament de las Femen. E de que ven far l’estrema dreita aquí ? Las prenen coma preteste que la Antigòna antica se revoltet contre la lei daus òmes per segre la lei daus dius.

Me songe que fau ‘pelar lu contexte que viguet eisir las Antigònas, es de dire la lei sus la normalitat dins las relaci’s sessualas2.

De’n segond, me, aquò me balhet l’envèia de legir lu teste dau Sofòcle. La curiositat, l’absença de cultura, per saber de que ne’n pensar d’aquel afar e perque legissí d’aquí-d’alaï que au jorn d’aüei, ‘quò seriá pustòst las Femen que prendrián lu ròtle de la Antigona antica.

Apres la legida dau teste, cort, me songe seriosadament que las Femen son las que se revoltan per de v’rai e non pas las tipessas d’estrema dreicha que son mai per se sosmetre a la volontat, dau diu esquisofrène daus très libres e mai-que-mai a la volontat de lurs òmes. La sosmici’ contra la revolta, l’istòria contada per lu Sofòcle balha rason a los que visan mai las Femen tener lu ròtle d’Antigòna.

De que que conta lu Sofòcle :

1) Antigòna se pausa dau cotat dau perdon, de l’amor. Fau onorar un mòrt, quau que siàia.

Creon : L’un desvastava sa patria ; l’autre ne’n eriá la paret nauta.
Antigòna : Hadès a pas dos pes doas mesuras.
Creon : Lu meschaënt a pas drech a la part dau juste.
Antigòna : Luquau sap se nòstre biais de dire es bon per los mòrts.
Creon : Un enemic mòrt es totjorn un enemic.
Antigòna : Sei facha per pertajar l’amor, non pas l’aïssença.

2) Las femnas son fachas per enfantar e res de mai, l’Antigòna istorica se revolta contra ‘quò, afe sa sòr.

Creon : Parla pus de ta sòr, as pus de sòr.
Ismèna : ‘Laidonc, vas far crebar la promisa de ton filh.
Creon : Trobará d’autres raijons per sas semalhas.
Ismèna : ‘Quò es pas ne’n ‘ribar ‘quí que s’engageten.

3) Lu quite filh dau Creon, Emon, parla de la rason umana.

Emon : Pair, los diaus balheten la rason aus umans, quò qu’es lu pus char de tots los bens. E, segur, vòle pas te balhar tòrt, mas veiquí, d’autres porián ‘ver rason ilhs-tots. Per esemple, de per las ruas, ‘quò es la filha que la gent planhen, la filha que faguet ‘na bela acci’, sola.

4) Es Tiresias que ven dire los presatges, e dire que la revolta contra un jujtament pres au nom daus dius es justa.

Vòle pas pigolhar las goiatas d’estrema dreita sus lurs referanças, vòle pas far mon Jan-Filha que totjorn espandit, perdon, es lu ròtle dau Jan-lu-Sabant3 d’espandir sa cultura coma d’autre la confitura… mas, lu Tiresias es un òme que devenguet femna puei tornet far l’òme4. Per iò dire tot emb-d’una, Tiresias es un transsessuau.

‘Laidonc, per de la gent « tant be » coma ilhs vodrián nos far creire, prener l’eisemple d’una istòria ente i a un ditactor que fai lu regent mai de las leis divinas contra la justiça e que toscha lu pòple mai los presatges d’un transsessuau… Fau quò ‘pelar Freud ?

Fau pas oblidar que qu’es la mòrt que ven regular tot aquò. Es beleu la chausa la melhora que pòt ‘ribar a las goiatas, se suicidar de bana coma lurs pitits amics.

Veiquí per aüei, torne dire marcès a las Antigònas per m’aver balhar l’envèia de legir.

Passat, passat deman, parlarai de colhas, per lu momint, veiquí los diaus.

diaus

____

1) Eudipe, lu que tuet son pair per se maridar coma sa mair e entau fasent eu traumatiset lu Freud. Vesetz que los grecs son nastres quant mesma.

2) Normalisaci’ per las tapetas e per quauquas professosas alcolicas, las que pogueten pas far la camionosa.

3) Jan que « cal disèr~dizinidejir Joan » – LOL, EDR per espofidat de rire.

4) Es la Atenà que faguet de Tiresias, un òme que mudet ne’n femna, apres aver vut doas cóas blanchas s’acoblar. La seonda transformaci’, de femne ne’n òme, es estada realisada per Herà, un jorn que ‘la se chapuinava coma Zeus, per saber luquau de l’òme o b’etot de la femna pren lu pus grand plaser dins la relaci’ sessuala. ‘La pauset la question au Tiresias, coma eu~ela aviá conegut los dos costats de la chausa e ‘la tornet au Tiresias son sexe prumier per aver dich la vertat, emai queu-quilh ‘guesse ‘gut trobar un eifant entretemps. E coma un diau pòt pas esbolhar ‘quò que faguet ‘n’autre, lu Zeus poguet nonmàs balhar lu don de divinaci’ per compensar quò que faguet la Herà.

Publicités