La masqueta, lu geu & la pluma

Una masqueta & la pluma (>fr-París Inter) que sem dimenc, que qu’es lu jorn, e dins ‘quilhs temps de confinament, fau apondre dau « geu » perque per lu « giau » aura, vòle dire au mes de mai, ‘quò mai de mau que de ben. Per la masqueta, adonc ‘na p’ita masca, sei de coser la miá dins un vielh chamisòt… e sei pas segur de montrar la resulta.

Sus mon caier « becana » faguí desjà 3 episodís de « la masca & la pluma », forçament sus lu temà de la becana, un còp coma los libres, aquí (>fr-becancaneries), doas vetz, aquí (>fr) mai aquí (>fr) coma los filmes corts.

Afe, çò que fase per ‘na tematica de ma p’ita vita, pòde ò far per ‘n’autra.

« Conilhs que pelons »

Un libreton dau Pau Quepro e la Emma Quenaian, publiat chas Bidors en Veschos, es lu genre de libre que ‘chapatz per un amic, o una amija. Coma v’autres setz.

42 pitits poëmas per ne’n parlar, un pauc, beucòp tròp. Qu’es bra’ament tornat esmai quò siguesse luenh de vos balhar l’enveia, sem luenh dau Kāmasūtra — कामसूत्र — mas de las vetz, per daus uns, o unas…

XVII

Freta fòrt, fai lusir !
Quo es mas biais de parlar, ‘chaba-te !
Es charjat lo fusilh !
Ten mas, tròp tard, quò l’i es… lava-te…

« Gresa »

Poësia d’enquera, mai « Gresa » dau Felip Angelau. Recuelh que la tonalitat es vertadierament la de las annadas 70/80. Aquò fai pensat au libre « Triste campagne » dau Charbonneau, aquí (>lm) o aquí (>fr) e aquí chas l’esditor (>fr) o d’enquera au ciber-caïer « Absence » que vei-ne’n-quí lu liam (>fr).

Beaucòp de languissament dins un monde apres s’achabar.

« nous étions libres comme eux aussi étaient libres

nous avions même choisi notre prison

enfermés dans un éternel matin que nous étions

dans un délire infini de silence »

« com’eles èran liures tanben qu’èrem liures

e mai qu’aviam causit la nòstra pròpria preison

embarrats que tots èrem dins un etèrne matin

dins un deliri de silenci sensa fin »

« Lo Secret des comte de Marcafava »

Una comedia-farsa dau Loís Delluc.

Un tot pitit libre per un espectacle de marionetas. I a una genta goiata, daus pairs roinats, un meschaënt comte, un amorós, un que passa tusta lu comte sus una mòda « ardí que te desboira ».

« Roseta, qué t’avia dich ? Après la nuèch tota negra, cal ben que l’alba… »

per saber la sega, fau legir lu libreton, sens obludar coma ò dich l’Ora dins la persentaci’

« dròllas, tiratz vòstres mochadors ».

Emai sei pas ‘na dròlleta, ò legissí pas sens ‘ver paur… un pitit pauc.

Per los goiats o las goiatas

La Zòna Celèsta

Lo primier mangà en occitan. « La reina daus bandits » es una istòria daus temps daus reiaumes combatents. Dins queu temps, tot èra motiu a far gisclar lo sang. E trapa ‘quí mon poder espiritual, e ‘quí ma super batalha emb una espasa…

Sens obludar daus libretons coma

« La chabra e los chabrits » revirat ne’n limosin per Sergi Marot. Un libre totjorn fòrt plasent de fuelhotar.

« Loís dau Lemosin, pitit paisan dau secle XIX », revirat ne’n occitan (lemosin) per lo Bernat Combi e lo Jan dau Melhau.

Mas i a dau albúms coma « Yakari e aglabèla » o « Bèstias del bon dieu » que son de bon legir, mesma quante atz un pauc frutjats.

Ente ‘chaptar

Per aura, qu’es un pauc mauaisat, mas deman será un jòrn de jòia.

Per ‘chaptar « en linha » :

mas i a maitot :

o d’enquera :

E de segur, i a d’enquera de las librarias independantas chas lasqualas podetz comandar…

« P » coma Patòfias – Bernat Combi

« Los chants de Bada Luna e autras patòfias » per lu titre vertadier, Edici’s dau Chamin de Sent Jaume*.

Iò ‘chaptí apres ‘ver ‘nat veire lu Combi dins la capitala. E quite de passar per un Jan-la-mangonha, que cal diZir Joan per pas far purar las verjas, esperava d’autras chausas.

Esperava un libre beleu mens « spirit of Jan dau Melhau » e beleu be clafit d’un esperit magic. Eime lemosin !  t’ses ‘quí ?

Segur, lu raconta es be virat, la linga de granda qualitat (non pas coma un cibercaier que v’autres setz apres lu legir, d’autant mai que me permete jamai de jutjar quauqu’un sus sa linga, seriá be mau plaçat de caire coma lu Combi.

Sabe pas quò que se passet, l’i aviá tots per me plar e pertant, res, res de res, aquò me laisset coma un boirador dins un topin crebat.

* l’adreiça per lu ‘chaptar : Lo Chamin de Sent-Jaume, Roier 87380 MEUSAC. Podetz i ‘nar, lu JdM es oneste, beleu un pauc long sus los delais mas, los libres son livrats per daus leberons.