Retours sur Retour à Reims – Eribon

Es un libreton dau Eribon, que ne’n parlí, dau prumier « retorn » autravetz aquí (>òc-lm). I tornarai pas ‘na vetz de mai, legissí ‘queu prumier opus coma ‘n’obra que fai literatura, de la gent mai sabant que me dins las letras me digueten que non, eriá ‘n’obra sociologica, marchatz saber.

Lurs laisse lurs sabantarias, es un libre daus bons per quò que n’i a dedins, es de dire que sa legida vos desabestia sus las lutas que deguet menar un jòune goiat per devenir quò eu es ‘ribat au jorn d’aüei. ‘Tenci’, es pas solament un libre « gai » e, entau fasent, en luòc e plaça de « gai » podetz sens mau, malaürosadament, botar « occitan », « patoès », « linga minorisada », « lemosin » o sabe pas que, beleu « bicicleta », « vegetarian », « minja-raiça », « sens papiers »…

‘Queu noveu libre se composa de doas pertidas que se junhan de las vetz :

« Les révoltes sont toujours d’actualité »

« La résistance est première »

L’avant dire parla d’una fòrma de granda responsa a totas las questions que lu Eribon tardet de far a de la gent li ne’n posent e lu momint ‘ribat, eu sauguet pus coma iò far.

Ne’n defòra de se surtir de la vergonha, eu tòrna mai d’un còp a « las vergonhas » tant socialas que sessualas, ne’n defòra de tornar dire que pas segre los borgès maòistes, eu parla de la gent be, coma los Bourdieu, Deleuze, Derrida o Foucault per los frances mas maitot de las Butler, Iacub

Quauquas citaci’s :

« Quò qu’es subversiu se tròba beleu pas totjors sus la tauvera, de las vetz quò es quilhat au cur dau sistemi ».

« La cultura sabanta aida a far lu seu lu monde que l’um reneget per se dubrir au saber sabant. ‘La laissa far lu « venir » apres estre estat l’unas de las rasons de l’ « anar »°.

« Perque siguí vontós de ma familha ? Perque pensí mon passat coma ‘queu d’un goiat gai confrontat a l’omofòbia sociala o a la mecanica de l’inferiorisaci’ seissuala e non pas coma un filh d’obrier confrontat a la mecanica de l’inferiorisaci’ sociala? Per dire franc, lu goiat coma lu sonjam es la resulta de nòstra vita d’aüei ».

« Los movaments quau qu’ilhs siàian an ‘na temporalitat proprí, ‘n eissistença proprí e los far s’encontrar es pas aisat, aquò es rale e forçament limitat dins lu temps ».

« Es prener de las espinas per de las flors que de se creire libre sens jamai aver a se liberar ».

e lu libre se ‘chaba sus aquò (lu entre-tirats es dins lu texte) :

« Los escrivans francofònes – dise be francofònes, e pas necessarament francès – qui me fan far mon fen son : Assia Djebar, Édouard Glissant, Patrick Chamoiseau. Aimí lu darnier libre dau Dany Laferrière, ‘queu dau Lyonel Trouillot… […] sens obludar lu cinemà ».

‘Laidonc, veiquí per ‘queu libreton sos la fòrma d’un tornadís.

Me songe que son analisa sus lu vòte per lu FN de la part de las classas popularas es faussa, emai ‘guesse res per iò provar que las chausas auvidas dins lu pòste o dins la rua. Eribon avança que ‘quò seriá la responsabilitat dau PS qu’auriá fai fondre lu PCF, luquau occupava un espaci populari. Sabe pas perque mas ai dins l »eidèia que de la gent, sens espací de representaci’ politica, van pus votar o b’etot votan « blanc », lu vòte FN es un vòte de gros colhons racistes de dreita, e ‘quilhs electors son daus electors de dreita, daus electors clafits de ‘guissença contra los de la tauvera jurtament (dins l’òrdre) :

jusieus, gais, franc-maçons, arabes, negres, imigrats…°°

Quante lu libre surtissí pausí pas de question perque l’eïperava a Orleans, convidat per l’amassada daus gais…

Los temps an be chamjats, los LGBTHQ mai ASERTI fan de la politica que podetz descharjar lu « Manifeste politique du Centre LGBT » (>fr) ente legiretz que las perpausici’s iò son sus ‘na mòda « universalista » e que los gais son « ‘na pertida de la comunautat nacionala », l’i a mesma las modificaci’s d’aportar au limerò 1 de la constituci’.

Afès, es entau, manca beleu daus mòts coma bonur, benaise…

‘Queu libre es ‘quí per estre legit.

-.-

Mon questionament au jorn d’aüei, Monsur Eribon, seriá :

De que sonjar de la nocion d’altersessualitat per se pensar ?

En français, si je vous rencontrai aujourd’hui, Monsieur Eribon, ma question serait la suivante :

Que pensez vous de la notion d’altersexualité pour construire son « identité (sexuelle) » et se permettre d’appréhender lu monde, entre les normes construites ou produites par la société et celles à construire ou à détruire ?

-.-

°La frasa originala e completa emai ma revirada ne’n gardesse lu sens :

« La culture savante aide a se réapproprier le monde que l’on a renié pour acquérir la culture savante. Elle permet le « retour » après avoir été l’une des raisons de la distance, l’un des vecteurs de la mise a distance ».

°° Me songe beleu desvelopar aquò dins un bilhet, mas sei ‘na paubra babòia, pas un sociològue grand, nonmàs un de comptador.

-.-

-.-

-.-

Reclamadís riclanisat

Coma las instanças regentas daus partits d’òc van pas ne’n parlar perquè los drechs de las minoritats se’n fotan coma me de la crotsada i a 800 ans e, coma lu chause que vau parlar se passa pas en linga lemosina, ‘laidonc, vei-me-quí oblijat de far un pauc de propaganda.
« Entre Actes » es un festenau consacrat a daus films gais mas per las lesbienas e los trans maitot.
‘Quò se passa a Garait (23000) dau 4 d’aici au 8 de mai de 2010.
Didier Eribon fai la presentacion dau film « Transamerica » dau Duncan Tucker, lu divendres 7, 20o30 e lu dissabde 8, eu participa a ‘na taula ronda.

Una masqueta & la pluma

Una masqueta & la pluma perquè sem dimenc au ser e ‘quò es lu jorn de la masca & la pluma. Vos fau mai de rasons per parlar sus la tiala v’autres ?

Justament, avant la debuta de mon cinemà, e per-cò-què degun l’a festejat tant sus la tiala coma a Engolesme, tene a balhar lu pretz de la banda dessenhada d’espression occitana au laurenç per aquel album que podetz deschargear sus son ciberquasernet. Los tres jutges (J, P & B) tombeten de rire, ‘laidonc, un pretz especiau, fòrça ben meritat :

nativitat.jpg
‘Na representation d’una nativitat, emalh lemosin XVI

De contunhar entau, as bel èime pitit :p

°(o!O)°

Tornam gardar nòstra limosina peliculada… Bote los noms daus films en patoes comerciau, ‘quò será mai aisat per vos de far de las charchas.


La Merditude des choses

Realisat per Felix Van Groeningen – Belgica – País Bas – 2008

Gunther Strobbe a 13 ans e sa vita es fòrça complicada. Partaja la teulada de sa granda coma son pair e sos tres oncles. Tots los jorns, quante se trobe dins aquela meijon, ‘quò es per trobar la bevenda, lu banturlatge coma art-de-viure, la misèra sociala pieger que dins lu libre dau Eribon. Fin finalament, las linhas d’escritura van portar lurs fruchas perquè lu goiat ‘chabará escrivan.

Pas un chap d’òbra, e pas vertadièrament joiós, de veire per la pintura sociala.

°(o!O)°

Disgrâce

Realisat per Steve Jacobs – Africa dau Sud – Australia – 2009

David Lurie, John Malkovich es grand dins ‘queu ròtle, es professor de poèsia romantica. Separat de sa femna, ‘guet ‘na relacion coma ‘na de las sóas elevas, ‘laidonc, deguet balhar son congier. Marchet veire sa filha qu’abita dins un canton que los blancs quitetem apres la fin de l’aparteide.

Surtissí sens vertadièrament aver compres lu punt de vuda dau tipe. Los negres son presentat coma daus sauvatges que violan las filhas blanchas per possedar la terra ; aqueu tipe, Malkovich, porta lu regard de l’istòria, mas sembla la portar coma a regret.

Surtissí mau, e sei pas tot sol per ne’n aver parlat coma ‘na copina.

°(o!O)°

L’Art de la Pensée Négative

Realisat per Bard Brein – Norvèga – 2006

Clava dins un fautelh rolant apres un accident, Geirr suspòrta pus degun. Lu tipe passa son temps a fumar de las cigaretas que fan rire, escotar Johnny Clash e viesar « Voyage au bout de l’enfer ». Sa copina essaja de li far encontrar un grope d’andicapats dirijats per ‘na tipessa d’ideologia « positiva ».

Me sei surpres de rire mai-que-mai de situacions que son pas risentas pertant, mas ‘quò es lu punt de vuda dau realisator : ‘nar contra lu ben pensar de rigor. E ‘quò marcha, mesma per un film que l’umor es norvegian.

°(o!O)°

Liberté

Realisat per Tony Gatlif – França – 2009

Dau temps de la segonda guerra mondiala, una familha de tsigana torna dins un pitit vilatge de la campanha de la zona ocupada. Lu maire e l’institutritz taschan de lurs far compréner que son en dangier sos lu regima de Vichy…

Fòrça bona interpretacion, d’apres ‘n’istòria vertadièra per lu personatge de l’institutritz. Lu film parla de la deportacion daus Tsiganas, malaürosadament oblidats de l’Istòria. ‘Quò es lu segond film « grand public » que ne’n parla apres « Train de vie », film ente Rufus jugava maugrat se un oficier nazi, dins ‘queu-quí eu se troba dau costat daus gentilhs.

http://s.kewego.com/swf/p3/epix.swf

°(o!O)°

Ilusiones Ópticas

Realisat per Cristian Jimenez – Chili – 2009

Dins un d’aqueu centre comerciau ente la lum es totjorn semblabla, la chalor etot, rencontrem un avugla que tornet qua’iment trobar la vuda, un velhor que bica una borgèsa, la vida d’una entrepresa que balha de la prima per se far tornar far la peitrina…

Coma dire, lu film es ‘na bona comedia sociala, jurte, mas, mas, mas, e ‘quò es pas ‘na critica per lu plaser de criticar, ‘la es fòrça ben jugada e l’escritura fai que l’um se fai chiar. I a p’una plaça per la surprèsa. Tot es cadrat de tròp. Dam !

Ilusiones Opticas
Bande annonce vost publié par CineMovies.frLes sorties ciné en vidéo

°(o!O)°

Bon, me fau me ‘restar aquí, vene d’entendre que ‘quò es la darnièra dau Delli Fiori. Lu tipe realiset ‘na granda partida de ma cultura jazz, e subretot es pas sectari de tròp ; es un dau rare a París-Inter a aver passat lo Cor de la Plana sens los conhar dins regionalisme, musica sociala o sabe que, non, los passet coma un grop de musica.

Tornar a Reims – Eribon

‘Quò es mon prumier libre d’aqueu autor. Ai ‘nat l’auvir parlar ‘na vetz, dau temps de « Reflexions sus la question gay » mas ‘na fòrma de pedantisme militant « de gaucha » me iò faguet refusar de ‘chaptar, pus per très longtemps, segur.
Dins ‘queu libre « Retour à Reims », l’autor, alaidonc que son pair se moriguet, fai ‘n’instropeccion de son chamin de vita desempuèi son despart de Reims. Lu libre es estat composat en cinc partidas, mas son las doas prumièras que me fiten m’esmaiar dins lu tren e qua’iment purar perquè l’istòria contada m’eriá pas veraiament estranhièra. Lu libre per lu biais de l’istòria de la familha parla daus rapòrts goiat-gai / pairs e daus boiradís sociaus dintra lu goiat d’un mitan obrier-que-monta-a-la-vila-jugar-lu-vilaud / los filhs e las filhas de la (pita)borgesia. Las referèncias a Bourdieu per las analisas daus mecanismes de dominacions socialas (‘laidonc daus « habitus ») serven de filigrame per esflorar l’analisa sociologica de sa vita, mas còp-sec i a un escrestament pudica per pas en dire de tròp es gardar la tonalitat d’un livre un pauc confession, un pauc sociologia, un pauc militant. ‘Quò es la soma d’aquilhs « un pauc » que fan que mantas personas sans estre gaias podan i trobar matièra a regalhardir son cerveu.

Dins lu fiau de la legida i a quauquas referenças de balhadas tant gaias : Jouhandeau, Genet que militantas emb daus autors e autritz american-a-s  que la lur color de peu o la sessualitat fugueten l’element determinant per s’esmancipar (1) dins la societat.

L’analisa du meschent eime, lu sentiment d’eleccion es mai-que-mai present emai lu Eribon vouguesse far intrar lu parlar de la soá ciutat d’enfancia :

– Perqué ‘nar tant naut dins las estudas ?
– Tot aquò, ‘quò-es vougut ! !
– La gent dau Partit (comuniste) fan de las chausas per los obriers…

L’intelectuau torna vista balhar lu nom de quauquas referèncias, daus pensors coma Deleuze, Hoggart, o b’etot, parlar coma un tipe que fai brí-brí dins la testa :

« Quò-es perquè tota sociologia, o tota filosofia, que entent botar au mitan de la soá desmarcha lu « punt-de-vuda daus actors » e lu « sense qu’ilhs balhan a lurs accions » s’esposa a esser ren de mai qu’una estenografia dau rapòrt mistifiat que los agents sociaus servan coma lurs praticas proprís e lurs desers proprís e, segurament, a estre ren de mai qu’una contribucion a la continuacion dau monde entau qu’eu es : ‘na ideologia de la justificacion. »

I a maitot l’analisa dau perdon dins ‘na mesma familha : aqueu dau pair sus lu filh, mas aqueu dau filh, lu Eribon, que compren que sa mair trabalhava fòrça dur per qu’eu poguesse segre los cors dau temps qu’eu eriá un pitit militant maòïsta que jutjava sos pairs pauc fideus a l’eidèia de revolucion e un pauc-en-tren-de-s’emborgesar-de-tròp (2).
I a enquera un tentativa d’analisa daus vòtes FN dins lu mitan obrier, mas ‘quò es  pas la melhora pertida.

N’en demai de tot aquò, quo es lu prumier chap d’òbra de l’annada.

(\_/)
=°·°=
| »)_(« |

Quauquas reviradas :

« Non pas que l’omosessualitat siguesse una surtida que la gent s’imaginan per ne pas estofar, coma iò ditz Sartre sus Genet, mas l’omosessualitat oblija de trobar una surtida per ne pas estofar. »

« Perquè un grand nombre de gent son-t-ilhs voats a l’aïssença daus autres (fisicament o d’un biais eufemisat dins la parladissa de l’espací intelectuau o b’etot pseudò-scientifica). Perquè de las categorias de la populacion – gais, lesbianas, transessuaus, mas tamben jusieus, negres… – devan portar lu fardatge d’aquelas malicias socialas e culturalas que la motivacion, o çò que las torna totjorn activar, es pas aisada de concebre. Me sei posat mai d’una vetz la question : Perquè ? E aquesta maitot : Mas qu’am n’autres fach ?
N’i a pas d’autra responsa que l’arbitrarí dau verdict sociaus, lur non-sense. E coma dins « le procés » de Kafka, ‘quò es pas la pena de charchar lu tribunau que prononcia los jutjaments. Ne sieja pas, n’esista as. Nos ‘ribam dins un monde ente la sentença es desjà balhada, e venem a un momint o b’etot un autre de nòstra vita, prendre la plaça de ‘queu-quilhs qu’an estat jà condamnats de viuvre emb un det acusator puntat sus ilhs mesma, a au quau, faudria taschar tant ben que mau se prutejar de la vindicta, e, taschar de gerar aquela « identitat purida ». ‘Quela malicia, ‘quela condamnacion emb lasquelas fau viuvre fan s’instalar un sentiment d’insecuritat e de vulnerabilitat au pus prigond de se-mesma, e ‘na fòrma d’angoissa esvananta que marca la subjectivitat gaia. »

Nòtas :
1/ ai pas nòtar sus mon brolh los noms, i tornarai ‘n’autra vetz.
Emai n’i aguesse pas mestier d’estre gai o b’etot negre per s’esmancipar de la matriça, aürosadament.
2/ ‘queu passatge dau libre est tarrible.

eribon.jpg