L’ama d’un pacan – Julien Galéry

Lu libre de la setmana 3 (>lm). Tirat e virat de l’avant dire dau Pestour, escrich ne’n 1932 :

[…] Dès la mòrt dau Galeri, susvenguda au mes de novembre de 1931, Gandilhon Gens d’Armes e Antonin Perbòsc, losquaus l’avian acoratjat, menat, conselhat avecque tant bontat que de retenguda, avian somnhats de tirar de l’ombra las pi’tas pèças versifiadas que lu « devisou de Cambian » ‘viá tornadas copiadas, jorn apres jorn, de son escritura ponchuda, beleu lu ser, au canton, las bestias toschadas e los eifants endurmits, dins daus caïers per escoliers. Perbòsc aviá beleu tornat quilhat la grafia dau noveu vengut ; Gendilhon, mai lu grand eime metut dins tot quò qu’eu fasiá, aviá revirat « en vers français » quauquas poësias. L’un coma l’autre ‘vian charchats, per res, un esditor. Coma se dins ‘queu sègle barbare, un poëta que chanta nonmàs la natura e son arma, sans voler chucar o far l’espofe, poudiá trobar un esditor !

[…] ‘Guesse Galeri vescut, ‘guesse-t-eu lu temps de trobar, tant coma un Vernemouze o un Perbòsc, ‘quel umanisme qu’eu regretava, i a p’un dobte qu’eu seriá vengut un grand poëta d’òc. […] [eu es] Mòrt dins sos 35 ans, au moment qu’eu passava mestre de son aisida poëtica, apres ‘ver usat 4 annadas de sa pi’ta vita per far la guerra. […].

Per tot dire, qu’es una poësia un pauc passada de mòda, tintada de desaire, quauquas vetz franchament sorna. Qu’es gente mas fau aimar. Urosadament lu libre fai mens de 100 pajas, autradament qu’es bon per ‘chabar veire tot de negre.

Dos bocins legiers coma la chançon d’una besanga, d’una cendrilha o sensilha, qu’es de dire la tura-lura dins los textes (la grafia es la dau libre)

Al pasturau

Al pasturau tot es solelh,
Gauch, cantadis de tura-luras,
Frescum de cereizas maduras,
Cascalhs de sorga pel torrelh.

Una joventa pastorela,
Pels maurels acatant lo front,
Amb l’artelh trebòla la font,
Pei se miralha, bravonela.

Lo cap clin e los uelhs miech-clucs,
Aqui demòra acloconada,
E l’aura ven, dosa alenada,
Loi portar lo perfum dels sucs.

So que cantan las turaluras

Turalura-lura :
Lo blat es palhat
L’espiga madura
Lo termal fuelhat,

Turalura-lura :
Abem fach lo niu
Dins la dralha escura
Jos l’uelh del bon Diu.

Turalura-lura :
Del puech al combel
Per Lo qu’apastura
Sus terra l’aucel.

E un darnier per montrar que la fòrma es de las vetz fòrt moderna :

Pregaria a la miga

M’alizant
De ta man
_______Fina,
Laisa mon cap
Sempre arucat
Sus ta peitrina.

Dins tos bras
Me diras,
_______Diga,
Un aire ancian
Que cantabiam
Un ser… ma miga.