Pau Rainal – Paraulas lemosinas

Sos titrat : subrevòl de la literatura lemosina d’òc dempuei las originas trusc’anuech.

Per iò persentar autrament, son las nòtas de cors de l’Escòla ‘Chabatz d’Entrar de Lion e lu darnier bilhet sus las legidas d’octòbre.

Tirat de la persentaci’ :

L’Escòla comencet son trabalh a la fin de l’annada 1994, per espandra la coneissença de la província e de la cultura des Lemosin permieg la « dispòra » lemosina assolada dins l’encontrada lionesa.

Sans obludar que lu Pau Rainal es maitot lu que reviret « lu Prinçonet » d’un biais mai-que-mai plasent, lu diguet aquí (>lm).

Sus lu libre ne’n se-mesma, per mai d’una diesena d’euròs, v’autres a un libre que vos dirá sus la cultura lemosina tot quò que la ouisquipedia vos dira jamai per las mesma rasons que lu chausepedia « francès » es l’eispreci’ d’un nacionalisme estrech e res de mai.

Adonc, per iò dire autrament, qu’eu libre es un vertadier portau de dubert sus la cultura, maugrat los absents. La pertida la mai vielha de la cultura es nonmàs esvocada, los escrivans los pus ancians son persentats per 3 linhas e tròbe qu’aquò es un bon biais per pas ne’n contar de tròp grossas sus ilhs, e dau mesma biais, los pus modernes an un pauc mai de plaça dins la persentaci’.

Dins los grands que mancan, ne’n viese per lu mens 3 :

Lu Antòni Debernart e son teatre, mon bilhet aquí (>lm).

Lu Enric De L’atge, mas lu manca es beleu degut au fach que qu’es mai un contor qu’un qu’escrís. Aquò deu pas vos eschivar de legir « las istòrias de Sent Barrancon » (>lm).

E pus que tot, i a pas lu Panazô. E aquò es vertadierament ‘na fauta. La gent diran quò qu’ilhs volan, mas Panazô, « que cal dizinidejisar Andriu Dexet », es un vertadier autor popularí. De segur, eu escriguet jamai dins « la grafia qu’es mai que la grafia » coma iò diguet l’autre, o d’enquera « la grafia nacionala occitaniana » coma l’afirmet ‘n’autre, de segur, mas asoete aus normaupates, quau qu’ilhs siàian, d’estre tant popularí que lu Panazô, d’enquera aüei emai los pus jounes daus vielhs ne’n gardessen que las istòrias de bargieras dins la linga francèsa.

Apres, i a dau monde que publieten beleu apres las presas de nòtas e que son pas dedins, pense aquí ad un JP Reidi. Mas, e qu’es una rason per laquela l’obratge demora una bona entrada per los e las dau Lemosin, i a la Benedicta Bonnet.

Una chausa qu’es pas agradiva qu’es la ponctuaci’, e aquò fai banturle, e la persentaci dina la doas lingas entau boiradas, i a mielhs, mas ne’n defòra d’aquilhs dos punts, lu libre es daus bons.

Dins lu mesma genre, i aguet dins las annadas 1980, un « poètes d’Occitanie – La poésie limousine d’expression française et occitane » revuda Poésie 1.

I aguet maitot un « Limousin, Terre d’Oc » per Robert Joudoux, chas Lemouzi (février 1974).

Publicités

Lo Prinçonet – Revirada dau Paul Rainal

I tòrne ‘na vetz de mai.

Apres l’aver comandar (>òc), lu reçauguí e, ‘pres lu ‘ver reçaugut, me faguet be lu legir ‘queu libre.

D’en prumier, e v-òc-es, es important, lu libre es fòrça be realisat, de bona factura coma iò disen los francilhons. Emai i aguesse quauquas errors, certanament dins la transcripci’, per eisemple, paja 16, lu meschaent « espifodada » e tres linhas apres lu bon « espofidada », totjorn dins ‘quela paja, un « respôndiguet » la ficha mau, e entau ad autras pajas, pauc de pajinas aürosadament. Coma sei un pauc justa dins mas letras, aquò será la sola critica dau Jan la critica que setz apres legir lu cibercaier.

« Si o platz… dessenha me ‘n’auvelha… »

La formula magica per me far virar goiasson, dietz ans d’atge, lu nas picat dins un libre daus bons. La revirada es ‘na miraudia, m’eriá jurat de jamai chaptat de revirada dau « Petit Prince ». L’istòria es mai que mai coneguda, ‘laidonc me pensava que ‘quò eriá un pauc colhonar las chausas. Lire la suite