Bandas gaias

N’autres sem dins la setmana contra l’omofobia, ‘laidonc, dos o tres bilhets sus las tapetas. ‘Vant tot, tene, emai degun me iò damandesse, tene de precisar ma posici’ sus los cocobles gais que ven mán dins la mán per las ruas : tant per estre eteròs e jòios, fau màs gaitar dins la mesma direcci’, que per estre un cocoble gai, fau adjustar au mesma momint son perfil sus « griiiiind © ».

Ma posici’ es la dau missionarí, perdon, es non per lu maridatge (sei contre lu maridatge per tot-a-s qu’es l’asservisament d’una persona, ‘na femna, ad una autra persona, ‘n òme ; sei per l’egalitat davant la lei per tot-a-s dins lu contrat), non per la PMA (e apres ‘ver fach l’amor ad un’eproveta, quela gent balharan minjar biò au goiat ; non a la PMA per tot-a-s. Ad un momint, se de jugar a tenon-mortaise ‘quò fai pas eissir un goiasson dins un chauç o ‘na ròsa, fau pas insistar e passar a autra chausa, ne pas far de l’eifant ‘na nevròsa), non per la GPA (qu’es aures que de la prostituci’ ; emai siguesse pas oposat a la protistuci’ a titre personau), sei per l’adopci’ (‘quò qu’es jà possible, malaisat mas possible ; la lei devriá màs iò far mai aisat)(vesetz que pòde estre per quauquares).

Bon, es la setmana contra l’omofobia, un prumier bilhet per parlar de banda dessenhada, coma ‘na fòrma d’istorique de la chausa.

Los prumiers :

Es a la desbuta de las annadas 1980 que las prumièras bedes gaias ‘riban. Segur, avant, i aguet los pitits scots dau Joubert o b’etot lu Alix dau Martin… Es la publicaci’ de Lycaons dau Alex Barbier ne’n 1979 que marca lu pas. Es pas ‘na bede aisada de legir, coma lu restant de l’òbra dau tipe.

1984 es l’annada de publicaci’ dau Protecteur dau Frederic Lère. L’istòria es la d’un policier de Berlin que tomba amoros d’un goiat. Los dos van se trobar contra las reglas de la societat. Es pas vertadierament ‘na banda dessenhada gaia, mai una istòria mai daus gais. La mesma annada, Hippolyte Romain, un dessinator dau Gai-Pied, fai pareisser las Chéries. Aquí es vertadierament ‘na bede que parla dau mitan omossessuau, es de dire los bars, los luòc per dragolhar…

Ne’n 1986, Copi, un dessinator s’etot dau Gai-Pied, un dessinhator e mai qu’aquò, publiet lu Monde fantastique des gays. Un trach simple, aisat per far rire la gent sus de las situaci’s d’enquera d’actualitat.

Lu S.I.D.À.

Fau atendre 1992 per veire ‘na bede parlar directament dau SIDÀ, beucòp de temps apres la literatura o lu cinematografa. L’Avenir perdu es dessinhat per Annie Goetzinger, sus ‘n’istòria daus Jonsson e Knigge. Lu libre persenta quò qu’eriá la vita daus malautes dins las annadas 1990.

Tito fai ‘n’òbra pedagogica dins la seria Tendre banlieue. Es fòrça didactic, clafit de bonas intenci’s e la resulta es gaire meschaënta.

L’autobiò-grafia :

Des 1994, un colectif de jòunes autors pren la charja de la publicaci’ dau trabalh dau Fabrice Neaud. Los albums per ilhs mesma surtiren des 1996. Neaud parla pas d’una comunautat, mas pas au nom d’una comunautat, eu parla de se, sa vita qu’es eslunhada de la vita gaia coma ‘la es venduda per Par¥s-£€ Marai$, coma me iò diguet ‘na vetz ‘na fòla parisiena : « Es entau la vita de provinça ? Los paubres !». Los prumiers libres erián un pauc sorne, lu quatrieme (e darnier ne’n 2002) montra ‘na p’ita evoluci’ de l’autor.

Lu Mariage de Roberto, 1999, es beucòp pus legier, de segur. Cunéo sembla en quò-quí au Copi.

Totjorn per parlar de la gent apres parlar d’ilhs mesma, e los gais aiman ‘quò. Aime ‘quò mai-me-tot, mas, òòòòòòòò sei gai ! Un pitit mòt per dire que ‘quò eissista e pas ne’n dire mai i a las Folles nuits de Jonathan dau Jean-Paul Jennequin, e Jean-François fait de la résistance dau Hugues Barthe. Lu darnier ne’n contet d’autras dins d’autres libres per los gais de Par¥s-£€ Marai$. De legir nonmàs se v’autres atz de que pardre 10 minutas o avant d’anar far los esplorators dins París.

E perque un afar de banda dessenhada es pas soladament ‘n afar de dessenh, vau ‘chabar ‘quí queu prumier bilhet sus un libre erotic, Odeur de mâles dau Alain Fretet (1990). Es ‘n’òbra fòrça-fòrça realiste per son dessenh, son prumier coma gai, los autres seran eterossessuaus.

Los Amours homosexuelles de Louis XIII dau S. Nordhal, de segur, i a gaire de plaça a l’eimatginaci’ dins ‘queu libre, emai lu dessenh es tirat de l’escòla europenna, per pas dire la linha classica. Linha classica per ‘nar contra la jòuna generaci’ coma Tom de Pékin, ‘na fòrma de Tom of Finland, mas pas per las tapetas, nonmàs per las fòlas*, que las istòrias, pas forçament mauplasentas, son dessinadas coma los comics o las manga.

_____

* quò-quí es de l’umor

_____

E per los, o las, stalinien-a-s, i a pas besonh de me denonçar a las ligas LGBTHQ mai AZERTY, sei pro grand per ‘nar legir los lurs soschaments que son luenh d’estre colhons :

Tu prétends que la vraie liberté, c’est ton droit de ne pas te marier, de rester « différent » et de t’éclater comme tu veux. Mais c’est toi qui limites la liberté des autres à choisir leur vie comme ils le veulent, et qui en plus a décidé de le faire avec des gens qui te haïssent et qui, de fait, révèlent la haine profonde que tu as pour toi-même…

afè, quauquas vetz, aquò pudís la norma, malaürosadament.