D’ente vene !

Dau costat de ma mair, quo es en majoritat daus charantés (las localitats en francés : Suris, St Quentin, Pressignac, Exideuil, Chassenon, Lesignac-Durand), qua’iment totjors entra las ribieiras Viena e Charanta, lo long de la Grana. Los prumiers nautvienés, de Rechoard (87), ente cola la Grana, son ‘ribats dins la debuta 1800, mas tòst maridats son ‘nats s’installar a Pressinhac (16).
Mos grands eran daus pitits fermiers, son jamai estats meitadiers. Ma mair es nascuda a Grenòr-l’Aiga
(16).

Dau costat de mon pair, quo es tots de la gent de Nauta Viena (las localitats en francés : Montrol-Sénard, Cieux, Chamboret, Oradour/Glana, St Victurnien). Auriá degut començar per St Victurnian perqué lu prumier portor conegut dau nom ven d’aquí, anet benleu dins los monts de Blond querre quauques legendas sus los aubres e las peiras.
Mos grands son estats obriers agricolas, domestics, meitadiers. Mon pair es nascut a St Brecis (87).

Las doas familhas se boireten aprep la guerra dins la comuna d’Estanhac (16)  de per lo maridatge de mos parents. Aneten s’instalar dins un vilatge de la banlega de Sent Junhan (87).

Las cartas (la seconda es ‘na lopa de la prumiera). Sus la prumiera, ai botat la localisacion de mos oncles e tantas. Las estialas (emb lo rond jaune) rojas son ‘quí per representar la familha mairala, las blúias, lo costat pairau.
Pòdes veire que las rojas son restadas dins las Charantas, de St Claud jusca Estanhac, fòra doas.

carta16-87.jpg

Ai botat maitot de las estialas rojas e blúias (sens lo pitit rond) per representar de la familha eslunhada mas qu’ai rencontrat quante erá pitit. ‘Quelas gents parlavan pas francés. Las estialas gresas son ‘quí per sinhalar d’ente la gent de mon vilatge  venon, aprep la guerra, an botjats mai que mai. E per ‘chabar, las estalas jaunas son per simbolisar mon frair e mas sòrs.

carta16-87b.jpg

Veiquí per l’implantacion de la familha, sens obludar que mon oncle, l’òme de la sòr de mon pair, ven d’Embasac e delai los monts d’Embasac jusca a la Cròsa~Cruesa per lo restant de la soá familha. Lo parlar de queu tipe a fortament influençat ma mair (« lo merendet » per eisemple que ma mair ditz « lo marendet »). Sabe pas, de mon pair o de ma mair, coma se son boirats lurs « dos » parlars.
Dins lo parlar de ma mair i a daus mots coma : gaitar (e jamai agachar), còp, estalas…
que devenon per mon pair : visar, vetz, estialas…

e parle pas ‘quí de las conjugasons traumatisantas, veire lo bilhet sus ma granda.

legenda.jpg

Vau ‘chabar ‘queu bilhet per ‘na justificacion de mai. Quante ai debutat ma fòrma de (re)aprendissatge dau lemosin-occitan-lenga d’òc, ai vougut passar per un sit lemosin, puei aprep una pita refleccion, ai preferat misar sus la regularitat dau lengadocian per los cors (per corrier) dins un prumier temps, per ‘nar pauc a pauc vers lo país de l’aiga e de l’aubre. Ne’n mai d’aquò, sei dins un aprendissatge mut, quo es de dire qua’iment sens parlar emb degun, perqué sei a orléans e ai envéia d’embrenar degun fòra ma mair, per parlar 10 minutas au telefòne.


Torne te dire de gaitar los prumiers bilhets d’aqueu joèb e los d’aura per veire ‘n’evolucion. Parle pas de las fautas d’inatencion coma « las filha  son brava  ujan », mas de quauques formulas occitanas tòst apresas dins los cors, tòst lemosinusadas dins queu joèb per pas usar los francismes de tròp (sens parler dau preterit, daus subjontius 🙂 )

Publicités

5 réflexions sur “D’ente vene !

  1. faury 29/06/2012 / 18:24

    ài los dos piés en Charanta lemosina ente sài nascut (Lesinhac-Durand), ente mos fràir e sors viven, ente mos parents son enterrats; ài publiat un glossari de quilhs biàis darnierament sos l’apelacion « charentocien ». tapatz qoqui sus google. Aquo n’es pas dau patoes, pode vos l’assegurar.

    J'aime

    • janpeire 02/07/2012 / 14:36

      Vau veire per lu ‘chaptar, ‘queu libre, màs pas ‘vant la fin d’estiu.

      J'aime

  2. Sindic de Gascougno Naut-Lengadoc 11/06/2012 / 14:20

    Un brave mercés per ton blòg, me sembla que soi encara a Sent Irièis per la Santa Estèla. Fai plaser d’avure de monde qu’escrivon un tant gente parlar

    J'aime

  3. Jan Picatau 09/07/2009 / 12:33

    Lu cuer me fai tifa-tafa de legir ‘na brava linga lemosina, adissiatz donc d’un dau país d’a Tiviers, Peiregòrd Verd, rasís Lemosin.
    Chau contunhar, chau parlar, mai tot sole qu’es pas greu, que vos prenen per un falord, quo es pas greu, nos chau chantar, dire e tornar dire, vira-lingar e la linga nos tornará, quò nirá quò ‘nirá quò nirá anem donc lai- ron- de-na …e lemosinarem juscanta la darriera bufada.

    J'aime

  4. Sandre 11/01/2009 / 22:07

    ‘Mai ieu comencère per un aprendissatge mut, quand comencère d’aprene l’auvernhat. Ausissiá la lenga, mas la parlave pas. Aquò me venguèt quand seguère tras qu’oblijat(davans los escolans). Sèi content de legir ton blòg dins ton dialècte que sembla un pauc lo mieu.

    J'aime

Les commentaires sont fermés.