Matiu Poitevin – Esperit de Sau

Lu prumier libre occitan desempuei la rintrada, e quau libre, pitits. Fiiiiiiiiiiu ! Vau pas dire que qu’es un libre qu’auriá aimat escrire, perque ‘quò poriá far creire que me la juga un pauc, que sei un leva-nas, e aquò seriá mai-que-mai pejoratife per l’autor, un vertadier se.

3 novelas escrichas dins una linga moderna, 3 teistes campats dins un ‘nivers personau fòrt riche coma variat.

Que quò siguesse la simpla chambra qu’un goiat nos erplica çò qu’es sa vita, la salina ente ‘riban daus estrangiers o b’etot un chapeu que gigonha tot-temps, l’autor nos pren per lu bot dau nas e nos mena ente eu vòu nos menar. La surpresa finala es be ‘catada, cresetz me, la tres vetz me faguet aver.

Tant lu marmilhon de la prumièra me tornet ‘pelat las novelas « fantasticas » d’aqueu libre (>lm) en francès, la seconda me faguet ‘trapar lu purar, tant iò dire. Per la darnièra, de segur, las natrarias dau chapeu fan sosrire, beleu mesma lu caracterí de la Laurença, mas lu biais de ne’n parlar es vertadierament gente.

Per un còp qu’un autor nos parla pas de las bargieras daus temps passats e daus charmeus jugats per los goiats per las reviscolar, setz prejats de lu legir. D’autant mai que lu livre dins sa realisaci’ es pas luenh dau niveu d’un libre de chas Melhau.

Per la linga, ajatz pas paur, es un libre esditat dins las doas lingas, tant occitana que francesa, adonc, un còp d’uelh d’un costat-l’autre e setz ‘chapats, d’autant mai que qu’es en occitan, pauc tipat.

  • Lu bilhet que me balhet l’enveia es lu de la Mela© aquí (>òc).
  • Quò se balha las datas de l’autor aquí (>òc) que v’autres desiratz beleu l’encontrar.
  • Lu ‘chaptí aquí (>òc-fr) (ente prenguí l’eimatge), podetz i nar, son de la gent be.
  • Lu site de l’esditor L’auceu libre (>fr) e çò que quò se’n ditz despuei Òc-París (>òc).

Matthieu Poitevin « Esperit de sau »