Torilhon 4

La Janeta coma la Arsena gaitavan los òmes autorn de la becana. L‘un teniá la forcha dau temps que l‘autre essaïava d‘adobar la roda, sens granda reüssita. « Lu temps que v‘autres fasetz ’quò, vam mai Arsena chas lu Gerard per telefonar aus gendarmas e aus pairs de la p‘ita. Lu chause vai queraque pas … Lire la suite de Torilhon 4

Publicités

Torilhon 3

« Sieta te aquí, vau te charchar beure. Coma te ’pelas tu ? —  La gent me disen Arsena. Vòle res beure, vos remercege. —  Mesma pas de la grenadina o de la minta ? —  Non marces. Me fau pas tardar, ma mair fai s‘esmajar de pas me veire tornar. Se ’quò vos fai … Lire la suite de Torilhon 3

Torilhon 2

Una miala faguet auvir una cridada bela. Un torn, dos torns, un cercle puei dos, lu sinhau qu‘una sauvatgina ’na i passar : lebre, taupa o rata... Quò fai pas totjorn bon de raibassar dins los champs. * L‘ala jauna se pauset sens bruch dins un prat e lu Arnaud ’guet màs de traucar la … Lire la suite de Torilhon 2

Torilhon 1

Dau temps qu‘ela s‘entornava de chas sa granda mair, l‘Arsena davalet de becana quante ’na fòrta lutz arluciet los ciaus, tòst seguida d‘un grand bruch. Los dos vielhs lu cuòl pausat sus un bachon dins lu vilatge se penseten ad un còp de fusilh, emai la chaça siguesse d‘enquera pas duberta en ’quela desbuta de … Lire la suite de Torilhon 1