Far la paucha au jorn d’auèi.

Ma revirada es benleu pas la mai bra’a, segur, mas voliá me tirar dau chamin d’un galicisme per `na vetz ;-). Veiquí un mejan-metratge dins `quela seria de films qu’an `na tematica descreissanta.

La servituda moderna es un film realisat de bocins d’autres pres d’aquí d’alai. L’objectiu es de montrar las nòstras chadenas volontarias, o pas, a la nòstra societat « moderna » :

Seriam daus esclaus dins un sistema totalitaria !

`Tencion, eu ilustra pas `na teoria dau complot de mai°, solament las n’autras desmicions faça a l’educacion, faça au minjar… La partida sus la societat dau spectacle balha ren de nuòu ne’n comparason dau libre de Debord.

Non, la vertadièra trobada d’aqueu film es la nocion de langatge°°, pas tant aqueu daus imatges, mas aqueu daus mòts. Coma los realisators vesen lu monde coma la batalha d’una guerra civila, se pensen que lu biais de nommar las chausas, los actes es mai-que-mai important per ganhar. Pensen entau levar lu vela sus la realitat cruda de nostre monde qu’es benleu pas tant democratica que `quò. Volen montrar la natura prionda de la dominacion.

Los autors afirman pas `ver tornar trobar l’aiga tèbia sus las referenças, `quò es a lur onor, mas dins lu monde dau langatge, me sembla que las ralas citacions escritas son pas pro afirmadas. Ne’n mesma temps es pas aisat d’integrar dau texte dins un film sens très viste far un pauc chiar, sa’e pas, benleu un legir mens monocorda qu’aquela legida trista (per la revirada francèsa). Ma seconda granda critique es qu’eu se moca de la creianssa jusiva e mahometana, mas fai `na citacion dau noveu testament.

Per `chabar `quela pita presentacion, lu film se vòu pas estre un manuau per far la revolucion, jurte un utilh per criticar la societat, emai vos en prenguèssetz plen la testa.

° per preparar `quela serada, me fauguet tornar veire « l’argent dette ». Dau còp, `visí lu limerò 2, sens mau, contrarament au limerò 1 que tant per los mecanismes istoricas de la moneda es un bon film, tant la fin mai lu complòt mondiale (e perquè pas los josius e lurs mans crochudas…) es colhona. Tòrne citar Chomsky : N’i a pas de complòt qu’ordissen lu destin dau pòple, solament daus interès convergeants dintra los medias, los capitaus e lu poder politic.

°° Sus lu langatge, fau legir « LQR la propagande du quotidien » d’Eric Hazan chas Raisons d’Agir, la meijon d’edicion dau Bourdieu, e tant qu’i setz, podetz legir Bourdieu.

  • La version française « De la servitude moderne » (52 minutes) est ici
Publicités

Dau Chomsky au Jan dau Melhau !

Am mestier daus intelectuaus per dire las chausas (1). Son quauquas vetz daus escalators de bon usatge per ne pas prendre tròp de temps de montar la montanha d’a pè, emai montar tot sol ‘na costa rendesse pas pus colhon. Mas
– quante daus filomediats (2), coma lo Finklielkraut que se planh que Chomsky es l’un daus tipes lo mai legit dins lo monde (3),
– quante qua’iment tots los intelectuaus de França se son enganats dins la maitat dau sègle passat,
– quante l’espaci mediatic, e subretot la televicon an ‘na tela importança dins la vita de tant de monde,
laidonc, un film coma « Chomsky & companhiá » es ‘na bufada d’aer fresch. Un intellectuau es una persona que vòl nos far pensar coma se, Chomsky vòl nos far pensar per nos-mesma.
Aquí dedins i a quauques utilhs per comprendre coma marcha lo sisteme mediatica, pauc d’utilhs (4) mas lo film prend lo temps de la demonstracion, de l’esplicacion e balha la parola maitot au Baillargeon (e un liam per los provençaus 😉 ) o b’etot lo Jean Bricmont. Ne’n mai d’aquò, lo Mermet voliá esclarzir las chausas sus Chomsky traitat de negacioniste mai d’una vetz (2).

E passar per MEIJON, OSTAU, MAISON, CASA, NICHA, HOME©

Avem benleu mestier daus intelectuaus mas am besonh subretot de raivar un pauc nos vitas e per ‘quò, i a los artistes, los films. Quò es emb un tau èime que me sei trobat convidat per veire HOME© chas daus amics, chas daus ancians amics.
La bola bluia es tota pita e ben sola faça a la ventarola celesta, e lo Arthus Bertrand colhona beucòp dins sos comentaris sus de las « tant bravas » imatges. Quò eriá la prumièra vetz que visava un de sos films, sei pas tòst preste d’i tornar. Dau còp, la gent que me convidaten :

[] an minjats mon clafotís avant de me fotre defòra,
[] n’avian lur confle de m’auvir bufar totas las cinq minutas,
[] an vougut desbatre (5).

Disián que la planeta marchava pas la jamba gaia e que bon, anavan trobar la solucion… Aguí dau mau per esplicar que ‘queu film es un espectacle, ren de mai, un espectacle per la televicon, un espectacle  per vendre de la propaganda avant e aprep, per parlar de PPR. I a p’unas eidèias aquí dedins, e que fòra l’esemple d’un imòble inaugurat dins l’ecò-quartier en Alemanha, i a de bravas imatges e ren, n’an qu’a veire « paísatges manufacturats » per se devoidar la testa.

Me tirí de chas ilhs quante un daus tipes parlet de las fruchas e se posava la question de coma-far-per-ne’n-trobar-de-sason-dins-un-supermerchat, faliá inventar un « label ». Respondí : « un de mai ! Adonc daus controlors, daus papièrs…» ‘Nar au merchat es quand mesma pas tant mauaisat que quò per daus vilauds, tot coma far viure los labels eisistants. ‘Nar traucar lo pont lo dimenc per culhir dins los vargiers chas l’ortalier o b’etot sus las ribas de Leire es tot aisat, mas fau zo voler e se surtir los dets dau cuou.

E Jan dau Melhau per aténher l’Universalisme !

Per çò que los mesma m’an qua’iment traitat de passeiste quante saugueten qu’estudiava l’occitan, parle de la « Letra au darrier pacan dau Lemosin si non es desja mòrt », un libreton autrament mai remirable que lo film dau Arthus. Eu conta l’istòria de l’umanitat despuei los chaçadors e culhidors juscantau darnier jorn ente las vachas fugueten liadas, sens obludar l’èime prionda daus gatges.
‘Queu libreton dins las doas lengas, francésa e occitana, sus 45 paginas, ieu lo vese coma un « acte fondator » de mai per la descreissença, coma an pogut l’estre los  libres dau Thoreau.

Segur ‘queu libre tornará èsser decubert dins quauquas annadas quante las glaças daus pòles aurán ‘chabadas de fondre sos los gas daus elicoptères de l’Artus,  benleu tròp tardier. Lo libret balha pas de receptas, aquò non ! Balha solament l’endrech, lo moment ente las chausas an mau viradas, coma ‘na bòrna dins un forchadís per marcar ‘na direccion. Segur que per Melhau, sem mau barrats, ‘queu libre ne’n es lo tesmonh, de legir e vista, tant qu’avem la lumièra.

« Bradadau !
Un darrier còp, mon frair, te parle dau chastenh, de la peira, dau teulet, que se mariden de país, ente vese mas tòlas que plastic qu’eslusissen de faussa clardat dins la granda nuech de nòstra mòrt sens dòu. »

Nòtas :
1/ Auvit dins un desbat sus la cultura e l’Euròpa (perqué n’aver pas debutat l’Euròpa per la cultura). La nocion « d’intelectuau » es especificament francèsa, subretot aquilhs qu’an un vejaire sus tot, emai fuguessen Lemosins 🙂
2/ Los filosòfes mediatics : Finklielkraut, BHL, Glucksmann, Agacinski, Minc, Val, Bigard…
De legir sus lo diplodocus e/o lo sit ACRIMED.
3/ adonc se planh que quò siá pas se.
4/ Pauc d’utilhs, segur, e daus pas totjorn daus jorns d’auèi, mas lo Mermet es aprep menar d’autras entrevudas per aidar sus las tematicas coma la crisa, l’environament, l’estat… Un libre es benleu per la rentrada o la Nadau
5/ La bona responsa es : an vougut desbatre, mas sei pas un grand demòcrate 🙂
~~~
zaowouki.jpg
Recent Works by ZAO WHOU-KI