« Un Monde de Peças »

« Un Monde de Peças » es ‘na bede d’avenidor que l’istòria se passa sus un juòc d’eschèc. I a un rei, daus pions obriers e de las damas que son de las immigradas sos lu còp d’una surtida dau territori.

Tot aquò se passa dins Nuòu-Esbene, au cur d’un monde que los cantons son daus plateus de juòc d’eschèc. Lu rei es dins son palaiç, las tors son per regentar las chausas, los chivaliers fan la poliça e los pions trabalhan e comptan aver, beleu, un jorn, ‘na promoci’.

Tots son apres prejar lu retorn dau jugor, que sens ‘queu darnier, son los fòus que fan tot per far sautar lu asard sus lu plateu.

Lu jornau de Nuòu-Esbene es « lu Pion© » — la vertat balhada sus un plateu — mas i a de la gent per legir « Mediamat », o per se fusinar la tiala tras « ChessBook ».
Mas, i a quauquares que vai mau dins lu governament, lu pòple es apres se desvelhar. Las Damas son chaçadas, i a de las manòbras alentorn de la tor Jaiseth, dau pion Detroit, de la jornalista Acathe, dau luòctenant Caïn o d’enquera de la Idisse, ‘na tipessa dau juòc de Damas… tots son au mitan d’una pertida que manha lu plateu, sens res saber de çò que pòt arribar dau costat dau juòc de , per eisemple.

  • Un chap-d’òbra d’eimatge de legir sus lu site de Slate (>fr) mai de las p’itas animaci’s *.gif.
Publicités

Au mitan de Fukushima – KAZUTO Tatsuta

Sos-titolat « Lu jornau d’un trabalhor dau nuclearí dins la centrala 1F »

– Apres lu manga vertadierament pas geniau dau IMASHIRO Takashi – Maliça nucleara – me falià ‘n’autra besonha per compensar, per tornar prener lu dessur e tornar creire que las manga poden balhar la clarda sus los problemas sociaus dau monde.
– ‘Quò vai grand ? La plueia te donet la feure ?
– Non, mas dins ‘na societat regentada per lu « fau-far-aisat », beleu qu’un libre d’eimatges es la desbuta, lu punt de despart d’une presa de consciença ?
– E be, non pas tener daus perpaus lenifiants, te fau beleu passar a la banda dessenhada.

L’òbra desbuta ne’n 2012, quante l’autor reüssit de sa far embauchar sus lu site de la centrala nucleara de Fukushima. Apres ‘ver « prengut » – reçaubut – la dosa limita de radiaci’s per l’annada, eu s’entorna a Tōkyō. Es ad aqueu momint qu’eu se determina per tesmonhar sus son eisperiança.

‘Tenci’, i a p’un nom de verai en defòra dau nom de la centrala, que quò siguesse los de las societats, los daus trabalhors, lu quite nom de l’autor es pas lu bon.

Qu’es pas tant que lu tipe òsta lu vela sus daus secrets ben gardats, de las faussas facturas o de las errors dins lu bastit, i a ren dins ‘queu genre dins lu libre, non, qu’es ‘na protecci’, beleu culturala, que fai qu’eu vòu pas prener posici’.

‘Quò pòt se comprener dau punt de vuda « patriotic », un sentiment fòrt chas l’autor, çò que balha de las casas ente son mes en oposici’ la paraula daus mediàs e sa realitat vecuda. Lu tipe dessanha ‘na esbolhada e lu filactère ditz « aimariá que los que disen que ‘queu bastiment davalesse e lu Japon pòt estre avalit, ò viguessen ».

Mas eu vira vertadierament dau costat de la companhia d’electricitat quante eu fai dire ad un de sos personnatges que quò fai l’afar de quauques uns que l’accident siguesse totjorn pas resòugut, entau fasent, las lurs revendicaci’s se troban legitimadas*.

Maugrat aquò, beleu perque lu dessenh es agradiu, la legida es bona perque qu’es ‘na seguida d’anecdòtas dins un mitan malaisat, ente la faiçon de trabalhar es grandament codada, perque i a de las p’itas nhòrlas bonas per « cassar » l’eimatge abitualament ‘taschada au Japon, pense aquí aus chiadors, o au ròtle daus mafieus dins la chadena de la distribuci’ dau trabalh.

  • Qu’es lu limerò 1 de la seria, de trobar dins las bonas librarias, esditat chas kana (>fr)

Maliça nucleara – IMASHIRO Takashi

Per prener la sega dau libre dau HORI Jasuo, veiquí ‘na manga, afe doas.

Lu prumier limerò es ‘pelat « l’apres auvàri », lu second « a las cridadas », prendrai pas la pena de legir lu 3.

Apres ‘na cronologia de quò que se passet, sem dins la testa d’un tipe ordinari, lu Satō ; dise sem dins la testa, faudriá mai parlar d’estre davant son porta-onda perque l’i-a de las « capturas » daus escrans.

Entau fasent, seguem las pensadas dau Satō, son chaminament dins la politica dau Japon, dau biais que son aigats los afars alentorn de la centrala, coma las « informaci’s » son montadas per los nacionalistes per eisemple.

Au mitan de las novelas, i a las negociaci’s secretas dau TPP, un traitat que sembla lu nòstre TAFTA.

Bon, per balhar mon eivís, sem luenh, fòrt-fòrt luenh d’una banda dessenhada de la qualitat de « l’afar dau afars » o d’un dessenhator coma lu Squarzoni (>fr). E i a p’un air de torna-z’i !

« M’atendiá pas de te veire » – Fabien Toulmé

« M’atendiá pas de te veire » o « Qu’eriá pas te qu’eriá esperada », sabe pas coma virar lu titre d’aqueu libre, una banda dessenhada coma tesmonhatge d’un bocin de vita, dau Fabien Toulmé chas Delcourt.

L’istòria es la d’un tipe, lu temps d’avant, e pus-que-tot lu temps d’apres quante sa seconda filha sautet dins lur vita, la Julia qu’arribet avecque un cromosòme ne’n mai que los autres marmilhons, lu limerò 21.

Per lu pair, lu monde s’esbolha còp-sec. Vai faler un pauc de temps per tornar prener l’alen.

Lu libre conta ‘questa istòria e pus que tot, coma faguet l’amor d’un pair per sas doas filhas per prener lu cap sus l’esmai, la colèra e, entau fasent, d’esmalit eu passará a coratjòs per tot nos contar quò-‘quí d’un biais d’una inteligença rasla.

Per un prumier libre de banda dessenhada, qu’es una reüssita.

Ai pas ‘chaptat ‘queu libre per asard, qu’es la vita daus amics que m’en balhet la possibilitat, e aquò, qu’es d’enquera un merite de metre sus l’eschina freula de la p’ita Julia, tant iò dire.

Miràudia de las pomas – Fujikawa Tsutomu

Kimura Akinori, nascut ne’n 1949, voliá pas far lu païsan apres sas estudas, mas apres ‘ver trabalhar chas Kawasaki, eu deu tornat chas se. ‘Na vetz maridat, eu tornará prener l’eispletaci’ de sa bela familha. Un jorn, eu compren que sa femna es malauta per causa de l’usatge dau peison usat sus los pomiers.

Lu asard d’una charcha a la biblioteca vai li far tombar sus la testa un libre dau Fukuoka Masanobu. Sa vita vei ne’n estre chamjada. De’n prumier perque eu aima sa femna e sa familha, puei perque eu i crei fòrt-fòrt.

10 ans de temps, Akinori charcha de comprener coma la natura marcha, contra tots los eivís. 20 ans apres, sa reputaci’ passet la frontiera dau Japon per lu monde.

Pichatz l’eimatge per legir un pauc de la manga (>fr)

Chas lu mesma esditor (>fr), i a « Me, un vilaud que fai un vargier » dau Min-ho Choi.

De trobar ne’n librariá o de comandar a : Akata – 13 les Bosnages – 87290 Rancon

Mesfiatz v’autres, dins los liams balhats per lur site, n’i a un sur qu’es d’estrema drecha.

Una manga publiada mai l’aida dau conselh de la region Lemosin.

[…] Farmor importe du poulet brésilien fabriqué par les usines Sadia. Le visage du leader syndical se crispe. Et pour cause : en tant que président de Sofiprotéol, holding dont dépend Glon-Sanders, c’est lui le patron de Farmor. Beulin bredouille alors quelques mots du genre « Nous ne faisons rien d’illégal » et tourne les talons. Les éleveurs aux abois qu’il est censé défendre apprécieront. […]

[…] Dans la restauration collective, 70% des bovins et 87% de la volaille sont importés. Alors qu’on a des éleveurs qui crèvent de faim, et que la profession compte entre un et deux suicides par jour. Quand les gens chargés de nourrir une société se suicident à tour de bras, c’est qu’il y a un souci quelque part ! […]

E per ‘chabar, un filmonet dau Monde (>fr)