Traucar l’Argent-Aur au Son daus pinhons

Emai lu viatge se fagués mai ‘na bicicleta, passar de l’oïlistanistan a l’eretatge d’òc eriá coma estre dins la piada daus Tourtoulon e Bringuier, tot de segre de las vias de chamins de fer ; tres viatges ne’n un tot de traucar un bocin de la Marcha, afe, traucar dos rius « l’Argent-Aur » e la « Soneta ».

Dau jorn d’auei

‘Na vetz de mai, voudriá be ne pas començar per me planher de la companhia daus trens, mas fau dire que res es fach per vos balhar l’enveia de ò prener, ‘queu tren.

I a las reglas que son dichas per lu Segolenon dau ministeri e la realitat. Nonmàs un eisemple mai qu’aquela conaria de « passe » :

— Normalament disen que sus los longs tragiers, lu fau, ‘queu « passe », mas, per +250km de tren, p’un piau besonh dau « passe », perque setz de viatjar dins los trens regionaus. Quò me sembla un pauc coma quante per Nadau los governementors parlavan d’estre 6 a taula mas que dau monde fasiá París-Briva a 8 conhats dins una veitura ;

— Per minjar a la gara de Peitieus / Poetae / Poitiers, fasetz 5 pas e setz d’enquera dins l’espaci comerciau de la bolenjaria (3 taulas, 4 chierons), adonc, fau lu « passe », mas, desempuei la mesma botica, que v’autres vos viressetz e faguessetz 2 pas, podetz minjar a l’una de las sieis taulas, sans ‘ver besuenh dau « passe ».

Prener lu tren qu’es un viatge dins l’absurtistan menat per París.

Rufec / Ruféc / Ruffec

Vau pas far ‘na descripci’ de çò qu’es una p’ita vila de Charanta.

‘Ribat a 17:00, ma prioritat eriá de saber ente se trobava l’ostelaria per la nuech… e la descubrir barrada.

Faguí un tòrn dins la vila que la perdida anciana es brava, visití la gleisa Sent Andriu (sègle XII) :

SentAndreu

e torní veire per l’ostau.

Telefoní per comprener « qu’ilhs » avian minjats ma reservaci’, que las condici’s actualas los fan chiar… e me, me vieisí dever passar la nuech defòra.

Duerme jamai defòra perque ai paur daus lops e de la sauvatgina. Sens obludar que Rufec es dins lu país de las cagolhas. L’afar fuguet reglat per dos autres còps de fiu, mas, aquò me manhet e duermí mau, sens aver res minjat — que lu restaurant eria barat maitot — e comprenguí que lu despart lu lendeman deuriá se far leu-leu coma se un tipe e la soá bicicleta erian ‘na geina per la mafià locala dau monde dau camion.

Rufec → Sent Junian

Lu long de l’Argent-Aur

Rufec

Sens estre cafeïnat, sens aver desjunat, a 7:00 prenguí ma becana — Jan d’Auvernha mai las doas biacas (~10kg×2 + 4litres d’aiga) — e comencí de segre la rota traçada lu long dau riu Argent-Aur per lu remontar d’aicí l’endrech ente l’Argent demòra Argent e l’Aur, de l’Aur, d’alhors la carta OSM ne’n conta una.

Afe, los budeus voides trauquí lu fluví Charanta una prumièra vetz e daissí la departementala per ‘na tota pita rota, sinhalada coma bona per los ciclistes. Biossac puei Nantuelh (abadia barrada). Una sola botica de buberta e la tipesa vòu pas me balhar un càfe que ela, ‘la fai nonmàs la premsa.

Me perdí un prumier còp e vei-me-quí au mitan daus camions ; me fau me tirar d’aquela « granda rota » e vista.

La rota de Sent Girvai se balha a la roda, tòrne trobar la traça dau GPS, e veiquí la gara anciana, adonc lu prumier viaduc dau jorn, lu de Molin Robin.

Lu quai de la gara sembla grand per una tala pita gara, mas los trens erian grands totparriers.

Lu viaduc es naut de quauques 20m — eu es farjat de 9 archas (plen cintre) — per passar la valada de l’Argent-Aur, quitament a l’endrech ente l’Aur se gieta dins l’Argent. La barrauda es fòrt eleganta per un obratge « industriau ».

Champanha Molton vai estre leu passat per lu second viaduc.

Jugar de l’eschinleta per traucar La Soneta

Totjorn pas cafeïnat, adonc totjorn un pauc apres beciclar… sur ma bicicleta, manquí me pardre una vetz de mai.

Lu Grand Mas Diu mai sa gleisa son aquí, prene la rota e rotla, rotla, rotla e d’un còp, i a pus la traça sus l’aisida electronica, mas, per delai un talhís, pòde veire « coma de las archas », adonc, sei passat davant la rota, perdon, lu chamin e lu besilh obludet de dindinar per me dire ente virar per prener lu viaduc dau Grand Mas Diu e passar per-dessus la Soneta.

viaduc_masdiu

Bastit a la desbuta dau sègle XX, dintra las annadas 1902 & 1905 per los engenhors Draux e Laclôtre, ‘queu viaduc es naut de quauques 25m — eu es farjat de 11 archas (plen cintre) — long de 210m.

La barrauda es de fonda, los refugis a la cima de las pilas son maçonats, los trepadors son de granit coma las peiras de parament (probablament de las peirieras de Nontronh).

Desafectat au jorn d’auei, l’anciana via unica es res de mai qu’un chamin.

Sent Claud

« Atz la linga, atz la clau »

Ò sabe que la frasòta es pas ‘questa-quí 😀 fin finalament trobí una bolenjaria de duberta, una que vend dau càfe. Per prova que la Marcha es passada, los paneus balhan « Belac » e « Garait » au mitan daus autres noms de vilas dau canton, per anar a Lemòtges o Esgolesme, lu monde deu ben saber ente passa la rota queraque.

Dins un prumier temps, volia ‘nar a Cela Froïn per ma culhida de cliardas per los morts (>òc) mas, d’aver mau desjunat, de saber que la rota es pas ‘chabada, descidí d’anar drech a la meijon e de passar per « la rota de Manòc ».

Au despart de St Claud, trauquí una darnièra vetz la Charanta au niveu dau chasteu « de Chambes » per junher Manòc, fau traucar la linha dau velò-ralh puei la Viena ‘questa vetz per poder segre la rota istorica daus temps vielhs ente la riviera se traucava nonmàs per aquí sus la rota de St Junian.

‘Na vetz a Chabrac, la rota es la mesma que lu prumier còp que venguí mai J-d’A (>òc)

Daus liams

Sus aquela carta, i a un trach negre que montra la linha Romasieras-Loberc <–> Rufec e ‘n autre la linha de tren que fasiá lu junh de Confolent a Romasieras, adonc la linha Lemòtges <–> Esgolesme, la qu’es usada per lu velo-ralh.

Ne’n ‘chabar

Sei totjorn apres ronhar contra la companhia daus chamins de fer e sens iò voler, crese ne’n aver seguit las vias… vielhas de segur, mas l’eideia es aquí, lu chamin es fach, fau lu bonifiar. Me songe que i a de que far un pauc mielhs per veire rotlar las bicicletas de la toristalha.

Per los tragiers de tots los jorns, i a de que far un pauc pertot per se saber ne’n securitat, mas, lu liam Nantuelh-Champanha es bon, beleu que fau lu netiar un pauc, mas eu me semble bon (sauv los jorns de plueia). Per los sportius, i a de las pitas rotas que son balisadas, tant iò dire maitot, qu’es pas mau fach.

Un filmonet

Un commentaire Ajouter un commentaire

Pòdetz far la linga de palha aquí :

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s

Ce site utilise Akismet pour réduire les indésirables. En savoir plus sur la façon dont les données de vos commentaires sont traitées.