Nòta : lu teiste aquí dessos es màs un raconte per comptar los mòts e lu temps passat a escriur. I a res de seriòs dedins ; es un eisercici per preparar lu NaNoWriMo dau mes mòrt (sabe pas d’enquera se vau iò far. Ai be un planh, daus chauses de contar, mas i a maitot lu trabalh que me’n balha un pauc, d’autras istòrias, afe, verem be…).

Lu Sergí coneguet ‘na nuech agitada, sens saber se qu’eriá la chalor, las conarias dau cafè o las soás paures de la vita. Se desvelhet mai d’una vetz, per ’nar pissar, per beure, per avieisar la carta.

Mai l’enveia de chanmjar res a las costumas, jorn de congier o pas, e fuguet tòst tirar dau liech. Lu pitit desjunar engolat, vei-lu-quí sur lu selon de la becana per sa permenada dau jorn.

Dins ‘na parladura de cafè, d’aucuns ‘vian balhats daus endrechs de veire dins lu canton, l’eschala bona per lu que vai mai ‘na becana sos lu cuòu.

« Passat 50ans, si la toá prostata te daissa suau, encontras Diu© » ‘via clamat, o pusleu bramat un tipe apres surtir daus chiadors. Te fau ‘nar a la « cour Dieu » e tascha d’i creire mai ta becana autrament, las bestias daus buecs porián te minjar, tot mingralet que tu ses, lemosin-testa-de-chin ! E lu tipe s’espetet de rire.

Afe, ‘na vetz meijon, lu Sergí ‘viá gaitat la carta, trobat l’endrech e descidet de far lu toriste.

Çò que lu manhava qu’eriá non pas las rotas chausidas per l’apliqueta dau jaspit-aurelha, aquò non, qu’eriá la partida forest dau chamin, que jurtament, una pertida dau tragier eriá un chamin ; que res sembla mai ad un aubre qu’un autre aubre dins ‘na forest administrada, que los calibrats per la machinas, per los merchats internacionaus.

Surtir de la ciutat de la Jana li pauset pas de questions, i a res per las becanas maugrat quò que ditz lu mèra, un prometedor de las bonas per se far elegir. Adonc, prenguet de las p’itas ruas mai pauc de veituras pausadas dedins.

Un vilatge, un darnier vilatge, la fin de l’aglomeraci’, ‘na p’ita vila e per lu prumier còp de la mandinada, la forest. ‘Na p’ita vila de mai, un pauc de forest de traucar, emai lu Sergí rotlesse sus la rota, e veiquí la destinaci’ dau viatge que se fai veire.

Entau, qu’es aquò la « cort Diu ». Un portau per portejar ‘na decha. Afè, comprenguet còp-sec que l’autre seriá un pauc mocat de se. D’un autre biais, de creire lu palancèu, lu domeni daus dius es ‘na proprietat privat, beleu pas per se.

Aura qu’eu se sabiá de perda, de gaitar la carta li montret un observatòri dau manhetisme de la Terra. Dau còp per pas ‘ver perdut sa jornada, per pas li semblar ne’n estre dau seu, prenguet la « rota dau lop pendilhat ». Lu nom eriá pas dau pus gente, mas, eu ‘chabera beleu per se trobar dins la permenada, e, entau fasent, chaçar lu restant de la soá meschaënta nuech.

1km, 2, 5 e veiquí la granda forcha mai las uech rotas, afe, ‘na rota que crosa tres chamin de terra o de calcari. Es pas lu moment de s’enganar ; aquò seriá la cima dau desonor de se pardre de charchar l’endrech ente es estudiar çò que serv a la bossòla per indicar lu nòrd.

Trobat lu bastiment, prener la fotografia coma per se provar un quauquaren, mas se provar que ?

Ne’n aprofeitar per envoiar un messatge a d’autres sus la tiala, coma se qu’eriá l’autre embarrat dins lu fòrt au mitan de la l’aiga :

« Au cur de la forest domaniala,
Au mitan daus cervs, daus singlars et de las lebras,
Uech rotas menan a me,
Taschar per me trobar de pas pardre lu nòrd
Aquí, estudiam çò que dins la terra,
Es utile au bon ustil ! »

Sinhat Paire F.

Bon, le Sergí trobet pas los dius e fin fianalement aviá pas perdut lu nòrd. Fortadament rassegurat sus sa santat mentala, desiret prener un pauc de nautor, quò qu’es malaisat dins las planas. Afe, per lu asard d’una carta fòrt ben rensenhada, eu se penset poder anar montar dins un mirador pausat sus lu chamin per s’entornar.

Un chamin de creia barrat per las veituras, una linha drecha coma la corbura dau cerveu de los que sonjan la Terra plana, 5 km de mai e beleu que lu nòstre eròi ‘chabera per se trobar.

Lu mirador de las calhetas es estat farjat ne’n 2002, sur la cima dau canton, enteu lu bassin de la Leire e lu de la Seina se desjunhan.

De segur, la vuda es bra’a, mas eu se trobet pas per quò, finalament, lu sens de la vita es beleu pus malaisat de trobar qu’un torn de becana un jorn de 15 aust.

La carta balhava coma pus cort e pus aisat chamin, l’eideia de segra l’achanau chafrat « d’Orléans ». Passat la via spirituala, la pista scientifica, lu chamin de terra dins lu buesc, restava la pista de peiras lu long d’una via d’aiga.

Eu bufet una vetz puei se resinhet. Aquò seriá pas dich qu’eu metia pas dau se per son benaise.

L’eideia eriá de segre l’eurò-via limerò 3, la via daus romieus, d’aici la ciutat de Jana. La via dau pelegrins, un nom mai un aer de trona-z-i sus lu chauchavielh de la nuech.

La mandinada seriá passada sens far de bruch, sens far de mau e sens res dever a degun, a la fin, ‘na permenada per s’aerar la testa.

_ ! _ ¡ _ ! _

870 mòts, ne’n manca beucòp, afe, veiquí maitot la carta dau chamin e daus liams :

Publicités

Pòdetz far la linga de palha aquí :

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l'aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s

Ce site utilise Akismet pour réduire les indésirables. En savoir plus sur la façon dont les données de vos commentaires sont traitées.