7 Janas dins un territorí d’exil — Las nolhas

Mesfiatz v’autres que ai lu cerveu gripat. Desjà que fase de las fautas « normalament » songe que de ser, son las fautas que me fagueten.


La vila aviá minjat aura. La plueia dau mandin aviá balhat sa placa ad un piti solelh de passat mieijorn.
La Jania damandet a la Sonia de l’acompanhar d’aici la gara, que ‘la desirava li montrar quauquaren. Mas, coma ela eriá pas becanisada, faliá davalar la rue de Borgonha ‘vant de ‘trapar un velo libre servicí. Lu Piarron, se, prenguet sa bicicleta e se’n anet de son costat.
« Aquò te geinas pas de venir coma me ?
— Non, d’autant mai que deve te damandar de las chausas. Per eisemple, te, lu Cel, lu tipe desparegut, de que ne’n pensas lu ? »
Per la Jania, lu Cel, qu’eriá un politique, beleu un pauc mai dins la pertida becana de la politica, mas, un politique. Aquò se ditz qu’eu avia un planh per far montar lu percentatge de bicicleta dins la rua, mas, que ‘queu planh despareguet coma se.
Las meschaëntas lingas digueten que ne’n mai dau planh, i aviá de las eideias de grandas rotas reservadas a las becanas. Que, maugrat tot, lu Cel eriá dau costat de la bicicleta, sincerament.
« Pensas que lu Rivoirais l’auriá…
— Non, dins l’OCU, eu eriá sòu de creire que la bicicleta poviá estre usada per se desplaçar d’un punt ad un autre, maugrat sa frasa dau dos kilomètres. Lu sistemí de locacion, qu’es se. E eu faguet tot per l’aver avant los de París quantben a la desbuta quò marchava pas. Lu logiciau de guidatge per porta-onda, qu’es se, mesma se quò marcha pas. L’essenciau per lu Cel, qu’eriá que dins las revudas de descidors que descidan las descicions decidadas entre descidors, i aviá son nom de bana coma lu d’Orleans. Entau, qu’un poste de ministres, de conselhat, de senator siàa liure, e beleu que se, de li balhar, comprene.
— Fan be tots un pauc entau.
— As rason p’ita, mais se, mai deviá iò far d’enquera mai que eu se trobava tot sou de desfendre ‘na vision ciclabla de la comunautat ».
Dins l’esquipa de l’OCU, la Ivanka Redlight eriá beleu la pus meschaënta contra los amenajaments per las bicicletas. Quitament se ’la parlava pas d’un leser per borges. Los autres, dau costat daus faucialistes son tots venguts minjar au bachon de las regentarias, adonc, un res de fach, un pitit res, aquò los manhava gaire. Los mairs e mairessas de la majoritat MOLUSC, dau momint que l’esquipament ne vai pas contre los electors, las veituras, los camions, la circulation de las marchandisas, avián res contre.
Entau fasent, los politiques obligeten los ciclistes de far lu trepador coma la prumiera de las borrieras, uròs de daissar de las traças blanchas coma de las saulhaduras enquera mai urò de montrar lu nombre de kilomètres de linhas blanchas coma un relevat de comptadors.
Lu chifre eriá l’estalon de la lur mediocritat e tant pieg per la ’sieta de nolhas.

« Per ente passetetz per vos entornar de l’obrador ?
— Prenguetem pas lu trepador, que lu Piarron aima pas, passetem pas luenh de la mosqueia puei dins un quartier quitament nuòu. Eu me faguet mesma eschivar una pista verta balhada per lu porta-onda que i a ‘na marcha per la prener e una autra per ne’n surtir.
— Veiquí lu punt, tu eriá mai quauqu’un que sap. Autradament, tu ses bona per subir. Veiquí lu punt. Avieisa, perque segond te i a tant de bicicletas apres remontar la rua ?
— Sem dins ‘na zona trent…
— Ente res es estat fach per amenajar quau que siàia dau sens unique. Mesma pas un paneu. Lu monde es dotat d’una granda capacitat d’adaptacion, per lu melhors e lu pieg.Vaque coma me, vau te permenar d’aici la gara e un barrí ».

Las filhas parteten cap a la gara, sens passar per lu centre que los pavats son pauc agradius, mai que tot los jorns de plueia. Davant las escolas, d’enquera degun per esperar los goiats, adonc ‘quò rotla. Elas se mesfiaten dau virondeu de la catedrala puei engulheten los bolevards.
« Tu ses meitat esabanida de far de la bicicleta aquí.
— Non, eriám dins de las zonas limitadas e normalament lo coridor dau bus es per n’autres maitot. Aquí sem a l’estacion de tramway, mas desiram anar a la gara de Fleury, que dissabde quante van ‘ribats tos amics, serai pas aquí, e lu Piarron pas mai. Per te, per ente fau passar.
— Vau prener lu porta-onda… per Zola, gaita, lu cemeterí, e la gara.
— Aquò, qu’es bon per ne’n tornar, mas per i ‘nar, vem prener un chamin pus agradiu, sauf a la desbuta, que vem estre sur l’anciana rota nacionala, dins las veituras ».
Adonc, la Jania la prumièra, veiquí las filhas ‘trapadas de rotlar sus la rota, que res es estat fach, puei de prener la rua de la gara, jurtament, lu quartier Acacià e la gara de Fleury.
L’enchaison per Jania d’eisplicar que çò qu’es lu pus malaisat per una ciclista qu’es d’aver una vuda « dau dessus » de la vila, per aquò, una carta es totjorns utila.
« Aura que tu viguet ente es la gara, vam aus Blosièras per lu tuneu.
— Quò es pas de creire coma tot es desparrier, pertot. Un còp sus lu trepador, un còp ‘na banda, un còp res.
— Benvenguda dins la ’siata de nolha d’Orleans, la resulta d’una non-politica. Adonc, quante escotam lu pèra parlar que son los ciclistes que tuaten lu Cel, eu me fai rire. Degun te damanda d’estre la paròla daus ciclistes de la comunautat urbana, per aquò i la velorucion la setmana propchana. Mas, tant a aura ‘n eideia sus la politica, ‘n’ autra sus lu monde associatiu, te manque lu vejaire daus comerçants, e d’afortir la toá partica de la ciutat.
A la gara, as vut que lu teleferique relevava la platituda, Aquí, vas comprener perque quauqu’un te diguet que los « O O O O O » de la placa de Leire son las embochaduras dau trauc dau cuòu que chiet los estrons sus las bandas ciclablas ».
Sonia aguet pauc de temps per ò comprener, d’enquera una novela fòrma d’esquipament. Mas luqueu embarret la boscha d’ esgost d’un estron de ciment. Beleu un, o une que jamai fai de la bicicleta, fau creire.
« Bon, aviá fai la promessa d’un pitit torn, vam lu ‘chabar per la pista d’aur, nonmàs perque ela passa davant los impòsts ».

‘Sieta de nolhas
Coligny contrepestet
Restar oneste.

« Aquela es pas mala, vos los ciclistes vos planher totjorn.
— Perque deguetem far un escart, perque las p’itas marchas, perque la prioritat. E puei, una pista d’aur, sus cent cinquante mètres, avant e apres res. E d’enquera dins ‘queu sens, aquò vai, podriai estre de consent coma te apres aver pausar ma fiertat dins ma pocha e un mochanas per dessus. Mas en faça, gaita. te fau comprener que aura, tu ses de l’autre costat de l’esmiralh.
— Pòde pas virar la testa, que lu chause s’achabe sos lu fuòc.
— Tascha de restar vivanta d’aici la fin de ton estage.
— Banturla pas, deve arribar a la mediateca per los libres ».
Dins lu fauborg, la circulacion eriá pauc importanta.
Sonia se prometet de pausar de las questions aus comerçants dins un propchan rendez-vous, mesma a la tipessa que fai las relacions publicas de la meraria.
Afe, quò ferá jorn deman per tot aquò, per lu momint, cap a la bibliotèca.

~1220 mòts

Publicités

Pòdetz far la linga de palha aquí :

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s