7 Janas dins un territorí d’exil — Chamin de las jonquilhas

La luna pertant bassez grossa peinava a se far veire dins ‘quela nuech tant negra que lu cròs dau diable. Los quauques carreus de la fricha industriala ne’n balhavan un rebat sorne, sens parlar de l’odor d’umididat, boiradís de las plueias dau jorn, daus gases de la granda rota, daus borriers gietats aquí. P’uns lampirons per balhar un bocin de clarda a l’ancian airau ente tornavan los camion.

La vila de Saran aviá un passat industriau, construch sus ‘na natura somesa, toschada, mas auei, la crisa de las annadas 80 passada per aquí, son de las pimparòlas de ciment que son charjadas de ‘restar la gent a l’intrada de l’usina meitat esbolhada.
Davant los gigants gris, tres veituras se vireten prestas per pertir. ‘Na diesena d’ombras ne’n surtisseten e traucaten l’airau vers lu bastit. L’endrech abria un fum de conilhs, de las damas blanchas, de tota la sauvagina, e d’enquera ad aqueu momint de l’annada, fau pas comptar ne’n veire tant qu’aquò. La fricha es coneguda maitot per lotjar soventavetz daus marjinaus lu temps d’una nuech o doas.
Silenciòsa es ‘quela nuech de novembre, e la tropelada de tipes encagolats fai ben ‘tencion de res desvirar de lonjar la paret.
« Cho ! Faguet lu de davant, i a de la lumira dins lu bureu, ‘quí, ‘visatz ! »
E per lu carreu se podiá veire ‘na demiei dotzena de personnas sietadas per terra. Goiats o b’etot goiatas, per iò saber faudriá levar los capuchons daus chamisons espés. Erián faça ad un velò charetat.
« I a mesma de la musica, ne’n disset ‘n’autre, coma ‘na messa ».
E dins ‘questa nuech negra e freda, las nòtas dau Dies Irae dau Requiem dau Verdi se metaten de chantar :

Dies iræ, dies illa,
Solvet sæclum in favilla,
Teste David cum Sibylla !

« Nos rensenhaments son bons, qu’es aquí que la vermina s’amassa. Dins Cinc minutas, lu gost dau chant vai lur passar. I setz »

Quantus tremor est futurus,
quando judex est venturus…

La diesena d’òmes debriguet d’un còp l’ancian portau e se meteten de cridar tot de s‘espandre a drecha e a gaucha autorn dau grop sietat.
Las personas amassadas fugueten transidas. De’n prumier per la suspresa, de’n second que, encontrar dau monde que sembla los militants dau MIB — lu Movament Identitarí de la Bauça — n’est jamai ‘na bona chausa. Los militants, ‘bilhats abitualament de vestits e de botas de cuèr negre, los piaus ras, an pas la reputacion d’estre fins finaus, passan per far lu meschaënt trabalh d’una granda pertida daus politicians locaus.
Los amassats se ramasseten viste, l’un d’entre ilhs tuet la musica pausada dins lu velò-cargò, prests de fugir, mas desjà lu chap daus bas dau front cridava.
« Setz qui v’autres ?
— Am pas de vos far respon…
— Setz pas las velfems o ‘quelas tapetas de velòms ?
— Non !
— De que que v’autres faguet aquí ?
— N’autres fam de mau a degun.
— De que que v’autres…
— Fasem ‘na ceremonia per los alimauds morts dins l’annada, diguet ‘na punketa, dau fond de la pèça, son margaud sus l’espantla. Fam de mau a degun. Lu mes mòrt l’es maitot per nòs frairs e sòrs los ‘limauds.
— Quò vai, diguet ‘n’autre goiat, las mans sus lu volant de son BMX. Se nos vos fam chiar, nos nos tiram d’aquí.
— Espofidat de rire. Daus punks a margaud de bana coma daus veganians ecologistes per far ‘na messa per los paubres pitits alimauds crebats dins lu monde. Setz a Saran aquí, damandatz a vos amics comunistes de que qu’ilhs ne’n pensan de l’ecologia. Ilhs vos ramassan las bestias esbolhadas mòrtas sus la rota per que las enterrar mai un chantatge. Ela ò sap la Marivenka que fasetz de las mesas dins son eschina. Atz vuts aquò los òmes, fau planher los paubres pitits ‘limauds. Per me, v’autres valetz pas mielhs que las velfems. E coma iò dit lu savi, fautas de trida, minjaram daus merles. Veiquí l’essença per far rostir la vermina.
— Disem maitot qu’una trida coma ‘na piota fai sos quatre bocins. E per mon perron, vieisa màs ‘na banda de piots ».
E la punketa gietet un còp de pè dins un chiron qu‘anet far bancuar lu bidon d’essença. Aquò fuguet lu senhal per ilhs de pertir. Lu grop de cagolats se lancet a la sega mas erián pas daus pus fins.
Quante los punks e los veganians erián venguts mai daus BMX e un velò charetat, de las bicicletas leugieras, aisadas de maniar, los cagolats erián vengut mai de las veituras.
Fauguet pauc de temps per los BMX per prener lu chamin, puei d’aquí, s’esparsilar d’un costat l’autre de la rota per anar dins Saran. L’un daus cagolats eriá pertant apres velhar l’endrech, mas eu s’entraupet dins las raiças dau chamin de las jonquilhas, que jamai, grand jamai, la comuna songet l’entretenir un pauc. Dos autres cagolats s’esvedeleten dins lu trauc destinat a amassar las aigas mòrtas.
Dau chamin de la jonquilha, lu Brice mai la Melania prengueten la rua dau Montjovís, la RN20 e la pista de Montaran, catada darrier lu cinemà industriau. Un endrech ente i a jamai degun. Agueten un pauc paur de sautar los trepadors de la RN20, qu’una veitura venia sus ilhs, mas non, qu’eriá pas la daus cagolats.
Darrier lu angard cinematografic, fagueten ‘na pausa per tornar prener l’alen.
« D’ente venen los bas dau front ?
— As pas ‘escotar las informacions de ser ? Las velfems foteten la pagalha quante lu maire parlava dins l’afar de la becana dau Cel qu’ilhs retrobeten.
— E per aquò, nos atacan ? Qu’es pertat pas lu prumier còp que fasem ‘na cereminia dau sosvenir. Afe, per un còp marce la comuna de daissar purir las rotas, entau fasent… »
Lu porta-onda brindelet e l’escran montret un « Bon per me e Estiene, nos verem deman ». Brice tapet ‘na responsa avant de repertir mai lu cargò.
« Passa davant, que i a ‘na montada malaisada per me, d’autant mai que mon fren a disque de davant es faussat. Se de las vetz los faissistes erián arribat aquí. Marcha passar la nuech chez ma maire, t’entornar de l’autre costat es dangieròs ».
La goiata montet sus sa becana, passet sos lu pont de l’autorota urbana e siublet per dire que la via semblava libra.
« Sap coma pervenir las velfems, los becanarchistes mai los velibertarís ?
— Dès que sem ‘ribats chas ma maire, fase un coriel, mesma per las associacions.
— Qu’es de pas creire d’estre tant de grop per desfendre las eideias tant simplas de la bicicleta ».

Dins l’usança de la nuech, lu quartier de Montaran eriá ‘bilhat de calme aura, lu Brice coma la Melania podián rintrats se metre au chaud.
Au luenh dins la ciutat granda, passada ‘na jornada richa d’esvinaments, de las veituras de poliça jugava de las sirenas sos de las plenas selhas d’aiga coma se los ciaus desiravan eimatjar las destinats umanas.

_ _ _ _ _

  • ~1150 ~6190 mòts
  • La version en langue française se trouve ici (>fr)
Publicités

Une réflexion sur “7 Janas dins un territorí d’exil — Chamin de las jonquilhas

Les commentaires sont fermés.