Au bureu de la Pòsta©

Ò sabe, aüei eriá ‘na jornada de chauma per los e las de la Pòsta©, que 100 000 empleis son estats tuats dau mesma temps que l’activitat augmentava de quauques 5%. Mas qu’es pas ‘na rason per pas estre un pauc mocandier.

L’autre mandin, me permenava tot lu long dau… ten-te, anava obludar de postar los recomandats. Adonc, vau au bureu de Pòsta, 5 guichons, 1 de dubert. Vau pas dins ‘queu-quí abitualament. De costuma vau ad un dins la campanha a costat dau trabalh que i a mas un fenestron e ‘na tipessa aimabla, o b’etot, vau dins un bureu dins los barrís que i a ‘na blonda, qu’es Shiva ; ela passa 5 usagiers lu temps que son collega despressiu, alcolique e beleu unichambiste ne’n fai qu’un, e lu tipe es au guichon « prò », mas me, vau totjorn veire Shiva.

Afe, ‘queu mandin sei dins la vila, fau donc far coma quò que se persenta.

Balhe mas letras, la guichetiera las pesa, las sospesa l’una passat l’autra, ne’n pausa una sus la balança lu temps que l’estiqueta es imprimada mai cochada, ‘la jaspís l’estiqueta sus la letra, per una, puei doas, e entau fasent per mos dietz recomandats. Puei me ‘la me ditz, la guichetiera pas las ‘velopas, que quò fai tant !

Païe e damande ‘na factura.

E aquò, auriá pas degut, non ! Auriá degut damandar un « simple » tiquet perque vei-la-quí apres tornar prener una de mas letras, ‘la vieisar e començar de far una factura a l’ordinator.

Comprene que ‘la clavarda lu nom de la societat, d’aici ente aquí, qu’es bon, mas, per l’adresse, i a doas letras chaspeutadas, un « ê » e un « û ». Mai d’una vetz la gent se’n mocan, me lu prumier, çò qu’es important qu’es la soma, mas aquí, davalí sus une persona que fai son trabalh mai una consciença rasla dins ‘qu’ilhs temps sornes.

La gaite clavardar « alt gr » de bana coma « e », mas aquò fai « », adonc ela fai « ctrl »« alt » e « e » mas res se passa.

I a coma la desbuta d’un fòrt legier-legier sosrire qu’es apres neisser sus l’orlat de mas potas. E crese que quò se vei perque ela me vieisa e tenta un « ^ » « alt gr » de bana coma « e »… Mos pitit sosrire se veisiá de tròp e per pas m’espofidar damande se i a un quauquares de bolhar dins la besunha de la Pòsta©, que sabem tots que los postiers deven trabalhar mai de las besunhas de mard…

« Sabetz coma fau far per aver lu chaspeu ?

— V-òc-es, fau picar lu « ^ » sus la toscha « « ^ » puei « e ».

— Tant aisat qu’aquò ? L’aviá obludat.

— Sem tots de charchar de las chausas complicadas de las vetz… »

Ipocrita que sei ! Devrai ‘ver vonte mas i ‘ribe pas.

Publicités