Chas lu ‘poticari

Totjorn dins la tireta paubre monde (>lm) d’aqueu ciber-quasernet, e perque qu’es la setmana de la connaria d’una umanitat venguda tant bestia coma sos pès, ‘na nhòrla beleu desjà contada :

A la ‘poticaria, au momint de passar la besunha au lector-bipor-gestionnor que fai s’activar los pretz per la caissa, la tipessa diguet :

« Non pas lu raijon ! Qu’es de l’omeopatia ! Ma medecina vai estre desboirada. »

Lu ‘poticari diguet res, intret los pretz « a la man ».

Mesfiatz, sei pas jutjar que la desboirada de las energias vibromassadoiras es pas dins la capacitat de comprener que ‘la ‘chapta resmas que de l’aiga de la farina e dau sucre. Non, me iò permetrai pas. Non, fau daissar au monde sas creienças, lu pair nadau vai passat per mai d’un goiat, e per la chamineia mesma, i a dau monde per creire qu’una verja* pòt estre presa sens ‘ver conegut de verja de tota sa vita, i a daus gais per sonjar qu’una unibana embrena la faça cachada de la luna d’una cròta riclanoïdesa…

Sei per aquí per jutjar que jutjar es mau, per jutjar fau bastir una pensada, fau trobar un pensadís, fau soschar e soschar fai far brí-brí dins la testa.

Non, i a mas que l’apoticari me confirmet que sos mertís ‘vian beleu estat desjà passat ‘na desena de vetz aus raijons de la mòrt, perdon, sos çò qu’es nonmas ‘na lum**, roja de segur, mas ‘na lum, aures.

_____

* iò sabe, faudriá pas escrire entau, mas lu Tintou balha la fòrma (e pau sus lu nas daus normaupates)

** parrier !

Publicités