Oncḁ̐làu – 10

Oncḁ̐làu – 10

« I aguesse una sola persona demest v’autres per dire que la marechala parla aidada de son cerveu reptilian, que la mene davant lu tribunau antispeciste celeste, diguet lu rapietausor per degialar l’atmosfèra.

— Tu ses sus ‘na planeta que sufret beucòp de las creianças dins lu pòder sens divisa de l’uman, mai d’un se trapa au jorn d’aüei de creire dins ‘na profecia que parla de panspermia dirijada*, e tu, fase ton gelós que los reptiles aquí sus la terra esvolueten pas coma sus ta planeta. Mesfia te de pas balhar de l’aiga a l’achanau daus creisants dins l’Oncḁ̐làu.

— I aguet dins lu temps sus la terra, diguet l’avatar de la Lodeva, dau monde per creire que balhar aus umans lu progres o la coneissança scientifica menariá ad un progres dins l’esperit uman…

— Avian tòrd e los perpaus de la marechala iò montran. L’uman es pauc rapide dins son esvolucion…

— Docament Zopsi. As lu drech de pas aimar los umans, mai-que-tot per causa dau tractaments autravetz reservats aus reptiles sus la terra, disen las bestias rampairas. Lu comportament de l’umanitat faça au reine animalier chamget, per la fòrça, faça au perilh, dise ‘quò-quí perque, e tu iò sabes, i a una grandor dins l’uman tant granda coma lgeimaginacion qu’eu metet a se tuar.

— Eliseu, parlas coma un diplomate. Aquò chamja res sus çò que nos menet aquí. Un astrò-pòrt destrusit per ‘na bomba.

— E am p’un desbuta de pista. Iò sabe. L’enquesta es au punt-mòrt. »

Subitament l’aër ‘viá tornat pardre quauques degrats.

E pertant, defòra la descha, a tots los sens dau terme.

Quasiment pus res de quilhat de’n pè. Las sòlas erián quitament pus voidas que lu jorn que lu prumier veisseu eistraterrestre arribet sus terra. Totjorn degun per se reclamar de l’atentat sauv que dins ‘queu temps los populistes d’empertot cridavan per cridar.

Lu molecularsiste damandet de s’espandre per taschar de veire se eu trobava quauquares. D’aqueu temps las esquipas de poliça coma lu comandor, la xenolàga e lu jornaliste torneten ‘nalisar las ipotesas. Se rendeten compte que fin finalament lu motiu o l’entitat importavan pauc a la vuda dau comint aquò fuguet farjar sens se far veire.

Lu mai aisat eriá de sonjar ad un assemblatge sus plaça, jorn apres jorn, çò que menava a dau personau de l’astrò-pòrt, mas degun semblava ad un terroriste. De segur i aviá daus militants de tots los pertit politique de la terra, mesma daus du pertit ‘Narshistes, pertant contre las eleccions, son los qu’aimarian mai-que-tot que los terrians aguessen los ustilhs per descidar de las chausas, sur terra dins las grandas unions continentalas e au pus pres de l’individut, sens estre individualiste.

« Ne’n dise beleu una mas, setz segur que qu’es ‘na bomba ? Damandet lu jornaliste.

— Per causa de la traça sismica. Ne’n mai d’aquò, i a los eimatges satelites, diguet lu cibòrg, la zona es estada termografiada, raijonisada…

— M’a estat dich que i aviá pas de satelite per survelhar ! Diguet lu comandor.

— Pas de satelite de l’Union, mas los que survelhan la terra, dins son fonccionament ecologiste, au daus sistemas per fotografia bassez sofisticats. Mas las analisas balhan res per aura. Am l’eimatge un temps d’avant la granda lutz e l’eimatge passat la lutz, am la resulta de l’analisa de l’atmofera ad aqueu momint ; aquò sembla confimat que la bomba eissiguet coma un champanhou de la sola.

— Ai ‘n’autra question. Aquò es possible que la bomba fuguesse preparada, beleu per eisplosar alhor, e que, sabe pas perque me, beleu lu chause energitique esbolhat sus lu veisseu la faguet eisplosar ? »

Las arluciadas brilheten per lu rapietausor, coma se eu sabiá quauquares, sens iò dire. Mas ne’n pertant de las informacions culhidas lu long dau viatge, lu famós module ‘riá estat metut dins un second contenair estanche. L’ipotesa « champanhou » fuguet maitot esbolhada per causa de non-traças d’un tuneu, en d’aucuns luòcs dins la montanha.

Lu comandor surtet a son torn de l’elitroptère per sinar l’aër de l’endefòra. Tot eriá suau. La ciutat propcha dau pòrt aviá desjà de las lums de dubridas, aquò fasiá ‘na guilanda mas sens l’air de festa. D’enquera pus luenh, quauques meijons erián ’lumadas tot parrier. L’avatar de la xenòloga lu rejunhet.

La p’ita bola volanta grisa aviá tòst trobaba sa plaça dins l’esquipa. Sos conceptors li avian balhats ‘na faça coma per semblar a una testa umana. Lu comandor eriá uròs de veire que daus umans se servan d’una « bona faiçon » de la technologia mesa a la disposicion per los de l’UE. Mas, eu tenguet son rire davant çò qu’eriá persentat coma una inovacion la velha per la xenòloga que daus droïdes entaus son màs bons per far s’esbatre un eifant sus sa planeta a se. Li damandet se ela aviá ne’n memòria l’istòria dau luòc. La responsa fuguet d’un grand niveu enciclopedique.

Los umans avian daissat de las traças de civilisation fòrt anciannas, mas la region comença d’estre mai documentada avecque l’arribada daus colonisators d’Euròpa, puei la region sginscrivet dins l’istòria daus ancians Estat-Units. Mesma se lu pòple prumier aviá gaire son mòt de dire dins l’istòria que se farjava sens se. La xenòloga pensava que deviá restat beleu de las vilas composadas dau pòple prumier, dins de las reservas. Ela pensava d’alhor que deviá i aver de las colonias d’oïans dins la region e que ne’n far venir un o dos responsables poriá beleu calmar los esperits.

« I pensetz pas, diguet l’Aimat que tornava s’amassar. Ne’n vene de chas los oïans. Son sus los nerv a la vuda de la situacion. Mercejan l’Union de la presença policièra mas n’i a prets d’anar se batre contre los umans.

— Qu’eria nonmàs ‘na perpausicion. »

Lu comandor silenciós, rintret e damandet que l’um li afichesse d’enquera un còp la profecia sus un escran e eu prenguet la pena de la legir a nauta votz, coma per ne’n tirar l’eime.

« … Pòde pus vos acialar dins mon còrs tots tant que setz. Surtetz e espandissetz v’autres sus la vòstra mair la Terra, migretz pas. L’esperit de peira vai s’adobar, porretz me tornar veire dins vint mila cicles, au coijant de la vòstra vita. Adonc los eifants se meteten de marchar vers l’òrlutz dau monde, cap aus lunons que començavan de se montrar a la sega de l’estala dau bargier. Lu temps passet, e jamai pus, los quauques uns demorats viure dins las còuts eissidas de la piada dau rochier viguetem lurs frairs e soras s’entornar de las estalas.

— Disen qu’au sègle XXI, quante fuguet balhada la profecia, la gent disián “Lascaux” per “las còuts” que se troba estre lu mòt de la linga prumiera dau canton, l’occitan. Qu’es beleu tot çò qu’es de tirar d’aquela profecia, diguet l’inspectriz.

— La subrevivanta es ‘na specialista de las lingas mòrtas, non ? Damandet lu comandor, e de que que voletz dire per linga dau sègle e linga prumiera.

— Ela faguet la professora quauques ans, puei mai-que-tot, ‘la militet. Sus las istòrias de linga, sabetz que los païs de la terra se colonisavan los uns los autres. Tota la civilisacion occitana dau païs de “Las còuts” fuguet colonisada per los qu’aviá los fusilhs, los de França.

— Los umans, totjorn de se batre per l’imaginari d’un autre… Veiquí ‘na chausa que pòde pas comprener. Afe, la vòstra especialista de linga fai la militanta dau costat dau Laŋ Mechoŋ. Especialisada dins las lingas d’un costat e militanta per un normalisator linguïstique de l’autre, ‘na malaudia umana, apondet lu jornaliste.

— Zopsi, se-te-plai. I aguet quauqu’un per mesurar la credibilitat de la profecia, vòle dire lu passatge sus los cicles.

— Comandor, diguet Lodeva. Setz seriós ?

— V-òc-es. Setz apres me dire que “las còuts” es un mòt desformat d’una linga prumiera ad una linga seconda ne’n “Lascaux”, aquò me sembla de bon saber desempuei quantben de temps i a dau monde dins ‘quela pertida dau monde.

— ‘Tendetz v’autres, “Lascaus” es pas sus lu territorí daus acians de la Nordamerica.

— Qu’es quò ‘donc que “Lascaus” ?

— Qu’eriá ‘na meravelha de l’umanitat. Sem ne’n 3 017, adonc, “Lascaux” auriá dins los 20 000 ans, ancian calendier… coma los vint mila cicles…

— Perque eriá ? damandet l’Aimat, e qu’es aquò ?

— Aüei la chauna de “Lascaux” es sos l’aiga. I a sa copia dins lu modelisor pluridimencionau de Nuòu-Delhi, au museu de la cultura umana granda, vos i menarai l’enquesta ‘chabada.

— Pensetz queraque pas que quauqu’un voguet celebrar un aniversari d’una tala faiçon ?

— Non. E de prener non pas las annadas de l’ancian calendier, que ‘na profecia es aisada d’escriur per ne’n contar, mas las periodas astronomicas. Am n’autres daus modeles de jaspir ? Sens obludar que la profecia fuguet balhada au sègle XXI. Te, Zopsi, a pas dins tas archivas, daus racontes sus ‘questa profecia ? Per lu pus grand daus asards.

— Res sus la profecia o sus la senta Sonia de las Estelas. Beleu lu chafre d’una persona un pauc vinvola, o ‘na persona farjada per las circonstanças. Tòrne dire que fau ‘gaitar dau costat de l’ancianna Euròpa. De’n prumier perque la Celestina deviá i anar per se far entretenir, de’n segond que, e sei estonat que la nòstra xenològa ne’n disset res, mas lu mòt “Oncḁ̐làu”, foneticament parlant, vòu dire “chauna” coma la de “Lascaux”, e maitot “cava”, dins la linga de l’anciana Finlanda.

— Coma sabetz v’autres tot aquò ? Damandet Lodeva.

— Sei jornaliste, deve far de las charchas sus m’antes subgiers per saber de que escriur. »

Per eschivar aus dos de se pigolhar una vetz de mei, lu comandor de levet e diguet qu’eu ‘nava far un punt per la premsa.

Eu voliá einuscentar los oïans, iò dire, mesma sens aver quauquas provas que quò siguesse. Eu annoncet qu’eu ‘nava encontrar los responsables umans dins la vila mas los oïans dins las colonias maitot, que, e qu’eriá ‘na meissonja, sas esquipas ‘viá ‘na pista per desbutar las charchas.

Apres ‘quò, eu damandet a l’inteligença de l’elitroptère de li preparar un viatge per l’archipela européen, dins la setmana entranta.


**panspermia dirijada : ‘tencion teoria creacionista (cf la ouisquipedia >fr)

-!-

~ 1770 mòts per lu chapitre 10

Publicités