Oncḁ̐làu – 5

Oncḁ̐làu – 5

Surtiguet de sa chambra per prener un veire d’aiga. Defòra, dins las ruas de Nuòu-Delhi, ‘na p’ita brima fuguet l’enchaison per quauques jòunes lóors de droïds paraplueijants de surtir e esperar grapilhar quauques europias.

La conférença ologramica ‘nava desbutar.

Quò fuguet lu regent representatiu de l’Union Estelada que prenguet la paròla en prumier. Faguet un punt sus « l’afar » que ‘ribet sus terra, ne’n tiret nonmàs un boiradís d’ipotesas dins l’espera dau rapòrt de l’Eliseu, sòu membre « fisique » de l’Union sus terra ad aqueu momint.

L’Eliseu eriá d’enquera dins sas pensadas, fau dire que ‘quò vonvonava fòrt. Las informacions terrestras erián, mesma en ‘queu milenari, mai aquí per entretener la paur, per òstar la possibilitat de soschar que per assuausar « l’estre ». Eu se penset tornar au temps de la guerra que meneten los umans contre los oïans.

Segur, los de la planeta Tresid an una mejana de cinc cent ans de vita, lu temps de vieisar lu temps passat de comparar au cent cinquante ans d’un uman, e d’enquera, per cas que quò ne’n siguesse pas un o una que viu dins las zonas contaminadas de çò qu’es beleu la mai grossa planeta de l’UE, mas la pus fresla maitot, mai que tot per causa de las chausidas politicas daus umans.

Eu se tornava vieisar son pair contat la faiçon que los de Tresid, ‘n’esquipa menada per lu grand, vougueten intrar ne’n contact mai los umans via la musica per tentar de comunicar.

Eu se tornava veire son pair li contet la granda jòia chas los umans quante ne’n 2492 l’Union Estelada prenguet contacte oficialadament coma los repersentants de l’Uniterra. Dissiá torjorn « los umans an un cerveu gròs, ne’n usan totas las capacitats dins daus comportaments liats a las frustracions qu’ilhs se bastissem jorn apres jorn, non pas lu servar pausat au chap de lur còrs coma se eu eriá un servici de porcelana ».

L’union balhet coma « cadeu de benvenguda » de la technologia per aidar l’umanitat dins las zonas poluadas a la sega dau rechaufament o devengudas radiò-activas per causa de la montada de las mars grandas. ‘La balhet maitot un utilh matematique per plejar lu ‘nivers. ‘Queu darnier fuguet tòst maitrisat e los umans descubreten un jorn ‘na planeta cosina, Oïa, plus p’ita que la terra mas pró granda per lu miliard d’uman susbrevivants daus auvarís climatiques. Lu problema es que sus ‘quela planeta novela i avià dau monde, e non pas aplicar los protocolís de l’UE, i aguet daus umans per desclenchar ‘na guerra colonisatriça… 2800–2806, sieis ans de guerra, apres de las negociacions malaisadas que la terra fuguet ela-tot sos la menaça d’una tutela administrativa de l’Union, los terrians degueten rintrar meijon. La terra servet son autonomia mas fuguet bandida de las grandas orientacions de l’UE. Mesma dos cents ans passats, i a de las espeças eistraterrestras per iò far valer per tres grandas rasons. La guerra destabiliset Oïa politicament, mas maitot sus un punt ecologique, que los umans i portesseten de las malaudias. La planeta es devenguda malaisada de viure per sa populacion prumiera que se metet d’eimigrar dins la galaxia, e mai-que-tot sus terra, que las condicions per i viure son bona per los oïans. Ne’n segond, l’Union aidet grandament per bastir lu satelite artificiau Luna², ente quauques dietz milions d’uman vivan aüei, mesma se los umans son de preparar Luna³ aura. Per ne’n ‘chabar, los membres de l’Union ajudeten los terrians per bastir lu bloquier concervatori, e ne’n un cinquanta d’ans eu permetet ‘na desbuta d’estabilitat per las temperaturas sus las terras, per las mars grandas l’afar eriá mai complicat.

« Mai d’un mila d’annadas au mitan de l’umanitat » se songet l’Eliseu, sa propra familha fnava de bana coma lu devenir de la terra.

Lu regent representatiu semblava legir dins las pensadas de son repersentant quante eu diguet :

« Anam ‘ver mestier de las vòstras qualitats “umanas” de diplomatia per far la lutz sus çò que ‘ribet.

— Per aura, sabam mai-que-tot, quò que n’es pas ‘ribat, diguet Eliseu.

— Coma aquò diguet un parlementarí ?

— De segur sem ad una data anniversarí mas me songe veraïament pas que quò siguesse un oïan. Atz lu drech de zò considerar coma ‘n’intuicion mas qu’es entau, vau i tornar.

L’ipotesi mecanica ‘na vetz fotuda defòra, l’ipotesi d’un suicidi generau de l’esquipa maitot, demòra pauc de pista per saber quò que se passet. Per iò dire tot emb-d’una, o qu’es un uman, o b’estot qu’es un oïan.

Sauv de sonjar ad un fòriste de l’Union, mas, per la granda part de nos membres, que quauqu’un vouguesse surtir de l’UE, ilh iò pòt, sem pas ‘na dictatura. ‘Questa eideia, nos portaria de farjar de las ipotesas sus ‘n’adujada de los de l’Empire Fred per eisemple, que los dos grands menors de la terra, tan la marechala Nȅplȅ que lu Lu Laŋ Mechoŋ ne’n son afogats. Mas aquò seriá d’obludar que los de l’Empire son beleu contre n’autres mas ad un punt de desirar la terra dins lur amassada territoriala. Dau mesma biais, me songe pas que ‘quò siguesse la Guila verta que siguesse darrier çò que se passet. L’Union a totjorn trabalhat mai la Guilda, mesma quante ‘las erián, Jaune e Bluïa desassembladas.

Vau aprofeichar de parlar politique per far coma un bilanç de las fòrças persentas. Que mai unida, e ilhs meteten dau temps a iò far, los de la terra aiman se far repersentar e las garolhas politiciannas. Per los autres pertits, i a los Janjacobiņs que persentan d’enquera una persona de l‘Escòla daus Noveus Aranjaments, mas ilhs son per demorar dins l’UE, son per la Guilda Verda maitot. I a daus candidats a ‘quela eleccions per repersentats nonmàs ilhs-mesma, coma lu Vaÿron, çaquela lu sòu per demorar dins l’UE, que vòu mesma mai de cooperacion dins lu sistemi federau interplanetarí. I a lu pertit daus Eòlists se son redusits a un gropilhon que las eideias son sus la dròga dins l’espaci, los ‘Nar Chistes, son contre las eleccions coma los Pausilhons, que son per pus res toschar sus terra per los quinze ans de venir.

Seriosament, ne veise qu’un uman per far ‘quò que ‘ribet ‘queu mandin.

— Crese que podem vos creire, sauc se la bomba, ‘pelam la entau, fuguet teleportada.

— Degun lur balhet ‘quela technologia querraque ! S’estofet la repersentanta toarg.

— Suau, los umans son beleu pas desvelopats de tròp dins las lurs capacitats mas son pas tots colhons. De fòrça de ne’n raibar de la teleportacion, i arribaren. Ilhs an desja dau garde-temps sus una minuta.

— Quò auriá estat mai aisat per n’autres de saber çò que se passet qu’ilhs ‘guessen acceptats la pausa de satelite per la susvelhança.

— Per lu còp, pertage sus aquò lur biais d’aver ‘na faiçon de visar d’un meschaënt uelh.

— Mudatz coma ilhs, mesfiatz vos.

— Lu temps es pas de rire, reprenguet lu regent, Eliseu, ‘netz dever menar l’enquesta sens marchar sus los pès daus umans. Aquela damanda es oficiala, devem pas nos meslar de quauquares de beleu nonmas uman, lu protocolí es clar.

— I aguet ‘na subrevivanta, non ? Am la possibilitat de li far la legida de sa memòria.

— Per l’ora, ‘la es d’enquera dins un ospitau.

— Cresetz ad una prescienta ?

— ‘Na prescienta chas los umans ! Lu delegat de Cassís ne tenava pus. ‘Na presc…

— Se-vos-plau, monsur lu delegat. Atz lu drech de pas portar los umans dins lu cur, mas son pas daus ‘limauds. La sòla d’aver subrevescut fasia çò que los umans ‘pelan la professora, dins lu domeni de las lingas perdudas de terra, ‘na sciença de l’umanitat, pas non pus lu genre de tot detrusir, mesma se ‘la sembla estre dau costat dau Laŋ Mechoŋ.

— Conneiguí vòstra familha pus mefisanta au sugier daus de la terra. Ne’n semblatz estre devengut amorós. »

La conferença se ‘chabet entau, las lums daus ologrames bancueten las unas apres las autras, ne’n defòra de la dau regent. Eu insistet un còp de mai sus la prudença que falia aver, que l’Union jugava beleu son avenir dins l’afar. Per aquò eu asseguret l’Eliseu de li balhar un biais oficiau per qu’eu aguesse las coidadas franchas per ‘mor de perservar los interests de l’Union.

-!-

~ 1440 mòts per lu chapitre 5

Publicités