Oncḁ̐làu – 3

Apres ‘queu-d’aquí de NNWM, atz lu NaNo de la Mela de legir (>òc)

‘Quò vonvonava d’empertot dins los bureus de las redaccions daus jornaus tras lu monde. La prumièra petada sus terra dau sègle nuòu. De segur que ‘la ‘viá estada auvida d’aici Luna² e mesma sus lu veisseu estationari de l’Union Estelada.

2319 mòrts, 1 susbreviva.

Per l’ora, qu’eriá lu BSU, lu Bureu de la Securitat Uniterrianna, que se trobava au fuòc : far pertir los curiós, notar e relevar lu mendre indici. ‘Quò ne’n ‘chabava pas, e d’enquera, aürosadament lu bureu aviá un servici especiau per s’occupar de las familhas e per far las responsas a la jornalistalha.

Las familhas, dins lu cas present, ‘navan pas estre la pertida la pus aisada, que demest las victimas umanas, los quatre vint per cent dau totau, pauc ‘vian de la familha localisada sus la terra. Venian per los congiers de l’an nuòu. Dau costat de las victimas eistra-terrestras, la procédura consistava de se sabentar de la raça o b’etot de se questionar sus la planeta d’origina, de taschar conneisser las fonccions eistra-territorialas, connaitre eventualadament l’identitat. Apres lu còrps eriá criogenisat dins l’esper que quauqu’un de mesma espeça, o mandatat per la familha, passesse charchar lu crion.

Çò qu’anava estre mauaisat, qu’es de dire de las chausas a dau monde que beleu n’avian jamai pausat un pès sus terra.

Çò qu’anava estre malaisat, qu’es de trabalhar suau-suau sus ‘na terra jos estat d’urgença perque còp-sec, a rigor de lei, los cantons continentaus serián barrats, los veisseus espaciaus ‘vian pus lu drech d’aterrir, lu quite bloquier de porteccion, coma Luna², aviá reviesat sa securitat.

Çò qu’anava pas estre aisat, qu’es de far tar los que saben res. Per los jornalistas, qu’es pas complicat, un o dos rosges e son aürós coma los papas daus ancians temps, mas, mas, mas, far ‘chabar los mena-bruchs complotistes, far ajocar la rònha atisada per los pertis politiques en ‘queu temps d’eleccion, estofar las enveias de venjança faça ad un tau carnatge ‘nava pas estre un bonur grand, mai-que-tot que per daus uns, los fautius erián estats tòst trobats.

Un cibòrg de bana coma una inspectritz, tots dos de la poliça umana stelaira, damandeten de traucar l’espaci dau crimi.

Los aërcròss dau BSU s’osteten dau passatge, non sens ronhar que los cibòrgs de la poliça stelaira, quau que siàian lur niveu, dau punt de vuda dau boiradís vivant-mecanica tant coma per las atribucions, son pauc aimats quante deven fusinar dins los afars de la terra, accusats mai d’una vetz de servir màs los interests de l’Union ‘vant los de la planeta.

Afe, las montras etericas avian totas afichadas l’autorisacion per pas dire l’obligacion de los daissar ‘nar e venir ente ilhs volian.

Ilarí, lu cibòrg escanet mai un raijon laser la plateu que composava l’astrò-pòrt. Coma los autres avant se, eu descubret de las traças d’un liquide de frejadament, beleu d’un module energetique dins quò que restava dau veisseu. Sus la plata-fòrma, eu descubret dos catalisators descharjats, los d’un canon manhetique, mas per saber desempuei quante de temps erián aquí, falia atendre un eivís dau laboratori e lu restant d’un droïde. Dins los bastiments, çò qu’eriá de’n pè, falia mai un temps que aver la resulta de l’escanatge.

« Res de mai que lu bureu de la securitat ?
— Non, res de mai. La petada deguet estra fòrt importanta, beleu l’effiech dau carburant boirat a la bomba. Am nautres un sinhau de l’inteligença articificiala ?
— Non, p’un sinhau de l’AI dau veisseu e pas mai de la dau pòrt.
— Las boitias negras an estadas trobadas ?
— Pas mai. Partem de zerò, n’autres coma ilhs, diguet Elisa l’inspectritz, sabe grán quò que se passet aquí, mas quò pudís… »

‘La poguet pas ‘chabar sa frasa que quò ne’n venguet una que faguet se tirar tot los badeus d’enquera presents.

Daus drònes desplejeten un carrat infrasonique per parapluejar la zòna. Es ad aqueu momint que tots vigueten las mesma letras sus un daus murs, desveladas per l’aiga qu’aviá ‘gut lu temps de colar lu long de la paret, lu mòt Oncḁ̐làu.

« De que qu’es d’enquera ‘quò-quí ? » quò diguet l’Ilarí, que se metet de lu passat au raijon violet.

« Oncḁ̐làu ? Sabetz pas çò qu’es la profecia ? damandet lu Dzanòt au cibòrg.
— Non, mas me songe que vautres anatz nos assabentar ! Mai Elisa, sem sus la terra nonmàs desempui siei mes, per susvelhar las eleccions de la chancelaria. Qu’es un pauc per asard que sem aquí, a la vuda de l’auvarí.
— Qu’es subretot que se son ilhs que iò fagueten, quò fai bufar.
— …
— I d’annadas de ‘quò, beleu dos cent ans, apres que l’Union nos ‘guesse balhat los utilhs per far lu viatge sens botjar* l’umanitat descubret la planeta Oïa… vau pas parlar de la guerra que nos i menetem… De veire daus eistra-terrestres coma losquaus eriam « compatibles », d’aïci nos poder reprodure coma ilhs e elas, faguet sautar de l’esper per quauques uns, beucòp de crenta per d’autres. En defòra de la talha que fasem facilament dins los dos metres, que ilhs demoran dins lu metre trente, pas mai, sem parriers, de la testa aus peds. Es a ‘queu momint que sautet la profecia d’Oncḁ̐làu, desvelada per la, qu’es ela-mesma que se chafret entau, la senta Sonja de las Estelas. Ela diguet la tener de familha desempuei la desbuta dau sègle XXI — calendier terrestre ancian. La legenda es un raconte sus la creacion de la vita sur terra coma qu’es i auriá gut daus estra-terrestres qu’aurian manipulats nos ancestors per lurs far far lu saut evolutiu, que los Oïans serián nos « cosins » pausats sus ‘n’autra planeta, e entau d’autras raças dins l’espací. M’es ‘vís que ‘questa legenda aprofeicha nonmàs per los que vòlen « un » poder sus los autres, coma las creïenças religiósas dau temps de la terra vivanta.
— Quò ne’n es pas una creiença, lu mita de la terra vivanta ? Gaïa ? L’espòca « benesida » que un per cent de l’umanitat benefi…
— Chò los gars, pas aüie. Sems sus la scena d’un crimi o beleu d’un atentat o b’etot d’un accident, intervenguet l’inspectritz, lu nòstre trabalh es de servir la justiça e l’ordre, pas de nos espenalhar.
— Qu’es aisat de dire per vos, mas ‘na vetz l’afar saugut, qu’es n’autres que ‘nam dever far faça aus foristes que van pas mancar d’interpretar lu chause, dins un sens coma dins l’autre. Setz queraque pas sens saber que ujan i a de las eleccions per la chancelaria, las que balhan lu sens dins luquau deu bufar la marcha de la terra.
Pòde vos tornar ‘pelar que la marechala Nȅplȅ, pertan originaria de la Fricunida, un continent desvastat per las anciannas politicas de l’umanitat, vòu p’un oïan sus terra. Que los de la terra manqueten destrusir la lur planeta, autravetz, compta pas. Aura que los oïans foteten defòra los umans, qu’ilhs se desmardan. Per alhors, ‘la es per surtir de l’Union e per privilegiar las mafias de l’Emperi Fred. I a mesma de la gent autorn d’ela per voler armar lu bloquier que porteja la terra.
Parrier per lu Laŋ Mechoŋ, un politique originare de l’Oceänistan. Se vòu be aidar los oïans per los desbarrassar de lurs envaïssors, eu vòu mesma lurs balhar la Sudameria, aquò d’autant mai que los oïans son aidats per la Guilda Verda, la guilda de merchant que trabalha de bana coma l’Union. Mas, los oïans deven se plejar a las costumas de la terra, la linga, lu biais de viure, çò que vai pas sens mau. Per alhors, lu pitit guide vòu daissar l’Union sauv a la veire chamjar son biais de far, tant dire, segond sos desirs.
Me fau ‘quò parlar daus joanjacobins…
— Sabem tot aquò. Comprenem vòstra colèra mas per aura, l’enquesta deu estre prioritaria, subretot per eschivar de veire tot aquò, l’Unimanitat o l’Union, esbolhat. Crese saber que i aguet una susbrevivanta, sabem un quauquares sus ela.
— Res, ela se ‘pela Kanabís Desverdida, anciana professora de lingas perdudas sus Luna². Dins son calendier, i aviá de marcar daus rendez-vos a de las amassadas sindicalas e politicas, dau costat dau Laŋ Mechoŋ, mas per aura ela es a l’ospitau.
— Sabetz, sem pas aquí contre vo…
— Marce inspectritz, lu beu torna, vam contunhats. »

E entau, lu pitit monde de las poliças s’entornet chascun a son trabalh. L’enquesta ‘nava pas estre aisada, chascun desirava menar lu juòc, mas dins un juòc, i a totjorns de las reglas.

_____

* viatge sens botjar : los eistra-terrestra balheten quela technica, bassez primitiva a l’umanitat coma cadeu de benveguda. Lu sistemi es aisat. ‘Quò consista de tirat l’espaci-temps d’un costat e lu repossat darrier se. Podetz lu testar chas vos, per eisemple mai ’na pomafrucha, pausada sus ‘na pelha, lu tot pausat sus ‘na taula. La pelha repersenta l’espací-temps, la poma es lu vòstre veisseu, mai un det, tenetz un pauc la poma lu temps que de la man restanta tirat doçament la pelha. La poma viatja dins l ’espací-temps sens botjar. De segur dins l’eisemple, vòstre det repersenta los reactors dau veisseu.

Lu second biais de viatjar viste-viste dins l’espací es, non pas l’iper-espací coma dns los filmes de sciença ficcion, non, qu’es la metòda dau « plejadís » de l’espací-temps. Aquò es fòrt dangierós quante qu’es mau maitrisat, adonc, l’Union lu garda per las urgenças.

-!-

~ 1630 mòts per lu chapitre 3

Publicités