Mario Piazzesi « Diaro di uno squadrista toscano 1919-1922 »

« E l’Italia, menada per la fòrma d’un govern faissiste, encadrat per totas sas formaci’s revolucionaras ‘complira la sóa destinada. Arribaran lu benaise, lu poder e la gloria ».

Son de las parolas dau Mussolini a la desbuta d’aqueu documentari, que ne’n aviá jà parlat, mas l’epòca fai coma montar bruna, fau beleu se ‘pelar quauques fondamentaus.

Le documentari desbuta a la fin de la prumièra guerra mondiala, quante los pairs rentran dins un païs ente la crisa es un pauc pertot e tornar trobar ‘na plaça, sa plaça es pas daus mai aisats. Lu jòune Mario vei son pair, coma d’autres, cassat per la guerra que pertant l’Italia es dau costat daus vencors.

Jurtament, ‘la damandava pauc, e ‘la ‘guet pas pró segond quauques uns.

La crisa es ‘quí dins un païs d’enquera jòune dins ‘n’Euròpa beleu desjà vielha. La revoluci’ de Russia es dins l’aire dau temps. De la gent son apres montar de las cooperativas, de las vetz, lu patronat i es pas opossat ; qu’es eimatjat d’una festa de maridatge d’un paternalisme grand. Mas d’autres, daus vilauds principalament, demieg la p’ita e mejana borgesa, son pas per los « bolcheviks » ; dau mesma biais son dins l’òdi de l’estat liberau, an ‘na granda repulci’ per la politica representada per lu senat e lu rei, ‘quela politica que balha pauc de plaça a lur classa apres eisir.

Agropat autor de pitits chaps locaus, ne’n 20 ans de temps, las chamisas brunas van menar lur chap au poder. Apres ‘ver fach d’un movament un perti, los esquadrons son de cranher que la politica l’emporta sus los eideaus, adonc, ‘vant la marcha granda sus Ròma, une vaga novela de violença torna davalar sus l’Italia. Lu sòu remedi será lu Mussolini.

  • « Journal d’un jeune fasciste » dau Paolo Santoni, de charchar coma lu titre ne’n francès, qu’es mai aisat per iò trobar sus la tiala e lu gaitar.
  • Lu libre dau Mario Piazzesi « Diario di uno squadrista toscano » es mai d’una vetz tornat esditat per daus fascistes. L’ai pas legit per saber çò que i a dedins.

_____

aviá desjà virat aquò d’un site d’un professor d’istòria (>fr) :

★ ★ ★

Victoriosa, l’Italia es marrida dins sas volontat de terras de per lu monde.

Beucòp parlan de « victoria copilhada ». Lu movament faschiste vòu respondre a ‘queu sentiment, ne’n mai d’aquò, es ‘na continuacion de las violenças proprias a la guerra.
  • Març de 1919, Benitò Mussolini, ancian institutor, tendança socialista, medalhat de la prumièra guerra, farja los prumiers faisceus italians per combatre. Aquilhs erián un boiradís dentra nacionalistes d’estrèma dreita, d’anarchò-sindicalistes de gaucha e quauques ancians combatants.
  • ‘Quilhs faisceus son estats viste coneguts de per lurs ‘bilhaments : chamisa negra & marron
  • Doas annadas aprep, Mussolini compren que los grands patrons son pensius d’un projecte fòrça demagogica. Tròp pròpche d’un programe revolucionari, eu l’esga e crea lu partit nacionau faschiste en novembre de 1921. Un faschisme que s’adreiça mai-que-mai a queu-quí possed que non pas aus maucontents.
  • Lu 28 d’octòbre 1922, Mussolini se troba chap d’una tropelada de chamisas brunas, mens nombrosa que l’armada dau rei Victor-Emmanuel III que pertant, beleu conselhat per los industriaus e los militaris, refuset la confrontacion.
  • Mussolini es nomat regent dau conselh lu 30 d’octòbre.

L’instalacion de la dictatura :

Au mes d’abriau de 1924, los faschistes ganhan las eleccions (3/4 daus sietges).

  • Mussolini se desbarrassa de l’oposicion politica, dau Mattéotti d’en prumier
  • Dès decembre 1925, las leis « faschistissimas » organisan la dictatura, Mussolini deven lu « Duce » e se garda lu poder eisecutiu. Lu maufait d’opinion es instaurat : los jorneus e los sindicats non-faschistes son dispersats.
  • L’armada, l’administracion e l’ensenhament son espurats. L’ÒVRA es la poliça politica dau Mussolini e ‘la es charjada de ‘restar e chaçar tots los oposants, los comunistes de’n prumier.
  • Lu 11 de febrier 1929, los acòrd dau Latran son sinhats coma lu Papa.

L’Estat totalitari : la persona es ren, l’estat es tot.

Los movaments coma la revolucion francesa, lu marxisme o lu capitalisme son regieitats perque basats sus ‘na fòrma de democracia que lu faschisme italian pòt pas concebre dins son eidèia d’un estat qu’englobariá totas las activitats tant politicas, qu’economicas, juridicas o cultruralas de la nacion. Lu chap mitica d’aqueu estat es lu « Duce » e lu « Duce » a totjorn rason !

  • L’estat interven maitot dins l’economia ente lu liberalisme es remplaçar per un dirigisme economica per menar l’Italia a ‘na fòrma d’autarcia. Lu monde dau trabalh es fòrça encadrat per los corporatismes.
  • Per reduire las importacions, l’estat organisa de las batalhas coma aquelas dau blat, de la terra presa sus los margolís, las rotas, los chamins de ferre… e entau lu nombre daus chaumairs baissa.
  • Ne’n 1933, l’Institut per la Reconstruccion Industriala es creat
  • Los sindicats son bandits e la disciplina estricta tant per los obriers coma per lo patronat

La grandor de l’Italia nouvela

Mussolini vòu de’n prumier esvelhar ‘na mentalitat de massa comuna.

  • Los lesers son encadrats per lo ministèra de la cultura popularia, lu « Dopolavoro », tant per lu spòrt que los viatges.
  • La premsa es susvelhada e la propaganda importanta. Los arts plasticas, l’architectura, lu cinemà trabalhan a la glòria de la nouvela Italia.

 

 

Publicités