Lu jorn d’apres.

Sabe pas se qu’es pro tòst o pas per contar son biais de veire l’afar de Niça. E dise ben, l’afar e non pas l’atemptat, perque d’aicianta ‘quí qu’es màs un fach-divers, tarribla, mas un fach-divers.

Me sei desvelhar ‘vendres coma la novela dins lu pòste, branchat sus París-Inter.

D’auvir la tonalitat daus presentators, comprenguí còp-sec que quauqua res eriá ‘ribat. Picat, coma transit, demore davant lu pòste. Sabe pas perque, i a un chause que me faguet brí-brí dins la testa. De segur, pas ‘n’operaci’ « montada per lu govern » per toschar la gents. Non, sem menat per de las colhas mas son pas tant eimaginatius qu’aquò. Mas, la tonalitat de la jornalista eriá grán la de la terror.

Tuí lu pòste apres la parola « d’un eispert » dau monde arabe qu’eispliquet que las vitras esbolhadas de l’ospitau Necker e Daesh, qu’eriá un pauc parrier.

Fusiní los reseus « mau » dichs sociaus per i segre los fius de quauques amics que lur porte fisança puei, ‘ní pausar un comentari sus Jornalet©, coma per ‘pelar a la prudença dins las nòstras reacci’s, per pas ne’n balhar a la pesta emocionala.

Tota la jornada i aguet dau monde per voler ne’n parlar un pauc, e qu’es legitime, mas, demorí sus « qu’es beleu màs un fach-divers » perque i a pas de revendicaci’, aquò sens virat complotiste.

E lu ser, París-Inter mudet ne’n Radiò-París, la votz dau governament.

Tota la serada, ‘quò se’n parlet, per res dire de mai. Las ridelas de la percauci’ ‘vian davaladas e la jornalista de ‘pelar e tornar ‘pelat que « i a pas de revendicaci’ mas qu’es un terroriste ». I aguet ben una tipessa per dire que sa filha lu coneissiá e que son perfil eriá mai lu d’un paubre tipe, d’un perdut dins la vita. Res. La votz de son maistre.

Vau pas contar tota ma vita, mas trobí aquò sus Diaspora* — coma i sei, vau pas dire que qu’es mielh que faça-de-boc, nomàs pus liure (i tornarai ‘n autre jorn) — apres lu merchat que, aura, sabem losquaus van bischar los feissistes e los nacionlistes :

Que un despressiu alemand esbolhesse un avion de la Luthansa e degun per contrecarrar la malautia mentala que lu menat ad aquesta tuaria. Mas, quante un tipe vai veire las filhas, beu dins los troquets e pas solament de l’aiga benesida, quante um sap que eu es pas clar dins sa testa, ‘na granda pertida daus medias e qua’iment tota la casta politica crida « atemptat », i a màs d’aver un nom de familha « pas de chas nos ».

Las carnas s’eissujan los pès sus la mòrt e la dolor, usan de la pesta emocionala per far plaure d’enquera mai de bomba.


Publicités