« M’atendiá pas de te veire » – Fabien Toulmé

« M’atendiá pas de te veire » o « Qu’eriá pas te qu’eriá esperada », sabe pas coma virar lu titre d’aqueu libre, una banda dessenhada coma tesmonhatge d’un bocin de vita, dau Fabien Toulmé chas Delcourt.

L’istòria es la d’un tipe, lu temps d’avant, e pus-que-tot lu temps d’apres quante sa seconda filha sautet dins lur vita, la Julia qu’arribet avecque un cromosòme ne’n mai que los autres marmilhons, lu limerò 21.

Per lu pair, lu monde s’esbolha còp-sec. Vai faler un pauc de temps per tornar prener l’alen.

Lu libre conta ‘questa istòria e pus que tot, coma faguet l’amor d’un pair per sas doas filhas per prener lu cap sus l’esmai, la colèra e, entau fasent, d’esmalit eu passará a coratjòs per tot nos contar quò-‘quí d’un biais d’una inteligença rasla.

Per un prumier libre de banda dessenhada, qu’es una reüssita.

Ai pas ‘chaptat ‘queu libre per asard, qu’es la vita daus amics que m’en balhet la possibilitat, e aquò, qu’es d’enquera un merite de metre sus l’eschina freula de la p’ita Julia, tant iò dire.

Publicités