Los dessociats – Suricate

Tant iò dire còp-sec, coma ai pas l’interpasnete chas me, i a beucòp de chausas que sabe pas. De segur ‘quò m’empache pas de ne’n parlar, mas veiquí, de las vetz, i a dau monde que fan un crane trabalh, iò sabe pas e me tròbe donc de badar.

I a un colectiu, Suricate, que fan daus filmonets per la chadena ió-tube « golden moustache »(>fr-wkpd). Creguí comprener que qu’eriá generaladament per far rire. Aüei, los mesma persentan un prumier long metratge « los dessociats », un filme dau Raphaël Descraques (aidat daus Julien Josselin de bana coma lu Vincent Tirel).

L’istòria es la de gent qu’an lu pòder de « swapper », qu’es de dire d’interchamjar lur còrs coma l’un d’un autre, o d’una autra. Dedins ‘queu monde daus interchamjors, i a un banturle que sap iò far mai una diesena d’autre, e eu iò fai per susvelhar una goiata que li plai. Lu mesma faguet una entalha au codí dau dessociatge, es perque l’amassada daus « bons » vòu lu trapar.

I aurá dau monde per dire que qu’es aures qu’un esquetche tirat sus mai d’una ora, i aurá dau monde per criticar perque qu’es sus la tiala e que i a que lu monstre-colhon que vau la pena d’estre gaitar, i aura de la gent per criticar l’istòria beleu un pauc legiera de segur, mas, mas, mas per lu plaser de mamesar, qu’es bon, bassez ben realisat, la gents semblan i prener dau plaser e i a mai d’una connaria la minuta, adonc de vieisar.

Mai que tot que dins las connarias contadas, n’i a sus lu genre que son pas per me desplare. Tant los tipes se semblan fòrça-fòrça, tant quante una tipessa intra dins lu còrs d’un goiat mai un gròs biron, vos laisse gaitar per saber quò que ‘la fai aus chiador.

E puei, se atz daus dobtes sus la possibiltat d’un tipe de beleu 1,90, fòrt, barbut que jugariá una filheta de 5 ans, gaitatz ‘queu filme, qu’es un òrdre.

 

 

Publicités