Miss Hokusai – Keīchi Hara

Ne’n 1814, Hokusai es un pintre conegut dins tot lu Japon. Eu viu coma sa filha O-Ei a Edo dins un boja qu’es usat coma atalhier. « Lu saquetat dau dessenh », entau qu’eu se chafra se-mesma, de bana coma sa filha vai farjar lasòbras que coneissem aüei. La jòuna femna independanta e qu’aima sa libertat, la O-Ei participa dins l’ombra de son pair.

Mesfiatz v’autres, qu’es un filme Teleramerda, de la gens que, i a mai de 20 ans d’aquò, aurián chiats sus un tau filme perque l’animaci’ japonesa fasiá venir bestia la gent. An lu drech de chamjar d’eivís, mas passar de « japonesarias » a « chap-d’òbra », qu’es pas se virar d’eschina, qu’es pas far un viradís, qu’es passat per un jornau televicolha, l’oficiau daus pròfs, segur, mas aures qu’un jornau televicolhon, dau mesma acabit que TeleZ.

Autrament, de que dire sus lu filme en defòra que quò s’i passa pas grand chausa.

Per far mon sabant sabantós : lu Japon eriá copat dau monde [periòda Tokugawa 1603 – 1867], los sòus de poder importar-eisportar erián los d’Olanda e nonmàs a pertir dau pòrt de Nagasaki, ad aquela epòca [ne’n 1720] Edo, qu’anava devenir Tōkyō, eriá la vila la mai poblada dau monde, una vila merchanda que boirava beucòp de gens. Veiquí per lu decòr dau filme.

Dins un monde d’artiste, i a lu mestre de segur. Lu vesem gaire au trabalh, sem pas dins Van Gogh o Serafina (>lm), qu’es es beleu una feblessa dau filme, emai eu siguesse evocat tras las doas filhas, la O-Ei que conta las chausas a sa sòr ‘vugla ; es entau que sem dins la granda vaga per eisemple.

Dins la familha, i a la mair, fidela a l’eimage de la femna dau Japon descrita per Tanizaki (>lm), la sòr malauta d’un biais dins un canton de la vila e lu pair e la filha dins lu boja. L’endrech es pertejat coma un autre artiste. Miss Hokusai sap que ‘na pertida de son trabalh passa sos lu nom de son pair, qu’es mai vendor, mas es lu biais per estre libra, esmancipada. Ela fai pas la feminista mas ne fai pas pas la paucha nimai. Ela es libra de far, ‘la es respectada mesma quante ‘la vai dins las meijons clausas, quante son pair li ditz que son tableu es pas ‘chabat, ela ne’n accepta la remarca.

Es beleu las pertidas las mai interessantas dau filme « coma es concegut » ‘n’òbra e ‘quò que ‘la pòt far naisser chas lu o la que la vei. Lu prumier punt es eisplicar per lu dessenh d’un dragon que sautet dau papier de riz e que fau fai s’entornar, lu segond punt per un dessenh daus inferns. Qu’es lu dessenh que fai s’enmarronar son pair perque eu es pas ‘chabat. Dins la nuech, eu vai ajutat aus inferns un Budhā, per que las armas torturadas ‘guessen dreit au perdon.

En defòra de l’art, i a un costat documentarí dins lu filme sus la periòda dau Japon avant la periòda Meiji [1868-1912], per eisemple, coma la vila es bastida, coma fasian per cuar lu fuòc dins un canton.

  • Alhors sus la tiala (>fr) : En quoi Miss Hokusai nous éclaire sur les photos de ces enfants noyés ?
Publicités