YAN Lianke « Los jorns, los mes, las annadas »

YAN Lianke « Los jorns, los mes, las annadas », virat dau chines per Brigitte GUILLAUD.

Auriá aimat parlat d’aqueu libre dins l’estile : « coma ‘quò fai pas pró chaud entau, vei-ne’n-quí un pitit pauc mai ».

Mas, non ! ‘Quò se pòt pas de parlar entau pas faça ad un tau libre.

Dins un canton de China, i a ‘na chaumassa tarribla que fai que lu monde es oblijat de pertir. I a un vielh, tròp vielh per pertir que descida de restar dins lu vilatge, per garda las peiras coma ‘quò se ditz. Un vielh mai un chin ‘vugle que van velhar un pè de bigaroelh.

Aura, tots los jorns noveus seran una batalha de ganhada sus la mòrt.

Ne’n dise pas mai perque quò poriá vos metre l’eideia dins la testa de pas legir ‘queu libre, un vertadier chant a la vita, de la cultura, de quò qu’es d’estre.

E pertant ! Vene de començar la legida de la « seconda partida » dau libre dau Rolland BERLAND « Pas Aisada, La Vita ! », legir un bilhet dau Tavan aquí (>òc) que ne’n parla, ne’n farai un pus tard. Vene mas de ‘chabar lu raconte sus ‘queu vielh qu’espera nonmàs poder passar « ‘n’ora » mai son filh, e pòde pas far sens liar los 2 biais de contar, emai siguesse pas pró sabant per eisplicar aquelas chausas.

Publicités