La vita dau Judas – Papà

La vita dau Judas

Istòria :

Apres ‘ver res minjar un bocin de temps, Gesús torna au mitan de sa comunautat, sostengut per son discipli e intendant, son baile, Judas. Son biais de dire las chausas es eistraordinari per la gent e, aquò fai que la resistança a l’ocupaci’ romana es atentiva ad aquò d’aquí, coma los grands prestres e la quite autoritat de Roma. Lu jorn qu’eu chaça los merchands de Lorda, lu judas se montra coma lu gardian de las parolas dau mestre…

Bon, un film que la fin es mai-que-mai coneguda, de segur. Aquí lu tipe ne’n conta sus lu Judas qu’eria beleu pas aquí lu jorn de l’arestaci’, lu jorn de la Passion, e coma los que son pas present an tòrt…

Bon, ‘viá paur d’un Gesús dins sos arias, un pauc coma la votz de Diau dins los filmes dau Cecil B. DeMille, mas non, res d’aqueu costat fòra un filme long-long.

Mas, una bona rason per anar lu gaitar es dins la fotografia. Paubres pitits, daus tableus apres botjar, aquí un Rembrandt, aquí un Caravage… Nonmàs per aquò, fau i ‘nar.

  • Judas, un filme dau Rabah Ameur-Zaimeche.

______

I a p’un liam mas veiquí un filmonet farjat per l’Observatori dau climat, un raseu dau Brasil d’organisaci’s non-governamentalas.

Publicités