Thermae Romae – テルマエ⋅ロマエ

Thermae Romae – テルマエ⋅ロマエ es lu nom d’una manga de la Mari YAMAZAKI. Vei-ne’n-quí l’istòria :

Au temps de la Ròma antica, au sègle dau Adrian, un architecte, Lucius Modestus a pus de trabalh perque eu ‘riba pas a far de las chausas novelas. Se sonja que l’empirí deu consolidar son biais d’estre, las tecnicas apresas d’empertot lu monde conquerit.

Per charchar coma far eu vai aus termes, mas, dins un luòc qu’eu troba tapajaire, eu manca se nejar e finalament es propulsat ne’n 2012, dins una sala d’aiga estranha, d’una civilaci’ mai avançada que los de Ròma. Aquí, eu vai aprener e prener per iò tornar a Ròma, e entau fasent, venir un òme de reüssita d’aicí ad aver la fisança de l’Emperor Adrian se-mesma.

La manga desbutet ne’n 2008 au Japon e fuguet una granda reüssita, despuei 2012 ‘la pòt se estra trobada ne’n França chas Casterman.

L’eideia de far viatjar dins lu temps un tipe es pas novela mas aquí, ‘la es ben integrada, mai que mai dins las relaci’s qu’an los uns los autres a la cultura daus banhs, quò qu’es l’enchaison de descubrir una pertida dau Japon d’aüei.

Una vetz los dos prumiers libres, sus los sieis de la seria, am tòst saisits coma ‘quò marcha, emai i aguet quauquas rebombidas coma per eisemple ‘chabar d’arribar chas una tipessa professora de latin, quò qu’es mai aisat per ne’n contar. La mangaka s’inspiret un pau de la seria Ròma, ai trobat l’informaci’ sus la ouisquipedia, sabe pas quò qu’es, e dau libre « Memòrias d’Adrian » de Marguerite Yourcenar, un libre de bon legir.

La manga es de legir par curiositat e per veire daus òmes nuds mas sens birons per causa de censura. Fau ne’n dire per vos interessar a l’art.

Quò que balhet de las rasons per ‘queu bilhet es mai que tot lu filme adaptat de la seria que descubrí i a gaire (i a maitot un dessenh animat qu’es estat adaptat, pas d’enquera vud).

‘Queu filme surtiguet au Japon ne’n 2012. Es una super producci’ que l’um pòt dire internacionala perque se los actors principaus son japones, mai d’uns figurants son ocidentaus. Qu’eriá per far creire, per aidar emai que quò siguesse daus japones que jugan los ròmans siàia pas pus colhon que daus americans apres se prener per daus egipcians dins un peplum.

Per me la pus granda surpresa fuguet pas de veire daus japones far un trabalh de ròmans mas los arias d’opera. Verdi e Puccini son pas totjorns adaptats a las situaci’s montradas, qu’es la sola fauta de gost. L’eideia generala de la manga es servada.

Los soschaments de l’architecte son los d’un japones, mas qu’es lu genre que iò vòu. En defòra d’estre un tipe que pensa tot sòu representar l’Empirí, i a de las plasentarias sus los japones, per eisemple sus lu sabon embotelhat sos la fòrma de « Hello Kitty », sus ‘queu pòple d’aquela pertida de l’Empirí, los a « la faça plata », sus lu nombre d’esclaus que fau per far marchar un tau païs, sus los chiadors automatiques. Dins las chausas umoristicas, i a maitot lu moment que lu faus ròman se pren per Tarzan e descubra ‘na banana. Lu faus ròman es admiratife daus japones que trabalhan de bana, per lu plaser dau trabalh, jamai per estre onorat (NDR : sens rire).

L’actor principau es quaiment totjorn apres se banhar, adonc la question de la nuditat e de la censura, es traitada d’una maniera fòrça « engenhosa », e ne’n dise pas mai.

Los actors, e las actriças, semblan aver pres un grand plaser d’estre dins ‘queu filme, e quò se vei.

  • Hiroshi ABE – Lucius Modestus
  • Aya UETO – Manami (la dessenhatritz)
  • Masachika ICHIMURA – l’Emperor Adrian.
Publicités