Chapitre 19 lu filme es desrotlat – ‘vendres ser, lu 7

Darrier tant de contravents barrats, lu diable se riscaria pas de venir pardre son temps.

Un escurou passet d’un costat de la rua l’autre. Eu davalet lu long d’una gostiera d’aicí lu trepador, puei prenguet coma la pausa avant de fure davant lu bruch que montava la pita costa.

‘Quò fasiá chaud per una desbuta de novembre, chaud mai un pitit vent en queu desbut d’apres mieijorn, un vent que peinava de balaiar las fuelhas mòrtas que trainavan en pauc pertot.

‘Quò virava sec avant de ‘trappar la rua montanta, e lu paneu de stop portava las traças de las diffulcutats encontradas per quauquas camionetas a saber freinar quante qu’es d’enquera temps.

Los capòts se vesian pas darrier lu bocin dau mur, mas lu bruch faguet se virar tot parrier los rideus de la bastissa, e los òmes e femnas de l’òrdre chabavan de surtir que la pòrta eriá duberta, e sus lu bassuelh, la familha Fontanilhas.

D’enquera.

Ò, prenatz iò pas entau, emai ‘quò siguesse la darniera vetz que venen chas vos.

Intratz !

E tota l’esquipada entret, los dos policiers de La Rochela, Silvana e Alan, los dos gendarmes de Sent Junian, Piarron e Severina, sa conductritz, e la Sonià qu’avia prometuda de se far pitita. Tot ‘queu monde se sietet faça aus Fontanilhas, sauv la Silvana que menava la dança.

Ai una istòria de vos contar madama Fontanilhas, vau iò far coma iò crese. Pòde m’enganar dins quauques detalhs mas me songe que seretz aquí per me destrompar.

Quesla istoria comença i a 5 ans d’aquò.

Lu temps de jornadas consacradas au Japon, encontretetz ad aquela epoca monsur Labecqua que fuguet vista vòstre amant. Qu’eriá un grand amor, beleu pas dins la legalitat, dins l’òdre dins luquau vivetz pasmai, mas l’amor. Un amor mesma que vos aidet de surtir de la despreission ente vos vos languissiatz apres ‘ver perdut un eifant e apres aver apres que vòstre òme eriá pas un angeu.

Tornetetz mesma trobar un trabalh, dins un domení qu’eriá per vos plare.

Un temps sonjetetz dubrir una seconda botica dins la vila ente viu vòstre amant, La Rochela. E un jorn que fasiatz de las recharchas per una locacion, i a beleu 2 o 3 ans, tombetetz sus monsur e madama Labecqua. E quí, un còp de mai l’amor vos marmusa de las chausas a l’aurelha. Tombetz amorosa de madama Labecqua. Qu’es vòstre drech, sei pas ‘quí per jutjar.

Nòte solament de las doas o tres vetz que nos diguetetz aver vuda ‘quela paubra Anna Labecqua.

L’amor mai d’una vetz comanada e madama Labecqua vos incitet mesma a publiar vos haiku dins un libreton. Qu’eria coma se lu languissament eria cuat per un bon bocin de temps. Mas, lu temps passa e, madama Labecqua vos damanda de mai en mai suvent de laissar vòstre òme per venir viure coma ela. Que per ela, los rendez-vous dins l’ostelaria, quò ‘nava un temps. Per vos, la situacion presenta eriá pertant un equilibre freule, mas satisfasent. Notatz que prenguetetz ‘na risca granda de la menar dins la mesma ostelaria ente son òme e vos anavetz.

I a 3 mes d’aquò, madama Labecqua encontret una vejanta a Esgolesme, Maëlina Companys, e fuguetetz pus la sola femna dins sa vita. Ela prenguet la mesma risca que vos e ‘la menet dins lu mesma ostel. Emai la regla dau personau siguesse de pas tròp regardar la clientela, setz totjorn venguda testa nuda, ben ‘bilhada per monsur, un pauc pus passa partot, retenguda per madama. La mesma per pas se trompar, prenia totjorn la chambra 19 per Maëlina, la 18 per vos.

Aprenguetetz aquela seconda relacion i a quauques 15 jorns, e aquí, non pas iò dire, non pas ne’n parlar, non pas far una scena, escriguetetz dins son jornau intime « sabe tot », ne’n imitant son escritura. Anna eria bassez impressionabla, quò que faguet que de veire daus mòts de sa man dins son caier sens saber coma erián arribats aquí la bloquet un momint.

Apres aver figornat un jorn dins ‘queu jornau, Cristian Labecque interpretet ‘queu « sabe tot » coma un sinhau que Anna sabia per v’autres dos, e, beleu mai beucòp de laschetats, eu vos eispliquet que vòstra relacion ‘nava beleu se chabar, probablament dès que la Anna s’entornaret d’Englaterra.

Vòstre òme ne’n vacança a Sent Junian, invitetz Anna a passar chas vos ne’n tornant de viatge, mas ela diguet que son òme l’esperava meijon.

Quante Christian se perpauset de passar la nuech chas vos, ‘quela nuech dau dijòus 30 au ‘vendres 31, comprenetz còp sec que l’ostelaria eriá estada servada, mas pas la chambra 18. Me songe que ‘quò que precipitet vòstre enveia de ne’n ‘chabar un bon còp, quò fuguet quante lu mesma Cristian metet un punt finau a vòstra relacion ‘queu mesma ser. De segur, dins ‘queu cas, podem restar companhs.

Coma eimaginetetz far, iò sabe pas, mas desjà, lu mandin, lu Cristian daisset un pochon chas vos, un pochon mai las novelas edicions dau Matsumoto, los libres sus los bonzaï e una d’aquelas pitas botelhas de limonada. Prenguetetz nonmàs la botelha, sens ne’n saber tròp de que far, los libres erián pertant estats mai aisats de pausar ad un endrech per lu far acusat, mas passam.

Setz a la libraria lu mandin ente i a ‘na festa per Halloween, e avant de pertir a mieijorn, vos trompetz de sac, prenetz un ente i a daus pelhons, tròp tard, eu es dins la veitura, coma vòstra valisa. Son las vacanças de ser.

A la gara dau Aubrais ente apres minjar atz acompanhat Cristian Labecqua, achaptatz vos bilhets per Lemòtges e Sent Junian, coma i a beucòp de manipulacions de far perque qu’es una dimanjada de congiers, quò vos pren mai de temps que per Cristian, que se comanda lu prumier tren per la Rochela. Entau fasent, vesetz vòstre ancian amant prener lu colidor umide e fred d’aquela gara daus Aubrais per son tren. Sens vos dire au reveire. Vos vos sentetz abandonada, sola.

Còp sec, damandet lu mesma bilhet e aquí, comprenetz que lu prumier bilhet perpausat fai passar per París, quò qu’eriá una bona chausa per monsur Labecqua que sas lampas l’esperavan dins un boticon, mas per vos. Veiquí los orarís de monsur Labecqua :

Los Aubrais : 13,35 | > París Austerlitz : 14,36 | > París Montparnassa : 16 ,12 | > La Rochela : 19,26

E mai que tot, comprenetz que de partir dins una ora de temps d’Orleans, seretz ‘ribada una ora pus tòst que se.

Los Aubrais : 14,00 | > Orleans : 14, 42 | > Sent Peire : 15,54 | > Sent Peire : 16,03 | > Peiteus : 16,41 | > Peiteus : 16,54 | > La Rochela : 18,26

La companha daus chamin de far es desjà una meravelha de poësia per lu pretz de paiar, per sos orarís, ela visa lu pretz Nobel.

Dau còp, ne’n mai de vos bilhets prenetz ‘quilhs quí, quò vos en fará mai de montrar au contraròtlor se i a mestier, e los compostetz, sauv me pense lu Lemòtges Sent-Junian, es una intuicion personala.

Pense mesma que telefonatz a l’ostelaria mai un portable per saber se madama Labecqua eria ‘ribada. La persona vos diguet que p’una reservacion eriá estada facha ad aqueu nom. La colera es pas bona conselhera. Beleu un quart d’ora apres, telefonatz desempuei las cabinas de la gara per simular una reservacion e damandatz coma fan la gent per recuperar un code obludat. Quò se fai per textonet, mas aguetetz paur de passar un noveu còp de fiu mai vòstre portable, paur qu’i aguesse una reconaissance de limerò, e sem jamai tròp prudent, qu’es l’escòla de vòstre grand.

Prenetz lu tren per La Rochela mai vòstra valisa, mai lu pochon emplit de pelhon. Per un còp, lu tren es a l’ora, una demiei ora de marcha e arribatz vers 19:00 devant la porta de l’ostel, emperucada, perque qu’es vos que portetz la peruca dins aquela istòria, setz davant l’ostel e damandatz lu code de la chambra 19. Ò coma Anna deu iò regretar d’estra organisada e de tojorns balhar sos utilhs memò-tecniques. Me permete aquí un meschaënt juòc de mòt per la defuntada, mas dins la mesura que lu 17 es lu limeró de rua dau còble oficiau, lu 18 e lu 19 erian per madama Labecqua, en qualitat de professora de latin, una desclinason de sas relacions en defòra dau còble. Pause aquí lu barradon sus mon apartat.

Los nauts talons chauçats, la ròba mesa, aquò chanja de la parisiena, coma setz chafrada.

Aürosadament, i a pas 300 metres de far, nonmàs quauques pas. Una vetz dins l’ostelaria, sabetz ente esperar Anna.

Crese vertadirament qu’aiatz pas l’enveia de tuar, màs li far paur. Es perque restetz dins l’ombra, atz mes los gant d’aviator de vòstre pair, quò qu’eispliquet lu probleme de las marcas.

Aviatz enveia de far paur e quò manquet pas, Anna, qu’arribet dins lu mesma tren que de costuma, lu mesma tren que son òme, intret dins la chambra e ela fuguet tòst espaurida. La cresetz capabla de cridar adonc la trapatetz a la gòrja.

Calmada, ela vòu beure, e aquí, volontat, ‘natz dins la peça d’aiga per emplir lu botelhon, nervositat, lu boschon davala e, accident, balhatz la botelha ente es restada la pita bilha…

Anna s’estrangliava davant vos e vos fasetz res. Beleu mesma que fuguissetz.

Sei pas segur de mon raconte, fase una descopa coma per eisplicar un filme.

Veiquí qu’arriba Maëlina, qu’ela rintra, setz beleu d’enquera aquí. Davant son amija mòrta, la goiata es chucada. Fusinatz dins son sac e ne’n tiratz un botelhon d’alcòl. La fasetz beure e constatez que ela es pus dins un estat de normalitat. Decidetz de pertir mai ‘quela goiata, sabetz pas ente mas fau fure d’aquí. Decidetz de barrar la pòrta sus la Anna, beleu sens i dire au reveire.

La jouneta a vostre braç comença de desparlar, adonc la fasetz beure e beure e beure. Que ‘la desparlasse e la gent pas tròp curiós auran tòst vista un’ eideia.

L’ambiança es a la festa en queu ser d’Halloween, e vos, voletz fure la gent urós, voletz vos tirar d’aquela vila ente Anna es mòrta. Trobetz la veitura de la Maëlina, beleu la forçatz de vos dire coma ‘la venguet. Prenetz la veitura e reussiguetez de la far pertir ne’n ?

Dins la Rochela, ai sonjat un momint de la gietar dins la mar, e me apres. Vos fau saber que comptava pas tuar la Anna, es un accident, nonmàs un accident. Reussiguet pas a trobar la mar que tota son aiga me passava davant los uelhs.

E la gent de nos crotzar e de cridar au bonur. V-òc-es damandí a ‘quela paubra filha coma ela eriá vengut e mai que tot ente eria sa veitura. Lu sistemi anti alcolique bloquet un temps la veitura, mas mon filhs m’aviá montrat coma far per destracar los orodators mai un pòrta onda. Fau envoiar un textonet au relòtge que balha l’ora, e jurt’avant la responsa, fau pausar lu telefòne sus lu paneu de comanda, aquò fai bugar la machina.

L’inspectritz tornet prener :

E vos veiquí pertidas totas doas per Esgolesme. Perque Esgolesme, beleu per far se gietar la veitura dins la Charenta ? ‘Lumar lu fuòc chas la Maëlina ?

Atz pas begut de tròp, vos, e sabetz que vos fau estre a Sent Junian a 9:00. Decidetz de prener lu tren. Beleu mesma per Lemòtges, sauv, sauv, sauv que qu’es una dimenjada de Tots-Sents, ne’n mai d’estre un dissabde, adonc, los trens son pas tant nombrós.

Quante comandetz, me songe que per vos qu’eriá un Esgolesme Sent Junian, per vòstra amija, Esgolesme Lemòtges e que ‘la s’i perda. Mas, veiquí que lu tren es annoçat e que l’amija fai de las connarias dins la gara, quò será dos còps lu mesma bilhet. Los compostet e, la sega de mon intuison de totaura, compostetz a Esgolesme lu bilhet Lemòtges Sent Junian.

Dins lu pitit tren Maëlina mena la javanha, quò fai res, improvisaretz a Sent Junian. Lu temps que ‘la marcha badar dins los chiadors, dins lu cabàs que recuperetetz de la Anna, metetz un libre dau Matsumoto, de bana coma la botelheta vida de limonada. Antau, apres lu programme de l’erpausicion sus la taula dau liech a l’ostelaria, semenatz daus bocins d’indici, coma per far accusar vòstre, aura, ancian amant.

Jurt’avant Sent Junian, comprenetz que i aura pas los dos trens per se crosar, qu’es pas lu bon jorn, adonc, fau un còp de mai improvisar. D’en prumier, faguetetz s’esvedelar Maëlina dau tren, puei la daisset a la gara non sens l’aver d’enquera far beure.

Atz gaitat los orarís dins lu ala de la pita gara, i a pas de chamjament, lu tren de 9:00 será aquí e vos fau trobar comint estre dedins, o iò far creire.

Coneissetz l’istòria dau Matsumoto, adonc sabetz que de chamjar de gara pòt balhar lu change. Sent Brecí es a 5 quilò-metres, qu’es res per vos que setz bassez sportivas, mesma mai vòstra valisa. Arribada a Sent Brecí, ‘quò marda completament. I a pas de tren queu jorn de Tots-Sents. Atz desjà laisset los nauts talons per las chauçuras de marcha, laissetetz lu pochon mai la ròba dins una pobela, perdetetz sens iò voler lu bilhet de tren, mas quò fai res aura. Pertant, deve vos dire que qu’es ‘queu bilhet de tren que ma faguet pensar que l’improvisacion eria granda, emai siguessetez dins un luòc que conneissetz. Aquí, quò que se passet es un misterí per me, atz de las eisplicacions de balhar.

Per mon bonur, una veitura passet per anar a la gara. La gent an creguts me veire surtir de la gara e per far aisat, me perpauseten de me menar a la gara de Sent Vartunian. Enteu poguí montar dins mon tren, per far creire.

Diguet la votz blancha d’una femna qu’oblidava aura de far la fiar.

Aürós asard, madama Fontanilhas. Un asard coma quò se’n vei nonmàs dins los romans qualifiats « de gara », e aquí i a un meschaënt juòc de mòt, perque a la gara de sent Junian, la Maëlina seria totjorn pas gietada sos un tren.

Lu tren que setz dedins arriba, vòstra filha desempuei lu quai vos crida quante davalatz. Fasetz un trabalh respectuòs devers lu teoreme dau Matsumoto per la pertida paufinhatge d’alibi, mas, i a un mas, Maëlina es d’enquera defòra sus lu quai en faça, e ela sembla vos far sinhe coma vos voler quauquares. Es quò que, mesma sens los talons, la peruca e dins de las malinas diferentas, ela vos reconeis, es quò autra chausa. Ela sembla voler vos segre.

Decidetz de passar per lu costat de la gara, ela trauca la gara e s’entraupa dins las pòrtas automaticas que l’eijectan quitament d’aquela gara.

Mai que tot, la chaënça es vòstre costat. Ela davala darrier la veitura de vòstre marit. E aquí, ni una ni dos, non pas li dire de s’arrestar dins sa manòbra, se que diguet que vos deviatz mau veire per causa dau solelh, non pas cridar, vos li faguetz daus sinhes per lu far cular.

Apres aver semenar daus indicis per far condamnar Cristian Labecqua, setz presta per far condamnar vòstre òme, e se, beleu inconsciament o per vos portejar, eu obluda que lu soleh, dins la posicion de la veitura, qu’es se qu’auriá pogut l’aver dins los uelhs ad aquela ora dau mandin, e vos dins l’eschina.

Madama Fontanilhas, setz un monstre.

Veiquí l’istòria que vau contar aus jutges, vos laisse completar los bocins pas pró clars.

Coma trobetez, quò ditz lu Piarron còp sec.

Deve dire que longtemps ai pensat que qu’eriá Cristian Labecqua, mai un complice. Quò que me faguet ‘restar de iò pensar, la peruca trobada a Sent Brecí, un luòc tròp eslunhat per quauqu’un qu’auriá preparat un murtre. Mas, ne’n legissem tant dins los jornaus. Vos damandatem, me o Alan, se madama Fontanilhas vos aviá balhat tots los bilhets, de veire vòstra testa, comprenguí que qu’eriá grán estat lu cas, d’autant mai aisat per ela que i aviá mai d’un bilhet. Damandí au chap de gara, se lu contraròtlor aviá nòtat un chause estranh dins lu tren, eu se tornava ‘pelat de res. Crese que mai una fotografia, eu auriá tornat coneitre nòstra persona. Madama Fontanilhas, podetz nos menar vòstra legida actuala.

Qu’es pas la pena de verifiar, i a be lu bilhet qu’eriá estat compostat a Esgolesme. Atz rason, l’oblidí de’n prumier. Fuguí controlada a la montada de Sent Vartunian. Qu’es pas interdit de compostar ad un endrech e de prener lu tren alhor, mas lu tipe me faguet paur, e dau còps desboirí tot dins mon sac, troblada, conhí lu bilhet au fond de mon sac.

Fin finalament, qu’es lu haiku escrich sus lu papieron balhat a Amelia Nothomb que fuguet vòstra fauta la pus granda, mai que mai d’aver obludat ente eu eria nòtar

La chaënça de pas creire qu’aguetetez despuei lu desbut avia una fin. Una fin ne’n 3 linhas, que degun povia sonjar veire venir jurtà Lemotges dins los afars d’una escrivana, que ‘quela escrivana anesse balhat lu papieron a la goiata que fai la jornalista, e per ‘chabar que ‘quela jornalista eria convidada a minjar coma los policiers de l’enquesta, e pus que tot qu’un daus policiers es bradassat de la Amelia.

Deman lu labò vai tornar la resulta grafologica e ai grán dobte que ‘quela resulta portará sus los A realisats ne’n ‘na sola bocla. Qu’es es pas ‘na maniera aisada de controtlar son biais d’escrir, mai que tot quante qu’es sens fialat dins lu jornau d’una amija.

_____

nanowrimoc

~2930 mòts per ‘queu bilhet, quauques 33850 sus los 50 000 damandats
(35000 sirán ‘na reüssita de mon punt de vuda)

_____

Publicités