Chapitre 14 – Dijòus 6 de novembre – Lemòtges (apres mieijorn)

Dijòus 6 de novembre – Lemòtges

Surtir ! Davalar dau ten e passar sus lu trepador de la gara per sinar l’aër, un bon còp coma per chaçar lu restent de l’atmosfèra dau tren. Puei segre la procesion daus viatjors mai son ceremoniau aus porta-ondas.

Arribar dins la chambra-nauta de la gara daus Benedictins, ‘gleisa de Nòstra Dama daus Orarís, bastida per los companhons d’un temps industriau beleu, mas d’un monde que la fòrma e la fonccion devián aver una significacion. Degun per far sas pasques en queu mes de novembre, mas dins quel espací reservat aus fideus, ente las sonoritats se traconhan l’una l’autra, ente la messa daus orarís es balhada entre doas consinhas ente daus uelhs son apres aver charchar quauqu’un e apres l’aver fin finalament trobar. Aant de pertir, ‘quilhs uelhs dins un movament dau naut vers lu bas, coma per saludar, semblaran enquera dire quantben ‘qu’es grand e beu.

Madama Fontanilhas ‘queu mieijorn pardrá pas ‘n’ora dins ‘quela sala a l’espera d’una corespondança. Ela vouguet ben tornar a Sent Junian per respondre a de las questions, mas, ‘la avia damandat que quauqu’un venguesse la charchar a la gara de Lemòtges.

Au mitan d’un grop de jounes quitament desmalinats, una punketa mai un chen damandan lu pieçon per poder prener lu trolley. D’una man ferma, la Fontanilhas chaucha son sac a man contra ela, coma se tot ‘queu monde aquí present ne’n aviá apres ela, de l’autra, ‘la ten un pochon marcat dau nom de la libraria.

Qu’es la gendarmeta que la remarquet la prumiera.

Bonjorn, faguetetz un bon voiatge ?

Òc, marces. Contava m’entornar nonmàs deman coma ma sor que davala dins lu mieijorn. Serián remontats tots tres mon marrit, Maria-Angelina e me per lu tren dau dimenc, perque pense qu’avecque ‘quela istòria terribla, la veitura es totjorn consinhada.

Enquestar pren totjorn dau temps, mesma per un accident.

Mas, dijatz perque qu’es una gendarmeta de Sent Junian que ven me charchar que qu’es la poliça de La Rochela que m’apelet.

Qu’es entau e pas autrament !

Aürosadament, ne’n aviam ‘chabat mai las desdicaças de la Amelia Nothomb a la libraria. De las jornadas entau, qu’es be alassant. Fau anar charchar l’autor, l’invitar a minjar, preparar l’espací per l’entreten mai la premsa, puei la gent… E qu’es totjorn dins de taus moment que lu personau tomba malauta. Quatre vendosas, d’un còp, la gastrò de la rintrada, e dau còp, me la directritz oblijada de talhar dins mas vacan…

Qu’es son darnier libre que parla d’una relacion mai una lectriça, non ?

Aiá pas començat de iò legir quante mos emplejats m’apeleten, pensatz be que los evinaments. Quante diluns ser de la gent vengueten me querre per me menar a Vierzon per prener un tren per Orleans, qu’eriá nuech. Poguí màs desbutar ‘na legida ne’n diagonala. Afe, la jornada fuguet bona per lu comerce. Mas aura, lu legisse normalament, qu’es la mendra de las chausas. E v-òc-es, una tipessa que tomba amorósa d’una autritz a succes. Res d’originau, es l’air dau temps.

Sei pas ‘na granda lectritz en defòra de la sciença ficcion e daus romans dins lu domení de l’ucronia. Mon companh se es mai fan ficcion.

Daus romans de fan ficcion achaptats dins daus comercís ?

Non eu telecharja sus son ardese electronica, sa lisosa se voletz. Ne’n mai d’aquò, eu ne’n dessena. Perque ?

Qu’es una question de drech. Pòdetz comptar de la istòria que fan referença ad tau o tela eroïna de libre o de seriá televisat, pòdetz los nomar mas atencion de pas iò vendre. Per eisemple podetz dessenhar Superman dins de las adventuras en Lemosin, persentar l’òbra au public, publiar un libreton, mas nonmàs lu balhar, subretot pas lu vendre.

Eu deu mai ò saber que me.

Qu’es entau que la p’ita veitura bluïa daisset la capitala lemosina per la ciutat gantiera. Ad aqueu ritme, la demiei ora de rota sera vista passada.

La gendarmeta laisset sa passagera avant la mieijorn, quò avia estat convenut que ‘la viendriá a la gendarmaria vers quatorze oras.

Mesma faça a dos gendarmes e dos inspectors de poliça, madama Fontanilhas sabiá tenir sa plaça. Sietada dins la sala de reunion, l’eschina drecha, una arluciada sus son monde puei ela visava lu prumier o la prumiera que semblava voler prener la paròla.

L’afrontaira fuguet la Silvana.

Marces d’estre tornada per repondre a nos questions.

Lu legier movament dau corp eriá pas d’interpretar coma una guinhada per acquiesar mas quauquares mai coma « mon fusilh es charjat, vaque veire se sei ‘na lebra ».

Diluns mandins, quante vos questionatem sus vòstras relacions coma monsur Labecqua nos diguetetz pas que vòstre òme eriá a l’ospitau, aquò a la seguida dau malaise qu’eu faguet apres aver aquel accident terribla, ente la desnomada Maëlina Companys fuguet tuada.

Vos disí queraque be qu’eu eriá indisponible. Me damandetetz pas perque, autradament l’auriá dich.

Aiatz paur de quauquares ?

V-òc-es. Sabetz coma v’autres setz, non, a la poliça. La gent vos disen quò-quí o quò-laï e qu’es desvirat, interpretat a ne pus saber de que ne’n far. Non, eriá pas disposat a vos parlar d’un accident que vos me parlavatz d’un murtre.

Maëlina Companys, quò vos ditz quauquares ?

Crese que qu’es lu nom d’aquela paubra goiata que… malaürosadament.

Mas avant ‘quela istòria ? Atz jamai auvit queu nom ?

Non. Vese pas perque la coneitriá, una banturla de Sent Ju…

Qu’eria l’amanta de la femna de vòstre amant.

Ò la puput ! ! E be quela quí. La Anna es lesbiana. Perdon, vòle dire, e be, Cristian qu’aviá de tot temps dressat un sòcle per paussar ‘quela paubra Anna, coma ‘na senta. Ela corriá la catisson per se gorinar. Manca d’aprener que la fasiá la borrièra maitot.

E jamai monsur Labecqua vos parlet d’un sopçon sus sa femna.

Jamai, mas deve dire que dins nòstre contrat i avia pas de plaça per los apariats de l’un e de l’autre. Vòle be far la psi un pauc, mas per un trachtament priond, fau paiar. De la gent an fan lur comercí.

E jamai un pitit mòt sus sa femna.

Sabe res de la vita de la Anna. L’encontrí quauquavetz que Cristian nos persentet l’una l’autra. Res de mai. Qu’aguesse-t-ela, ela-tot fach banard l’òme coma luquau aiá ‘na relacion ne’n defòra dau coble, sabe pas, mas me pense estre mau plaçada per ne’n jugar, mesma avecque ‘na femna. Quante pense qu’eu me daissava per un pitit mòt dins un jornau intime.

Lu Piarron diguet :

Comprenem be, mas nos mesfiam jamai pró de quò que sembla de las coïncidenças. Madama Fontanilhas, coneissetz Esgolesme.

V-òc-es. Per mon trabalh i anguí mai d’una vetz.

La Maëlina Companys eriá d’Esgoleme, pas de Sent Junian.

Qu’es malurós quel accident, mai que tot un jorn de Tots-Sents, mas i pòde res. Que ‘la siguesse d’Esgolesme, de Sent Junian o de la Rochela, ‘quela filha se gietet sos la veitura. Ela eriá beleu despressiva, sabetz las lesbianas passan pas per estre totas claras-claras, non ? Ela aviá begut ne’n mai d’aquò. Es beleu un suicidí, e los que sem dins la marda aura, qu’es mon òme e me.

Podetz aver un pauc de respect per una mòrta.

De que que vos fau de mai ? Voletz mon quasernet d’adreiça per las vòstras enquestas dins lu futur. Voletz metre ‘na puça de localisacion a mon marrit. Mas dijatz iò, per mon arma. Sem de la gent onests, e la gent d’aquí nos aiman pas, disen que sem fiars ! Mas luquau de v’autres tots seriá pas fiar de s’estre realisat dins un bon trabalh, plasent.

Suau, nòstre trabalh es de charchar.

Beleu, mas me songe que i a daus raubaires a arrestar, daus violors, de la gent que desboiran lur compte en banca coma lu de l’estat, non pas s’atacar a n’autres, mon òme, ma familha e me.

« Pitits » se penset lu Alan, mesma me au teatre jugava pas tant be la comedia.

Ai damandat a mon marrit de tornar me querre a la gendarmaria. ‘Natz poder lu questionar entau s’etot. Puei n’autres ‘nam poder tornar viure coma avant e taschar d’obludar ‘quel afar. Paubres, de que que vos fau d’autres, que me suicidesse en directe dins vos locaus, mas balhatz me vòstra arma, iò fase e apres…

Calmatz vos. Degun vos acusa de quau que siàia. Voletz un pauc d’aiga ?

Non marces, vòle mon òme, ma familha…

Diguet ela, se prenant lu visatge dins las mans.

Pauc de temps apres, un gendarme venguet dire que monsur Fontanilhas eriá arribat au pòste de garda. Coma per aura i aviá pus res de damandar a Madama, avant de los laissar pertir, los dos inspectors de poliça damandeten de poder paussar de las questions a Monsur.

E qu’es entau que madama Fontanilhas surtiguet quante monsur entret. Qual fuguet la surpresa daus dos inspectors que veire intrar dins la pèça « una persona mai daus piaus longs e blonds », beleu pus p’ita que dins lur eimaginacion, mas angueten dau mau per se tener.

Mas, mas, mas !

E los dos policiers se gaiteten, blanc. Fagueten se sietar monsur Fontanilhas e començaten per li damandar se eu coneissiá monsur Labecqua.

Fau totjorn se mesfiar d’una femna trompada, quante ‘la descida de se venjar, ela fai pas las chausas a meitat. Ma femna me contet tot diluns quante sei rentrat de l’ospitau, jurt avant que ela tornesse a Orleans per dimars.

E autrament, l’aviá desjà rencontrat.

Ma femna l’aviá invitat meijon quauques còps. Ne’n mai d’aquò, fase de las intervencions dins la mesma escòla a Orleans. Es un grand fotografe, sabetz. Mas pòde pas dire que sei un intime.

E sa desfunta femna, la coneissetz ?

Non, jamai vut de ma vita.

Setz architecte, non ? Trobatz pas qu’aquelas doas istòrias an una structura comuna.

Una coïncidença, malurosa mai que mai que qu’es me que menava la veitura, mas una coïncidença. Vese pas de structura comuna per las doas istòrias. Eiscusatz me d’estre un pauc fred, mas sei d’una natura racionala, autrament los bastiments tiendrian pas quilhats de’n pè. Las creienças es lu domení de ma femna.

Atz beleu rason. La victima que nos menet aquí se ‘pelava Maëlina Companys, la coneissetz.

Ai desjà repondut que non aus gendarmes que son aquí.

La Silvana insistet :

Ela ven d’Esgoleme. Una vila que coneissetz.

Pas tant qu’aquò. Ai respondut a un o dos merchats.

E La Rochela ? I trabalhatz ?

Non, jamai, qu’es ‘na vila que coneisse pas.

Grand marces. Podetz i ‘nar se degun pus a de las questions.

Una vetz los Fontanilhas pertits, lu Piarron damandet :

Ne’n faguetetz una totaura tots los dos.

Lu prenguetetz pas per una blonda vos ? Capitaní ?

Diguet la Silvana lu temps que lu Alan se raclet la gòrja.

De segur, e sei pas lu sòu. Alan, te’n pregue, beleu qu’un veire d’aiga calmará ta sarja. De segur que quante lu viguí lu prenguí per ma filha, mas de faça, non. E quela vòtz, que lu Alan mingesse de las peiras tot los jorns, jamai eu ne’n aura una tant grava. Es-quò-pas ?

‘Quò vai, ‘quò vai ‘nar. Ai engolat de biais. Diguet lu Alan, sos l’uelh interogator de l’inspectritz las cilhas fruncidas.

Lu Piarron tornet prener :

Lu quite chap de gara se pauset la mesma question, que s’etot esperava ‘na blonda.

De que ?

La Maëlina es pas ‘ribada tota sola a Sent Junian. Ela eriá acompanhada d’una blonda que degun pòt la tornar trobar dins la vila. Sem pertit de l’ipotesi que elas avián totas doas fach ‘na festa per l’Halloween, beleu a Esgolesme, e que beleu la blonda eriá pertit cuvar chas ela lu beure ne’n obludant son amija a la gara ente ela passet sos la veitura. Apres, perque ela se manifestet pas desempui, ne’n sabem res, mai que mai que la premsa ne’n parlet.

Vau vos balhar la clardat sus l’afar Capitaní. La bruna e la blonda, se qu’es be una femna, las doas parteten de bana de La Rochela. Pense que sus las doas, i a mas la Maëlina que beuguet de l’alcòl, nòstra blonda deviá far semblant. Las parteten de La Rochela vers mieinuech per Esgolesme, e aura, sabem perque n‘autres trobavam pus de traças de la Maëlina. Elas avián pres lu tren. La blonda, metem daus crochiers perque pensem que qu’es un maricaud, la blonda aus piaus long, beleu de la mesma talha que monsur Fontanilhas, es una estimacion, ‘quela blonda se faguet dubrir la pòrta d’una ostelaria de charma a La Rochela. Qu’es dins una chambra d’aquela ostelaria que la Anna Labecqua fuguet trobada mòrta, certanament tuada. Quau que siàia, i a un quauquares de pas clar perque sem de creire que la blonda de l’ostelaria eriá un òme emperucat e lu Fontanilhas a daus piaus longs naturaus.

Ente es lu liam dins quela frasa : un òme tua per error la maistressa de la femna mòrta de l’amant de sa pròpa femna.

Ente es lu liam. Ente es lu liam. Perque venir far morir ‘quela paubra filha a Sent Junian e non pas estre restat a La Rochela. La sòa veitura au Fontanilhas a veraiament pauc de quilò-metres ? Atz verifiats ?

Una veitura nueva. E puei, eu eriá aquí a la gara mai sa filha apres atendre sa femna que ribet lu mandin. Eu poviá pas estre dins lu tren e s’entornar de La Rochela ne’n veitura.

E la filha Fontanilhas, ela sap condure ?

V-òc-es, ela es apres aprener. Mas queraque, pensatz pas… mesma se ‘la sembla sa mair.

Vau soschar a tot aquò, mas crese pas a las coïncidenças. Aimariá aviesar los afars daus cabàs de la Maëlina. Es que quò seriá possible que la Sonià venguesse maitot, per un vejaire eisterior. Li damandarem de res dire, ela me lu faguet un còp a La Rochela. Apres quò será l’ora d’anar minjar. Alan, vos perpausa de coijar una nuech de mai mai vòstra amija, prendrai son canape, passam la nuech aquí.

Non, non, non ! La nuech durmissí sus lu canape. Durmissí sus lu canape. Durmissí sus lu canape.

De que que v’autres atz ?

Prenetz ‘na chambra dins un ostel, qu’es pitit chas Sonià, i a màs un canape e duerm dessus. Damandatz per durmir a la gendarmaria. La Sonià es nonmàs una bona copina.

Me prenatz per ‘na busa e voletz qu’ane chas los polets ? Alan, vam vos chafrar Jan-Tabaraud.

_____

nanowrimoc

~2380 mòts per ‘queu bilhet, quauques 26 33 sus los 50 000 damandats
(35000 sirán ‘na reüssita de mon punt de vuda)

_____

Publicités