Chapitre 3 – Gara de Sent Junian, lu 1er de novembre.

Lu tren per Esgolesme eriá desjà pertit ad aqueu momint, los pitits vielhs erián pertits maitot, aürosadament per los eifants, ne’n visan pró entau a la television. Daus viatjors demoravan dins lu ala : dos jounes que rintravan de vacanças mai lur plancha a rotleta e lur amija venguda los querre en veitura, mai un coble vengut charchar daus orarís. Lu conductor dau 4×4 completament chucat, sa femna e la filha erián ‘quí maitot, mas fauguet vista los sarrar dins la sala d’atenta, que quò ‘nava mau per ilhs.

Lu chap de gara aviá còp-sec ‘pelat los gendarmes e los pompiers e dins lu temps d’atenta, eu ‘viá fach s’agropar la gent, dins un prumier temps, per los metre tots dins la sala, mas l’aër i eriá pas dau melhor, dintra lu tipe que s’esmangonhava, la femna e la filha que puravan, ne’n mai d’aquò, la tipessa completament sadola aviá badat sus los fautuelhs.

Lu prumier de novembre es jamai un jorn de festa.

E davant la gara, los badaus erián per ‘ribar ; coma totjorn, los que fan pas besuenh son los prumiers ‘quí lu nas au pus pres, mesma a las nòu oras dau mandin un dissabde. Per ‘na vetz que quauquares se passava dins lur p’ita vita. E veiquí las carnas charonheras a l’obra per balhar minjar aus raseus sociaus, ‘na becada de cervela esbolhada per los de toïtèr, un pauc de sang per lu façabocq. Los mesma manifestaten contra la videò-susvelhança au nom dau respect de la vita privada.

La sirena daus pompiers se faguet auvir de bana coma la daus gendarmes mas los pompiers fugueten los prumiers ‘ribats. Vengueten mai ‘n’ ambulança, per res, dos passatges d’un 4×4, fau pas esperar un miracle, mesma un tau jorn.

Ramassaten la victima sus ‘na civiera, la monteten tot parrier dins l’ambulança mas parteten pas redde redde. Los gendarmes dins tot aquò erián ‘ribats ilhs-tot.

‘Quò se parlava entra chap. Lu de la gara taschava de far bona figura faça a lu daus pompiers que son langatge semblava coma un code, màs compres per lu chap daus gendarmes. Quau que siàia, qu’es se trobava responsable de las chausas, es sa gara.

D’alhors, lu mera ‘ribava s’etot, tòst seguit d’una tipessa que fai la jornalista au Popularí.

Los pompiers se tireten sauv l’ambulança que demoret davant la gara, en atendant los ordres per saber se fau montar a Lemòtges o se qu’es un elicoptere que marchará querre la tipessa escrasada per la menar a Bordeu.

Los gendarmes escarteten la gent que bargassavan sus quò qu’ilhs ‘vian pas vuts.

Lu mera parlet coma lu chap de gara per li balhar sos sosten de se e de l’esquipa municipala.

Lu chap de gara, se, ‘viá la responsabilitat dau monde conhat dins lu ala. Eu voliá nonmàs saber quante podriá los renvoiar chas ilhs se fan pas mestier a l’enquesta perque forçadament i ‘nava i aver ‘n’ enquesta.

Un pompier perpauset de lurs balhar daus mertis per los calmar. Lu termòs de càfe portat per de la gent aguet mai de reüssita. Un gendarma se planhet de pas pòder ne’n ‘ver un ; una votz anonima diguet que metre tant de temps desempuei la novela caserna, son pas las rondras que los ralentisseten.

Degun diguet pus res, que lu capitaní daus gendarmes entret dins lu ala.

Lu chap de gara aviá ‘gut la bona eideia de condamnar la pòrta automatica, un pauc fautritz dins l’afar, mas entau, degun pus per passar au mitan de la mara de sang, mas, faliá far lu torn davant darrier.

Lu capitaní damandet a un de sos òmes de prener los noms de la gent e un limerò de telefone, que per lu momint deurián pas pertir tròp luenh de Sent Junian. Emai ilhs siguessen per res dins ‘quel afar, fau restar a la dispausicion de la justiça quante ‘la comanda. Eu damandet ad un autre de susvelhar l’endrech ente se passet quò que per lu momint fau be apelar un accident, que degun toschesse a res.

Se s’ocupet de l’òme, de la femna e de la goiata.

Coma l’òme tremolava d’empertot, eu damandet a la femna d’eispliquar un pauc l’afar.

– N’autres abiten Orleans. Mon marrit, Remi Fontanilhas fai l’architecte. Qu’es se que bastiguet los darniers grands angards dins la vila, un per metre los libres, un per metre l’art moderne e eu ven de ‘chabar lu darnier per far passar los tren.

– Eu es architecte « d’angards ».

– V-òc-es, tres poteus, de la tòla plejada e veiquí plantada l’architectura moderna, lu vestit de l’espací coma ‘quò se ditz.

– Coneisse grán res ad aqueu domení.

– Me ‘pele Françoisa, sei la directritz d’una granda libraria dins lu centre de la vila. Veiquí Maria-Angela, ma filha de dietz e set ans, ai un fils de quatorze ans, Dilasne, qu’es restat chas sa granda, ma mair, dins la nòstra proprietat de Solonha. Mon òme es d’Orador de Glana.

Generalament eu arriba totjorn una setmana ‘vant per ubrir un pauc la meijon de sos pairs, netiar lu vargier. Mai d’una vetz vene apres, per lu tren, lu ‘vendre ser e tornan tots a Orleans la dimenjada ‘chabada. Mas, coma aüei sem lu prumier de novembre, e coma fau pas tròp ne’n damandar aus chaminòts, los orarís son desboirats. Prenguí lu tren ier, ‘vendres au ser, a vint oras e quart a Los Aubrais per ‘ribar aüei a Sent Junian a nòu oras. Gaitatz mos bilhets :

Los Aubrais | 20:15 | > Chateu Ros | 21:25 | > Chateu Ros | 06:39 | > Lemòtges | 07:55 |

Lemòtges | 08:27 | > Sent Junian | 08:59 |

Durmissí a Chateu Ros, dins la gara, coma ‘na femna de res.

Eifeitivament, tot semblava bon dins los dos bilhets, ne’n defòra de la minuta de mai a Sent Junian que comparada corespondava pas a l’orarí afichat dins la gara.

– Quò pòt semblar besta mas coneissiatz v’autres la victima.

– Inspector…

– Sei capitaní.

– Capitaní. Comprene be que l’estat d’aquela paubra femna poguesse grán dire quau que siàia aura, mas queraque, sem pas dau mesma monde. Sabe pas de que que prenguet ‘quela femna de gigonhar entau.

Davalí dau tren sus lu second quai, puei fau esperar un pauc avant de traucar las vias, coma se aviá trente sieis trens, afe, es ad aqueu moment que la viguí. Per pas la veire a gesticular entau, faliá estre ‘vugla. Sabe pas perque ‘la se metet de correr au mitan de la gara que nos passaviam mai Maria-Angelina per costat per junher la veitura stacionada davant. Es au moment que ‘la se faguet eijectar de gara, per enteu dire, que mon òme se trompet dins la conducha de la veitura. V-òc-es, n’autres l’am nonmàs depuei quinze jorns, las vacancas erian per far lu motor un pauc.

I pense. Mon òme… de que que vai li ‘ribat. Eu vai estre arestat?

– Papà es pas un murtier !

– Suau, per aura, i a ‘n’ enquesta. A prumiera vuda, es un accident…

– Mas, qu’es un accident, ‘quela tipessa, ‘na sadolarda, se gietet sos las rodas de la veitura.

– Suau, es nòstre trabalh de iò dire. Me fau pausar de las questions a vòstre òme. Atz quauqu’un per vos mennar chas vos ?

Las doas femnas damandaten un taxis, qu’es mai discret que la caja a pola. Lu capitaní per trabalhar mielhs, faguet menar l’òme a la gendarmaria.

Eu aprofeitet d’una pausa per aviesar la scena d’aquel accident e damandet au chap de gara de far marchar las pòrtas.

Es verai que las se dubrissen d’un movament un pauc brusque.

– Fau pas estre un pitit vielh o andicapat.

– I a un detector, jamai degun se bloquet dedins. Aüei es la prumiera vetz que ‘vise quauqu’un se conhar dedins.

– Jugar a se cachar ?

– Non, enquera que, de veire son estat, ‘la charchava beleu a se cachar. Non, qu’es la prumiera vetz que vise quauqu’un se sacar… la testa. Mas, ‘quela quí, ‘la se’n tenava una.

– Perdon ?

– La femna, la femna bruna que l’òme escraset, ‘la es ‘ribada d’abora aüei, au tren de set oras e quart. Ela mai son amija, ‘na genta blonda, per pas las veire, faliá estre ‘vugles.

– ‘N’ autra femna ? E ente ‘la es ?

– Pertida charchar daus mertis, mas ela-tot ‘l’ eriá pas tota sola.

– Un òme ?

– Non, ‘l’ aviá pas begut que de l’aiga. Mon collega me diguet que ‘las fagueten bra’e dins lu vagon que ‘las erián, ‘na javanha coma per Halloween. E te bische, e te montre ma culota… ‘quò sembla que, ‘las meneten ‘na chassa galera.

– E ‘quela seconda femna vos diguet ente ‘las comptavan anar ?

– Iò sabe pas, mas sos afars son restar aquí. Los seus o beleu los de la mòrta, ne’n sabe res. Mas se ‘la tòrna, iò verai. Sei pas aquí deman, vau laissar ‘na consinha.

Lu capitaní passet dos tres còps de fiu, que mieijorn vai pas tardar sonar. La tipessa que menet la comanda dau minjar de meiejorn eriá ‘la mesma charjada de prener la plaça dau garde. Coma qu’eriá devengut pus calme, la jornalista dau Popularí retornet a la pescha per escriur son papieron.

– Qu’es ‘na trista fin, non ?

– Charchatz pas, ai res de dire per lu jornau.

– Capitaní, si’us platz. Parlí de vòstra quermessa, faguí la promocion de vos viradas per assegurar la gent l’estiu, ai jamai escrit d’article sus vòstra participacion personala a l’associacion F.L.A.G! que m’antas personas serián urosas d’aver las fotogra…

– I a mai de dietz ans d’aquò, lu temps passa. E aime pas los mestres chantors, las mestressas chantritz pasmai, madamaisela Sonià. Sabe de las chausas m’etot, desempuei lu temps.

– Se te plai, Piarron, ne’n sem pus ‘quí tot dos. ‘Guí p’uns bilhets de pres lu mes passat, me fau un quauquares per minjar.

– Te veiquí un bocin de pan.

– Sei espofidada de rire.

– Bon, nonmàs au nom de nòstra amitiat. Per aura, qu’es resmai qu’un accident. Una femna eriá dins lu tren d’Esgolesme, davalet a Sent Junian, coma per cuvar son vin. Per de las rasons desconegudas, la se metet de corrir dins la gara e se prenguet dins la faça las pòrtas automaticas, entau fasent ‘la trantolhet au momint qu’un 4×4 ‘ribava. Una faussa manòbra dau conductor faguet que ‘quela femna se trobet esbolhada davant la femna e la filha d’aqueu conductor.

nanowrimoc

~1700 mòts per ‘queu bilhet, quauques 4240 sus los 50 000 damandats
(35000 sirán ‘na reüssita de mon punt de vuda)

_____

  • Lu site dau NaNoWriMo (>en)
  • Le site pour les francofones, phranquophones, pardon, les francophones (>fr)

Publicités