Chapitre 2 – Gara d’Esgolesme, dissabde mandin, lu 1er de novembre.

Gara d’Esgolesme, dissabde mandin, lu 1er de novembre.

La cridada d’una choeta desvelhet la nuech au moment qu’una jouna femna suertet de la p’ita veitura, jurta pausada darrier la gara, dins los emplaçaments loats a l’annada per lu Conselh Regionau.

L’autò-pertatge de veitura electrica a l’eschala de la region eriá ‘na bona comunicacion per la « vertituda » societalista, ‘na bona chausa per lu constructor aidat per la Region, ‘na bona chausa per lu poder nuclearí, mas faliá pas surtir de las grandas aglomeracions coma Peiteu, Niòrt, La Rochela o Esgolesme, e de la region. Per ‘nar dins lu Lemosin veisin, aürosadament, i avia d’enquera quauques trens.

La tipessa levet los uelhs, mas per ‘visar res. L’iofada se perdiá dins ‘questa nuech clar, ecliarada per las lums de vila, quitament mai clar aquí per causa de l’eclaratge dau bastiment ; coma pertot la nuech-negra fai paur, la lumira es sinhe de bona santat sociala, un produch de l’igienisme urbanistique. ‘La aidet sa passagera a davalar de son sietí, e vei-las-quí totas doas passar la pòrta de la gara cap aus distributors. Non sens maus perque las doas femnas semblavan pas totas solas coma ‘quò se ditz, la nuech ‘via deguda estre ben banhada e i aguet pas de plueia dins la serada.

Quau que siàia, la manipulacion daus automates pauset p’uns problemes a la pus granda daus doas, ‘na genta blonda, los piaus longs, la quarantena, qu’aviá pas a ne’n far de tròp per que los masles presents l’aviessesan coma lu maquinhon ‘na lemosina. La seconda femna, ‘na bruna copada au carrat, un pauc pus p’ita, un pauc pus jòuna, dins la fin de la vintena, gaitava mai dau uelhs de breta son amija se servir de l’aisida. Son rire, gras, rebombet dos o tres còps dins lu ala quitament sens degun.

Lu naut parlor ‘noncet lu tren au despart de cinc oras e demiei :

Esgolesme | 05:33 | > Ruèla | 06:00 | > La Ròcha Focaud | 06:17 | > Chassanuelh sus Boniera| 06:27| > Romasieras | 06:44 | > Eissiduelh sus Viena | 06:52 | > Chabanes | 06:57 | > Salhac Chassanon | 07:07 | > Sent Junian | 07:14 | > Sent Vartunian | 07:21 | > Aissa | 07:34 | > Lemòtges Montjovís | 07/44 | > Lemòtges Benedetins | 07:52 |

Las doas femnas s’angueten l’una apres tener l’autra, vers lu quais anonçat per atendre lu tren. La Tots-Sents es mai ‘na festa de familha que per voiajar e i a pauc de monde coma elas per prener lu tren. I aurá pas a jugar daus cobdes, mas ‘las siran asuausadas nonmàs ‘na vetz sietadas.

Las doas veituras dau tren, formant la Michelina coma dissen d’enquera los vielhs, ‘chabeten per intrar dins la gara d’Esgolesme apres ‘ver coratjosament passat la nibla que montava daus ralhs.

De veire ‘quelas doas miserablas veituras balhet ‘n’ eideia per la campanha de propaganda a venir : « Jorn feriat, tren qu’a longtemps viatjat ». Mas ‘queu nuòu slogan de la companha daus chamins de far se tiret vista de l’esperit de la blonda, lu vagon es propre, quitament tornat fach de nuòu.

Apres ‘ver verifiar d’aver ben tot compostat, la blonda posset quitament son amija dins lu tren e grimpet ‘la-tot a sa seguida. La gent sus lu quais gaitavan ‘quela esquipada que fasia un pauc sosrire. Una p’ita vielha desjà sietada lur damandet ente ‘las ‘navan, perque ela davalava a Sent Junian e que ‘las serian ben aimablas de l’aidar per sas valisas.

– N’autras tot davalam a Sent Junian, vos en fasetz pas, aidaram, afe, aidarai perque mon amija es un pauc malauta. – V’autras faguetetz l’Halloween, coma iò fan los jounes dins la television ? – V-òc-es, per entau dire.

Respondet la granda blonda avant de far coma se plonjar dins la legida d’un magasine.

Quitaten Esgolesme sens i laissar l’umiditat de la nuech. La vielha femna besiclet un pauc aus prumiers movaments dau tren, ‘la fuguet vista endurmida e son ronfladís se calet tòst sus la musica que las rodas jugan mai los ralhs, mas sens jamai far concurença a la locomotiva.

Las doas femnas s’esmangonhavan.

La granda blonda se teniá d’enquera tranquila mas la bruna tres vista se levet per nar pissar e ‘na vetz tornada, la demandet beure. La blonda dubriguet son cabàs per li balhar una prumiera vetz, puei fauguet i tornet.

Un pauc avant La Ròcha Focaud, l’enveia de badar la prenguet, se levet mas ‘la ‘guet pas le temps de ribar aus chiadors, ‘la se medalhet quante lu tren se ‘restet. Son amija netoiet un pauc avant de li balhar beure un còp de mai.

Tot aquò semblava grán poder la calmar, au contrarí. Passat Chassanuelh, los cinc òmes que monteten dins lu tren ‘gueten drech a un « bonjorn » franc de sa part, mai ‘na reverença.

A Romasieras, une femna d’una trentena d’annada grimpet dins lu vagon, ‘la fuguet ela l’obgier d’una granda calinaria, que la blonda seriá pas ‘ribada per metre fin a la comedia, lu tren passava pas las autras garas sens estre criptar. Lu tipe que fai los contraròtles intervenguet per calmar tot lu monde e menacet de far davalar las doas femnas a Salhac.

La blonda damandet perdon per son amija, que la festa la nuech passada e d’aver un pauc força sus la botelha erián la causa de son biais d’estre. De tots biais, ela eispliquet que ‘las davalavan a Sent Junian.

La gent dau vagon calmat, lu tren continuet son pitit chamin per ‘ribar a la poncha dau jorn, a Sent junian, a las set oras e quart per pas dire a l’ora.

La p’ita vielha eriá desjà de’n pè que las doas femnas se preparavan per davalar.

La bruna vouguet davalar ne’n prumier, mas veiquí pas que es ‘quò que la creguet lu luquet ostat e la pòrta duberta, es quò que la penset que son amija ajesse pulhar pas prò fòrt sus la ponhada, sens comprener coma ‘la lu carculet, la p’ita bruna s’esvedelet la testa la prumiera sus lu quai. Tot lu monde portet lu còp sus l’alcol. Quau que siàia, ‘la penet per se tornar ‘quilhar, mesma mai l’aida dau chap de gara.

La p’ita vielha s’esmaiet ‘na vetz descenduda de tota ‘quela jounessa que pensa totjorn far la festa ‘vant de segre son òme qu’eriá ‘quí.

La blonda aidet ramassar son amija que gigonhava malaisadament. Mesma au braç dau chap de gara ‘la manquet far davalar las veirinas dau colidor dins la p’ita gara.

– E be, v’autra ne’n tenetz una brava. – Aaaaà !

Entau fasent, las ‘ribeten totas doas a se sietar dins la p’ita sala d’atenta.

Mas veiquí que la bruna damandet a anar a las aisinas e se’n far ‘tencion, ‘la butet dins la pòrta automatica per entrar. Son amija la ramasset un còp de mai, la portet aus aisinas que son de l’autre costat, puei, la tornet dins la sala d’atenta.

– Resta suauda un pauc, Maëlina, vau ‘nar querre un quauquares chas un farmacian. – Aaaaà ! – Me tira pas los piaus, son desjà prò longs, van pas frutjar mai vista. Marcha beure un còp. – Raaaà ! – ‘Tend me aquí. Te laisse mon cabàs, dedins i a ‘na botelha se tu voes beure de l’aiga. Tòrne.

Dau temps que la granda blonda eriá pertida querre un farmacian, la vita dins la p’ita gara continuava, e, lu tren pertit de Lemòges a las uech oras vint e dos fuguet anonçat :

Sent Junian | 09:00 | > Salhac Chassanon | 09:07 | > Chabanes | 09:14 | > Romasieras | 09:24 | > Chassanuelh sus Boniera| 09:35| > La Ròcha Focaud | 09:46 | > Ruèla | 10:02 |

per ‘ribar a dietz oras dotze a Esgolesme

Dins ‘queu sens i aviá pas mai de monde de descendre dins la p’ita gara. Spiderman e Batman erián apres far tornar borrica daus grands beleu un pauc despassats per tant de vitalitat. Sus lu quais, ‘na goiata d’una quinzena d’annadas fai un sinhe de la man ad una femna fòrça eleganta, la p’ita quarantena, un carrat blond sus un talhor gres.

– Mamà, sem aquí.

La femna sosriguet a sa filha. ‘Las se bischaten e parleten un pitit pauc, sus lu quai, lu temps que lu monde passesse tras las vias, que los òmes de la companha daus chamins de far ‘restessen de montar e davalar dau tren.

‘Las pogueten veire ‘na femna bruna sus lu quai en faça, ‘na femna bruna que semblava pas marchar drech, que se metet de cridar apres elas coma se las se coneissián.

La mair e la filha trauqueten las vias sens res dire e engulheten sus lu costat de la gara directament vers l’airau de stationament.

La tipessa aguet un movament per venir vers elas, mas, coma perduda, d’un còp, ‘la prenguet la pòrta normala per surtir, un còp de mai se faguet renversar.

L’eriá sus lu davant, quitament coma gietada defòra per aquela gara de Sent Junian, ‘la trantolhet dau trepador vers la femna e la filha que fasián daus sinhaus per far cular una veitura.

La femna bruna trantolhet jurta coma un 4X4 ‘ribava. Un « crau » sec e fred se fitet entendre, eu ‘viá montat dessus de tot son long. Esbolhada, la fuguet tuada còp-sec.

La femna de bana coma la filha posaten ‘na cridada bela.

Lu conductor dau 4X4, se, non pas ‘restar sa veitura tornet ‘vançar d’aicí que darrier sa veitura sola ‘na fòrma esclapada, escinsada de sang se poguesse devinar.

nanowrimoc

~1580 mòts per ‘queu bilhet, quauques 2540 sus los 50 000 damandats

(35000 sirán ‘na reüssita de mon punt de vuda)

_____

  • Lu site dau NaNoWriMo (>en)
  • Le site pour les francofones, phranquophones, pardon, les francophones (>fr)

Publicités