Alata – Reirlutz – Out in the Dark – עלטה – ظلام

– Un suça-biron arabe pòt be crebar apres ‘ver tastat d’una còa israeliana ! Tornatz-lu chas se !

Veiquí los perpaus tenguts per lu chap de la poliça secreta de Tel-Aviv, perpaus sus lu Mustafa, un gai palestinian ‘trapat sus lu territorí d’Israël, autorisat de far lu moriscaud per ‘queu balhesse daus noms, e ‘na vetz la sorça esgotada, envoiat se far tuar per los integristes-nacionalistes.

Nimer, un estudiant de رام الله‎ – Rāmallāh – es autorisat d’anar prener daus cors a תֵּל־אָבִיב – Tel-Aviv – per far lu psicològue. Segur qu’eu raiba d’una vita melhor dins un païs estrangier perque dins sa familha, l’aër es mai-que-mai meschaënt. ‘Na nuech, eu fai l’encontra dau Roy, un joune òme que fai l’avocat.

‘Van tres vista estre confrontats a la vita veraia, ‘la de la non reconeissança d’una identitat palestiniana per la societat israëliana, ‘la de la non reconeissança de son identitat de gai per la societat palestiniana.

Nimer deu far ‘na chausida dintra son desei d’alhors, son amor, sa cultura, la societat e la familha…

Alata – עלטה – ظلام‎ – « lu reirlutz » per pas usar dau galicisme « l’obscuritat »,  es un filme inteligent coma es malaisat de creire. Sus la mesma tematica que « The Bubble »(>lm), mas aquí, i a ‘na critica fòrta de la politica menada per Israël tras la scena de l’ospitau ente trabalha lu Nimer per eisemple o b’etot tras los agents de la Stasi, perdon, de la poliça secreta.

Per un prumier filme, lu Michael Mayer fai un chap d’òbra.

‘Tenci’, conte la fin.

Sens saber se lu Nimer es sauvat o non, lu Roy es dins los locaus de la poliça secreta, ente lu mesma chap li eisplica que degun, pas mai son pair poderós o los amics de son pair, degun pòt lu tirar d’aquí.

– I aviá pas pro de coatas jusievas, fauguet ne’n trobar una chas l’enamic.

I a pas mestier de vos dire luquau parlet entau.

Personalament sei pas d’una natura optimista dins la vita, mas me songe que lu Nimer es sauvat, que lu Roy restara un pauc ne’n preison, puei qu’ilhs poran viure ne’n Euròpa.

Qua’iment sens liams, aprofeche d’aqueu bilhet per parlar un pauc d’un filmonet « virau », que passa sus los tialadís sociaus e mai-que-mai chas los complotistes, los conspiracionistes, ‘laidonc l’eistrema drecha. ‘Queu filmonet montra la « confessi’ » d’un tipe « recrutat » per los terroristes islamistes, los d’ISIS, coma que, eu « seria estat » forçat, dins lu sens de violar, per lu chap per pòder per la sega li far far de las chausas òrras.

Qu’es beleu v’rai, mas, me songe que lu vòu nejar son chin… e entau fasent, Bokassa minjava los eifants e Hitler ‘viá qu’una colha. Quau que siàia, los dos erian daus umans, aures.

°(O·O)°

Facing-Mirrors

Emai la Rana siguesse ‘na femna « tradicionalista », ‘la se troba oblijada de condure ‘na veitura de taxi per ganhar pro de moneda e entau fasent, far surtir son òme de preison.

Un jorn que ‘la fai lu taxi, ‘la fai montar « lu » Edi, riche e que se’n laissa pas contar de tròp. Afe, Edi es apres atendre son passepòrt per pertir luenh de l’Iran, per l’Euròpa.

Veiquí pas que Rana descubra que Edi es pas ‘na femna.

Un brave filme de la Negar Azarbayjani que parla de la societat iraniana d’aüei. L’amistat de doas personas que s’esmancipan chascunas a lur mòda per delaï las normas e las creianças. E es pas aisat.

°(O·O)°

E per ne’n ‘chabar, lu mesma jorn, la Cristela, la goiata que fai la programaci’ dau festivau (>fr), nos perpausava « Quau pòt cranher de la Vaginà Wolf ? »

Lu jorn de sos 40 ans, la Anna decida que sa vita deu chamjar ! Desempuei lu garatge ente ‘la passa sa vita, ‘la decida de far un filme que tornara prener los codís de « who’s afraid of Virginia Wolf » sus ‘na mòda lesbiana, ‘la decida de trobar ‘na copina e de pardre 20, 10, 5 kg.

Es un filme de la Margarita Albelo. « Umor lesbian dedins » pòde pas ne’n dire mai sens passar per lu lesbofòbe que sei pas. Seriosament, sei pas fach per los filmes de filhas, tots los ans me fòrce, sabe pas perdeque far, apres surte totjorn mai l’enveia de me sadolar mai-que-tot, perdon, mai-me-tot.

Urosadament, avant lu long, i avia un cort, Tsuyako de la Mitsuyo Myazaki. Un cort que nos mena dins lu Japon de las annadas 50.

Tsuyako, maridada e mair de 2 goiats tòrna trobar son anciana amorosa que li perpausa de pertir per viure libras, totas doas, dins Tōkyō

Un chap d’òbra, se.

_____

Dos jorns apres, lu temps d’una autra serada « corts », ‘na miràudia ‘pelada « Beauty » dau Rino Stefano Tagliafierro (>en).

Tant lu dire, qu’es pas me qu’ira chiar sus lu Bouguereau.

Publicités