« Per mon arma, la mameta a lu diable dins la testa »

 « Per mon arma, la mameta a lu diable dins la testa » o « La granda ! Ò ! Mas ‘quela-quí » o d’enquera per jaspir au titre de la revirada francesa « ‘Na sacrada mameta », veiquí ‘na manga que parla de la vita daus lemosins daus temps d’avant… lu davant que lu monde siguesse comandat per la veitura de bana coma la televicon e la mesa ne’n chifra de nòstras vitas.

Dins la fin des annadas 50, Akihiro es un goiat confiat a sa granda per sa mair que viu tota sola a Hiroshima – 広島 – mai son grand frair. La granda ela, abita dins la p’ita vila de Saga佐賀*.

‘La es paubra mas totjorn aürosa d’aver ‘na teulada en dessur de sa taulada. A la desbuta, un pauc paurós d’aver quistar sa mair, la vila per la campanha, Akihiro vai descrubrir tot un monde e mai-que-mai un autre biais de viure.

L’istòria pòt plara aus « ancians » per lu costat « dins lu temps », mas la reüssida es deguda au biais de parlar d’un temps d’una pus granda solidaritat, que la gent sabian far tot mai quitament res ; l’istoèra pòt plara aus jounes, per comprener ‘na pertida dau monde d’ente los vielhs, adonc lurs aujous, sauteten**.

Per mon peron, lu ‘chaptí per que mon nebot comprenesse sas grandas emai las siguessen pas dau Japon, aquò devria ‘nar.

Dau bon legir mas mesfiatz vos, que ma bela sor m’insurtet perque de los legir, lu purar li montet per doas vetz. I a un filme tirat d’aquela istòria mas l’ai pas vut.

 

 

_____

* sauv me trompar, Saga es sus l’isla de Kyūshū, l’isla que fai faça a la Corea, que Hiroshima es sus Honshū, l’isla la pus granda, ad ‘na distança de 340 km. Au jorn d’aüei, Saga compta quauques 250000 personas.

** | E pus que tot que ‘queu monde eissistava e marchava beu avant façacolha | mòda vielh cobilh cuat.

Publicités