Mon potonors prejat-diu – Katarina Mazetti

Eu es ‘ribat lu libre daus occitanologistes, « Mon potonors prejat-diu », de la Katarina Mazetti.

A la poncha de l’an, aviá escrich sus ‘queu cibercaier que per chamjar de las japonisarias quò se parlara ujan de la cultura scandinava. Paraula non, o pauc, tenguda, mas veiquí un bilhet per me ratrapar.

‘Na tipessa, que fai la jornalista, sens tròp de monada, tomba sur ‘n’anonça per un stagí que perpausa de farjar, de se fabricar « son diu proprí »…

Lu libre es plasent, sens jamai ‘ribar de nos far tener los budeus, de nos far nos espofidar. Quauquas scenas son pertant fòrça bonas e lu biais de parlar daus nevrosats me fai pensar que i a una part de v’rai dedins lu roman, màs de sonjar a quauques amics minja-raiça e/o sens gluten e/o crudivòre e/o un pauc maniac… an qu’a minjar de la marda ilhs tot. Sembla que « lu tipe dau tombeu delai », lu libre que la faguet coneisser es mielhs, dès qu’eu me passa per las mans, ne’n parle aquí.

Dins lu chapeu d’aqueu bilhet, parle de l’occitanistan, v-òc-es, es un juesc coma un autre de remplaçar tau nevropate dins lu libre per tau de la secta, dau punt de vuda virtuala, segur, perque coneisse p’un occitaniste (afe quitament 😀 ). ‘Quò balha un pitit quauquaren entau boirar :

– la Anneta, la chefa dau tropeu : totas semblanças coma ‘na sindicalista de l’educaci’ nacionalista son las fruchas de l’asard.

– lu Adrian, qu’es lu chap de la tropelada. Un nevropate beu dins son ròtle de menor. Eu es dubert a totas las perpausici’s dau grop fau nonmàs que quò siguesse las sóas que siàian seguidas. Qu’es se e màs se que decida de las normaci’s daus diaus fabricats. Fau segre lu raijon e pas ‘nar de biais autrament quò bufa. Totas semblanças coma un linguïste… tene a mon rasteu de davant, vau pas ne’n dire mai.

– lu Quarim, lu pitit iranien que vòt que tot lu monde aimesse lu diu daus autres. Aquí, ‘quò seriá lu jornalet « la toïtejada », perque, quante dins vos toïtes i a lu #occitan ou lu #occitania o un chause entau, setz automaticament dins la pajina. Qu’es pas colhon d’alhor per centralisar los vejaires, mas balhar un eivís ne’n quauques 100 caracteres, sabe pas far, adonc, pòde pas parlar de quauquares que coneisse pas (per chamjar).

– Eva Maria – la grisa. Una femna que venguet dins lu stagí mas que sabiá tot per avança, un pauc coma ‘quela gent que vos disen lu vocabularí de la vòstra familha « arcaïc » perque pas pro conegut chas los occitans oficiaus, los daus libres que fan fe. Que vòstra familha parlesse entau es pas greu per lu que fai las gramarís, lu cosin dau normopate, o sa cosina, perque la virada « filha » eissista, e ‘la s’esmangonha ‘la-tot tras la tiala. Coma disen los occitans blos : « cal, cal, cal… ».

– las Madelana e Vera, las redactritz dau libre. Perque l’ai pas d’enquera dich mas es un libre a doas votz. Pòde me trompar, mas me songe que quò es ‘na sola e mesma persona. Entau fasent am un libre mai dos punts de vuda. Coma es escrich per estre risolier, coma es escrich per ‘na goiata, ‘na goiata que fai dau chamin mai ‘na p’ita veitura, ‘na goiata que parla de sos sotliers. V-òc-es, i setz, es la nòstra M© d’alhor, a la fin d’aqueu mes de mai, ‘la ne’n es totjorn pas tornada, una secta, vos dise.

– Lu Bertilh. Estranjament, es lu que a la desbuta aimava pas. Un costat « pitit vielh libidinós » dins sa descripci’, e puei, lu vesem ne’n contar, sus se, sus los autres. Es un daus pus « racionaus » dins son eideia daus diaus.

[…] Ta fe despen de l’endrech ente eisiguetes e de l’epòca que tu ses nascut ! Per eisemple, quala es la probabilitat de prener la creiança sikh quente sautetes dins ‘na familha d’obriers au mitan de la Sueda, o b’etot, far lu pestre aztecque ‘na vetz nascut dins ‘na maternitat de Tōkyō ? Comint creire que la creiança dins laquala davaletes per lu caprice de la geografia pòt estre la sola vertat ?

A la fin, eu eisplica que per se, los diaus, son pas ‘quilhs que van lu sonhar de sa malàudia, tant coma los mentaires que fan los medecins. Eu se sap condamnar a crebar, generós, eu balha tota sa fortuna a la secta. Sabe pas me, mas eu sembla un pauc lu que ten un cibercaier ne’n lemosin°.

‘Tenci’ : p’un-a occitaniste-a fuguet blessat-ada dau temps de l’escritura d’aqueu bilhet, beleu nafrat-ada mas fau iò metre dins ‘na pòcha e pausar un mochador dessus.

_____

° I a màs que coneisse un pauc ‘quela saloperia de lemosin e eu vòu pas passar de l’autre costat deman, ‘netz donc dever continuar de legir de las connarias.

 

Publicités