Man from Earth – Jerome Bixby’s

Es un d’aqueus filmes farjats mai pauc de moneda, basats sus lu dire daus actors e de las actritz. Es un filme per luquau comprene pas perque la gent ne’n fan tant e tant perque qu’es ‘na marda. ‘Na marda classada per sabe losquaus dins la tireta dos 50 melhors filmes de sciença ficcion, mas ‘na marda, mesma dins ‘na ‘sieta ne’n porcelana de Lemòtges resta ‘na marda.

Bon, a la desbuta, daus amics minja-rinça me parleten d’un film qu’ilhs aiman per sa simplicitat, realisat dins ‘na peça, que tot es l’afar de quò que la gent disen. Me’n parleten perque s’eimaginen que sei preïstològue* de per mas legidas d’aquí d’alaï. Me’n parleten e me balheten lu devede que forçadament me sentissí oblijat de lu gaitar.

L’eideïa es pertant pas colhona :

Un tipe quauques jorns ‘vant de prener « una retirada » conta quala es sa vertadiera identitat, quò que sembla far s’esmaiar sos amics venguts dire un pitit au reveire… Lu tipe pòrta sens iò montrar quauques 14000 ans.

L’eideïa es beleu bona, perdon, seriá estada bona filmada autrament que tras lu filtre culturau american. Iò sabe, i a de la gent au USÀ qu’an un cerveu, qu’an de la cultura, mas lu tipe que farjet ‘questa marda, se, manquet jamai un sopar de connaria.

Passe aquí sus l’universitarí que sauta son escolana, sei pas lu mielhs plaçat per parlar de moralitat.

Passe aquí sus la curiositat daus universitarís tant curiós davant « un òme de la pre-istòria » qu’un cocut davant ‘na flor de cirier, ne’n defòra de la goiata jurtament. Mesma un meschaënt pròf de collegi ne’n sauriá mai que ‘quilhs universitarís.

Mas per las chaunas, me songe ‘ver totjorn legit que jamai ‘las fugueten nòstra abitaci’ prumiera, de segur n’autres nos i abrietem mas jamai sus la lonjor d’una vita d’uman, afe, es màs un sos-entendut dins lu filme. Parrier per los alimauds pinturats, representen pas ‘na fotografia dau nòstre garde-minjar, afe aquí maitot es pas dich clarament e beleu que fase ‘na sur-interpretaci’. Pertant, -14000 ans, sem a la fin dau paleolitic, es de dire chas los dau magdalenien, es de dire daus chassors « eificaces », que farjeten lu lançor, lu propulsor…

Afe, Las Caus eriá pinturada dins ‘queu temps (~17000), de segur La Comba d’Arc maitot (~35000) mas pas d’enquera Las Combarelas que ‘quò se’n parla dedins lu filme, mas ad aquela eschala de temps, sem pas a ‘na minuta, e iò un temps per tot.

Que lu temps, lu tipe s’entraupa un pauc dins la durada de la glaciaci’, eu parla de 2000 ans per ‘la de son epoca, mas ‘questa darniera duret pertant 10000 ans, afe, aquò seriá pas greu se eu racontava pas ‘ver vut las còstas d’Anglaterra desempuei la França, dins ‘queu temps i aviá gràn d’aiga.

Sus lu parlar, aquí maitot, i a un chause de pas clar. De segur, am pas los MP3 de l’epoca, mas me songe que am la paròla desempuei 2 milions d’annadas (eisida dau genre « homo ») e non pas despuei 60000 ans (sapiens un « homo » s’etot eisiguet i a quauques 80000 ans e d’un còp, 20000 ans apres se seriá mes de parlar). Sauv error de ma part, sem daus sapiens, aures daus sapiens, es de dire que sem parrier, parrier de chas parrier a la gent que pintureten la chauna Chauvet, parrier vòu dire parrier, sens un gène de pus o de mens.

E, la pus granda conaria per la fin, Gesús per dire verai, eria bodiste… Mete de caire lu costat « la Bible per los colhons », seriosament, lu tipe a 14000 ans, dins l’asard de sa permenada sus la terra, eu rencontra la gent d’orient, es de dire la desbuta de la civilisaci’, eu marcha d’aici l’Inda per rencontrar un tipe que se permena dins ‘na ròba iranja mai ‘na lum darrier la testa, e perque pas, notatz be qu’eu s’avanca pas jurt’au Japon, d’aici l’Australia pasmai, non, la Siberia nimai…

‘Na vetz lu Budhā encontrat, eu se’n tòrna per reviscolar un codí morau, montat son afar, e far purar son amija qu’es creianta coma tot… seriosament !

De notar que lu tipe, apres aver fach lu Gesús, ditz pas aver far lu Mahomet, fau pas creire, sem dins ‘na marda d’evangelisme americana, non, lu tipe apres ‘ver fach lu Gesús, vescut ne’n França, encontret lu Colomb, « descubriguet » s’etot las Americas, e faguet l’american.

A la desbuta de mon bilhet, parlava de mos amics minja-raiça. Lurs pretí lu filme sus la chauna daus raibes perduts. Aquò lurs plaguet pas perque ‘quò fai « la laus de la chaça » ! ! ! Vei-nos-quí apres nos fleunar sus lur revisionisme, la facilitat d’aimar mielhs ‘na ficcion a la realitat.

Mos ancians amics minja-raiça aiman d’alhor pas se far ‘pelar minja-raiça, que fau pas dire entau.

Sem be malaürós.

____

* i sabe, aquò eisista pas, afe eisistava pas, perque pòde be dire que sei pas preïstològue

Publicités