D’aicianta ‘quí, tot vai be !

Un libre recuelh de 12 novelas, un libre que deve pas ne’n dire dau mau perque l’animatritz que fai l’obrador d’escritura, escriguet dedins.

Chò !

Bon, vau pas dire dau mau de sa, de la soá novela, mas las autras, paubres que paubras, las autras… per mon arma, las autras me plagueten tot parrier.

– la prumiera, es pas la tematica principala, conta las relaci’s sessualas d’una carta bancarí mai lu distributor,

– la seconda una psicanalisa tras los chens e lu sexe. ‘Tenci’, p’uns limauds es abusat, es lu tipe dau chen que determina lu tipe d’analisa,

– una istòria un pauc negra sus lu meschaënt uelh que visa un borreu mai son filh qu’es apres tornar prener l’afar,

Passe sus lu conte dau minja-champanhous qu’a paur daus tessus sintetics, de la tipessa qu’una aranha entret dins sa veitura, dau tipe qu’es per intrar dins lu tuneu de lutz, la mair qu’aime màs lu bruch dau silencí…

Passe perque las fòbias daus uns, daus autres, perque las fòbias quò vai, mas quante visem la novela escricha per Monsur X, ente vem n’autres.

Resta la novela que pudís un pauc, una sus lu onze de novembre, mas es pas dich còp-sec. A la desbuta, i pensí ‘laidonc, ‘guí a la fin per legir la darniera linha, per veire. Iò sabe que quò se fai pas, mas dins un libre consacrat a la paur, ai be lu drech de pas voler aver paur, non ?
I anguí, mas coma sei un pauc colha, legissí mas lu darnier paragrafe, pas l’avant darnier, e aquò fuguet l’enchaison d’instaurar ‘na regla nova quante la legida es lordesca : « marcha legir los 2 darniers paragrafes ».
Perque sens saber ‘quela regla, apres ‘ver legir la fin, m’entorní a la desbuta, assuausat… assuasat ‘na marda. I a per lu tipe que quò es fòrça be escrich.

Resta la novela que me plaguet lu mai. Es pas tant per ‘quò que ‘la conta, pas per lu stile*, nos, es dins l’architectura dau conte. Es de dire que i a 3 linhas de bana coma 20 nòtas que tornan prener chascuns daus mòts, 50 linhas de nòtas per desmontar, esbolhats, esbocinats los articices tradicionaus dins las novelas per nos far paur. Un plaser.

E per ne’n ‘chabar, la novela de l’animatriça. Sabetz que ‘la ven de la campanha dau Peiregòrd, quitament dau Lemosin, qu’adonc, aguetem qua’iment la mesma fòrma de jounessa. Lu vitron** de l’escrivana me renvoiet l’eimatge de quauquas scenas. Quò que ‘la conta m’assegura de ‘nar jamai a las rencontras daus ancians, quau que siàia l’escola. Es mens dròle que passat au molin d’un Lamalattie, mas, es queraque ben observats.

L’eimatge es tirat dau site de l’esditor (>fr)

Un pitit mòt sus lu libre « per se mesma » , eu es be realisat, cuberta dura, papier de qualitat. Un pauc ne’n retrach per comparason ad un de chas Melhau, mas, agradiu.

_____
* jamai aürós ‘queu-quí.
** lu « miralh » de l’uelh.

Publicités