Los braves jorns de Perdilhòta – Joan Ganhaire

Bon, arribe apres la batalha per ne’n parlar d’aqueu libre, vòle dire apres lu bilhet dau Taban (>òc). Per Ganhaire, me sembla que quò se passa per me coma per lu Chapdeulh, sabe pas perque, ne’n aviá paur. Ai lu drech d’estre un pauc colhon e de lu dire aquí, ilhs me fasián paur. Per Chapdeulh, me punissí de ma conaria ne’n en ‘chaptant 3 d’un còp coma lu talhor ne’n faguet 7. Per Ganhaire, fau esperar 2014 màs atz pas ‘chabats de ne’n entendre parlar. Beleu, beleu pas, perque 2014 se prepara coma ‘n’annada charjada.

L’istòria es la dau Massime, un brave tipe que pòdetz lotjar a mai d’un dins sa testa, l’istòria dau Massime e de sa mair, la Zelia que ven de far ‘n’ataca. Vendren la sòr, lu medecin, las infirmieras :

« ‘La galopava las campanhas dempuei mai de vint ans e coneissiá totas las fessas dau país. Massime l’aimava bien prumier perque era tan bela coma eu, puei quo era quauqu’un que fasiá pas de chinchoinas. »

Es un libre que fai rire, de segur, rire de las miserarias que ‘riban au Massime un pauc perdut dins tot aquò. E ne’n mesma temps, es contat de faiçon a nos lu rendre simpatic, alaidonc faça a sas miseras, l’escritura nos força de desvelopar ‘na certana fòrma d’empatia. Tot aquò per dire que purí mai d’una vetz a la legida de las ‘vanturas dau Massime.

En sus daus personatges principaus, i a coma daus inserts de la vita, d’una vita mai de la gent coma i a pus gaire, per eisemple :

« […] coma lo vielh Nardon , que ne’n disián que lo jorn de la nòça de sa p’ita filha, aviá fruncit las cilhas davant las gasinarias que li botavan jos lo nas. « I a pas de sopa ? » Aviá desvirat son asieta e era tornat chas se, potinhat, esmalit, e degun aviá pogut lo far tornar a taula. »

Es de legir de las chausas entau, tan belament escritas, que son ‘n encoratjament per aprener, tornar trobar los biais de dire, de descrire dins la linga.

Lu libre es eimatjat per lu Jan-Marc Simeonin.

La Mela (>òc), ela-tot faguet un bilhet ‘vant me sus ‘queu libre. ‘La prenguet mesma la pena de far ‘na lista daus biais de ‘chaptar un libre dins la linga, ‘laidonc, vos laisse ‘nar i tiretar, dins lu blòg, pas dins los afars de la goiata t! Paubres de vos…

L’eimatge ven dau site « descubertas occitanas »

____

Aprofeite d’aqueu bilhet per tornar dire que chas Chapitre-Orléans, son mai aüròs dau Melhau que non pas de chas Hachette®, per un, segur, fau beleu passar per la Pòsta© mas los libres son ‘quí 3 jorns passats, per l’autre, fau passar per la banca e los accionarís pensan mai a la moneda qu’a la cultura.

Publicités