París inter, radiò-prof festa sos 50 ans

Tota ‘na dimenjada a se visar l’embonilh, afe, aürosadament sabe lu boton ente fau ‘pulhar per tuar lu pòste, perque i aviá de que ‘trapar dau mau e se far far brí-brí dins la testa.

Pertant a la desbuta, quò semblava ben quilhat per estre beu, mas veiquí, fau mai que se pensar popularí per i estre, e « las votz » que fagueten la staci’ ‘na vetz la mandinada ‘chabada daisseten la plaça a gaitaz nòstre embonilh coma eu es brave quante pulham dessus, la plaça au perque n’autres farjam ‘na radiò mai-que-mai conforma a l’aër dau temps ente i gaire de plaça au « pas de costat », sens oblidar de s’esbaudir davant ‘quò que fuguet ‘quela staci’ avant las annadas 2000.

Inter, que la ‘pelava pas d’enquera París-inter, la descubri estranjament d’anar en veitura per me-mesma, de me condure, non pas per ‘na volontat reala, non, qu’eriá la sòla staci’ que fasiá pas de nevia dins ma 2CV. Tota la banda FM neviava en defòra d’Inter, a laidonc, descubrí autra chausa que Confolens-FM o StJunien-FM. A l’espoca, las cronicas « dau goiat au chandalh » lu dissabde mandin, las pensava escrichas per me tot sòu. Mai d’una nuech fuguet « electrica » de passar quauquas 5 oras a auvir de la gent apres parlar e parlar. Venián me far ‘na pertit de mon educaci’ los sers acatat dins mon liech, que ‘quò fuguesse a la fin dau liceu a Lemòtges, chas me a Sent Junian, a Molin, a la Sostrana…

Puei, ‘quò fuguet la descuberta dau Mermet, de la Kriss, de la Macha, dau Bouteiller, dau Garcin*, dau Villers, Bozon, Martin, l’Odeon, lu Carlier, e d’autres que d’autras. Puei, ‘ribeten las annadas 2000, chanjament de direcci’, dins totas las sinhificaci’s dau mòt. Mai de musica, mai de pitits formats, la propaganda.

Desjà, au trabalh, las mandinadas se passian mai França-Musica(s), l’apres-mieijorn, París-inter preniá la releva.

Chas me, mon pòste s’esbolhet un jorn, e a ‘queu momint, ne’n aprofeichí per ne’n ‘chaptar un ente las staci’s podián estre meses ne’n memòria. Las 3 prumièras fugueten Inter, França-Musica(s) e me risquí de memorisar França-Cultura. Ooooo pitits, lu levat a las 6 oras e demiei mai los cors dau Collegi de França, puei lu jornau, desparrier. Un jorn, ‘restatz de totjorn far vironar las staci’s, e per mon perron, ‘quò fuguet sus Cultura, mesma se desempuei 2-3 ans, aquí maitot, la gent se fan cridar dessus per un imparfach dau subjonctif ben plaçat o lu mai-que-mai famós « après-que » seguit, sus França Cultura, a 80 % dau temps d’un subjonctif, coma se qu’eriá d’enquera lu temps d’eisprimar ‘na volontat.

Me pensí far daus enregistraments mai los flux RSS, daus podcasts coma disen, daus pò-de-casts coma iò ditz lu Meyer, mas, es pas parrier. La radiò quo es dau direct o res, e se quò contunha entau, ‘na vetz mon pòste daus jorns d’aüei esbolhat, ‘quò será res, o beleu un pitit, per pas restar bestia, mas sabetz.

Veiquí París-Inter, contunhe un pauc de vos escotar los dissabdes per lu Ameisen e lu Gallienne, lu dimenc per la cueisina, ‘quela babòia de Paoli, e la desbuta de la Paula Jacques, ‘chabe lu dimenc per la masqueta e la pluma. Apres, apres, fau tornar metre lu pòste sus França-Cultura, ne pas obludar de tornar la foncci’ « revelh » ne’n marcha, per pas dever se desvelhar la nuech per iò far, v-òc-es, es ‘na foncci’ recursivitò-revelhatriz.

* lu du « masque & la plume »

Publicités