Prima

Lu prumier haïbun dau MesEscrHaï (>lm)
_____

– E be, gaita me ‘quò ! N’i en a pertot.

A pena ‘chabat de boifar d’un costat, que l’autant se leva per far ‘na novela nevia de petaçons blancs sus lu ciment de l’airau.

– E ‘visa Granda ! Qu’as pas ‘chabat d’aüei de boifar tant i a de las flors ujan coma i a aurá de fruchs, que quò gialesse pas.

– Ò sabe be, mas voudriá pas que ‘quò pleuresse aquí dessus.

– Marcha, ‘quò vòu pas ploure d’aüei.

Los petalas roses
S’eitiran sos los solelh
Jurtà s’esvenlar.

L’aubre eriá ‘quí plantat d’annadas, qua’iment au mitan d’un dreit d’aiga, aüei emplit de terra, cultivat mesma. De segur, au jorn d’aüei tot lu monde a l’aiga coranta chas se, mas autravetz, i aviá coma un pauc pertot beleu, l’aiga de la font per la gent, e per las bestias, o l’aiga d’una p’ita pescharia o b’etot l’aiga d’un gaulhasson. E dins los villatges, los ancians bastits gardaten longtemps la traça d’aquela pratica, maugrat l’esbocinament de las proprietats.

Lu cirier fasiá aüei mai sas flors ròsas coma un second solelh apres botjar a la mindra calinada dau vent.

– Vau dire au Micheu de iò copar. ‘Na bona bufada pouriá ò far tombar e copar los fius d’electricitat.

– Perque voler lu talhar. Qu’eu davalesse un jorn e eu manhariá pas la teulada, eu tochariá quitament pas la meijon, e queraque pas los fius de la lum.

– Daus còps…

– Mas non, e per ujan, i a pus qu’a esperar culhir las cireijas per far los clafotis.

– Ò ! I a d’enquera dau temps avant que las cireisas siguessen maduras.

– ‘Qu’es be ‘quò que dise. Dija-me, v’autres lu clafotís iò fasetz mai los òs, mas me dise de visar ton ventre que son tots pas estats eivacuats.

– Ò ! Te mai tas questions. Respondatz pas Loïsa !

– T ! La Loïsa iò pren be, e puei, ‘nar far las empletas es be laissar los nogeus dins lu palisson.

– Ieu ò prene pas de mau… N’autres dins la Charenta laissan pas los nojaus, pas tots los còps, aquò despend.

La bolangièra ‘nonçada per lu tint-tint de sa 4L forgoneta‘ribet vers las 10 oras.

– Urosament que v’autres venetz. Ilhs erián apres far lu jornau, aquò auria pougut tirar d’aici mieijorn.

– Queraque Mair P qu’es mielhs de parlar aus veisins non pas lurs minjar lu nas.

– V-òc-es, ‘quò vai mielhs. Afè. V’autres atz sonjar a las cornudas ?

– Segur, vei-ne’n-quí una.

– Mai un pitit e un gros pán se-us platz. Obludaretz pas de las me marcar.

– Per mai m’etot doas cornudas per los pitits, Marquetz las pas sus lu carnet, vau las paiar ne’n moneda. À ! ‘Las son entau fachas e ‘las son be grossas.

– Segur, lu noveu bolangier las fai coma dins eu aprenguet chas se. Eu ven de Lemòtges.

– Aquò chanja grán res, sem a Pascas, e a Pascas minjam las cornudas.

– V-òc-es.

Un pitit vent blanc secod ‘na vetz de mai lu cirier, e los borilhons blancs de tombar terra, afè, sus lu ciment de la cort e sus la rota. Pertot.

– O, ‘quel aubre es be beu.

– Erián apres ne’n parlar mai la mair B. ‘La parlava de lu talhadar per pas que las branchas copessen los fius.

– Aquò feriá mens de fruchs. Beleu mai gròs.

– Coma ton ventre…

– Ò ! Te ! Eu ‘resta pas de vos pigolhar Loisa, fau i respondre.

– E per quante es ?

– Lu medecin diguet per la fin d’aost, desbuta de setembre. Mas d’aquí-laï, aurem lu temps de gaitar venir las chausas.

– V-òc-es, vos fau restar tranquila per lu momint. E vos, Pair P devriatz tenir vòstra linga un pauc.

– Fu ! Dins lu temps, i aviá pas tots los medecins mai tot aquò e la gent fasián quand-mesma.

– ‘N’autres sem pus dins lu temps. Fau esvoluar un pauc.

– Aürosadament v’autres contunhatz de far de las cornudas, coma dins lu temps, e qu’i a daus vielhs per las ‘chaptar, coma dins lu temps. Lu jorn que lu Coca-cola® se vendrá mai que los gasteus, seretz los prumier per lu vendre, mas seran pus ‘quí per lu veire, serem tots crebar, e v’autres pouriatz la tirar entau lonja.

– ‘Chaba te, linga de pelha. Laissatz lu dire, eu a la linga be penduda, mas es pas se que fai la cosina. Urosament v’autres iò prenetz be.

– Ne’n fau mai per me chucar. Lu jorn que ‘quò será mon òme, eu fará pas lu jau.

– Farai pas la pola nimai.

– Ò ! E eu i tòrna.

– Bon, passe d’enquera ‘na setmana, apres, sem ne’n vacanças per tres setmanas.

Los tres veisins visan la 4L pertir.

– Se lu bolangier de Briguelh es en congier, faudrá ne’n prener dos de mai au bolangier de Saulgond. Autrament, ne’n prendrem un o dos a St Junian.

– Vos lu dirai se nos en fau, ‘queu dau supermerchat es pas tant bon. La Jacquilhon ne’n pren quauquavetz, mas, l’aime pas tant qu’aquò, P non pus.

– Rogier i ten pas tant qu’aquó, mas s’etot, quante i a que ‘quò de pausar sus la taula.

– Pendant la guerra…

– ‘La es ‘chabada aura la guerra…

– Bon vau ‘chabar de boifar e preparar lu mieijorn per quante eu vai tornar.

– V-òc-es, mai ‘n’autres, i vem.

Lu vent se levet ‘na vetz de mai, sas flors s’erián garnidas d’aquela istòria per la passar a las ‘belhas, e aquelas ‘niran jurt’aus vilagtes alentorn per ò contar… o beleu la bolangièra, marchatz saber.

‘Quò se’n parlará d’enquera autorn dau clafotís au mes de junh, autorn d’un veire de vin.

_____

Publicités