« Q » coma « Quartiers perilhós » de la Amandà Biòt

Dins la culhida « Crimis » de l’IEO.

Vos deve un grand momint de vertat vertadierament verèia, l’un d’aquilhs que degun pòt ne’n estre fiar, l’un que pòt m’en estre fach la remarca sus las 5 generaci’s d’arribar : lu libre me fuguet ‘chaptat per ‘n’amija que desmenajava d’Orleans a Tolosa*.
Fòra Panazô ** que corespondava dins ma cerveleta ad una fòrma de sos-linga, veiquí mon prumier libre « occitan ». Dins ‘queu temps***, me sei pres de pensar : occitan = egalitat daus parlars = qua’iment la mesma chausa de’n amont daus pitits monts de Blond jurtau Càp (Africa dau sud).

Eriá un pauc tòni. Afe, lu temps dura mai passa, sei restat nonmàs un pauc nastre.

Tornam au libre, es ‘n’enquesta de poliça. Fau aimar la mòda. Per ma perra, un o dos policiers l’annada, es grán pro. Coma dins ‘queu temps, qu’eriá mai-que-mai la linga que me trabalhava, me tòrne gaire ‘pelar dau perquè e dau comint. Mesma lu quite flic, un chivalier de la rampeta passet per un detalh dins un raconta que me sosvene un pauc sòrne.

Ai beleu pausat lu barradon un pauc naut dins ‘quela istòria de A-Z conta-z-en-daus-tròçs-de-ta-vita, e me rende compte que lu temps me manca per tòrnar a la legida d’obratges entau.

Lu serve per lu tornar legir l’estiu.

*es de l’umor.
** que « cal diZir Andriu Dexet »*.
*** balharai pas la data, insistetz pas. Tombí e prenguí d’autras descici’s après.

🙂