Lu jorn de la reconeissença au trabalh – ITOYAMA Akiko

Un libreton, 120 pajinetas de chas Picquier.
Un libronet revirat dau japonès per la Marie-Noëlle Ouvray.

Un pitit libre qu’amassa doas novèlas plan agradivas, de’n prumier sus la tematica chusida, la vita dau jorn d’aüei, e non pas un Japon que fai fantasmar per lu mens un lemosin raibaire, de’n segond lu stile de la revirada. Dise be lu stile e pas la tonalitat, l’estile perquè, setz pas sens saber que dins lu domení de la politessa, los dau Japon an mantas manièras segond lu sexe, l’atge, l’endrech, la pluèia o l’òra. Ebe, la reviritz reüssiguet a far passar aquò, sens tròp desembelir lu biais de contar.

La prumièra novèla parla d’una goiata de 36 ans, pas vinvola per un sou, mas qu’aima mielhs tetinar la banalitat d’una vita sens grand avenir que non pas se maridar coma un tipe que la gaita coma un candidat a la presidença gaita son elector.

Mas sabe pas de què li dire, es la prumièra vetz que fase ‘na rencontra aranjada jurta aura. Setz manhat per los juòcs de moneda, segur ? Pas de sic° sessuau nimai, perquè quò m’enuiariá ! Totas questions mai-que-mai importantas, mas quò d’aquí pòde pas iò damandar.Dins ma testa, i a ‘na votz que fai brí-brí : pòdes coijar coma ‘queu tipe ? V-òc-es, lu barradon es naut plaçat. Monsur Nobeyama pensava beleu a la mesma chausa, mas se, vendet la mecha còp-sec.

– Vos mesuras son ?
– 88-66-92.

Tornet sosrire coma de res.
Far la pupu o estre enfeirada ? Auriá be vougut, m’etot, li damandar la lonjor o b’etot lu diametre de son biron, mas, davant Madama Hasegawa mai ma mair, iò faguí pas, de segur. Pertant, far còrt de pausar la question auriá permes de ganhar dau temps.

L’afar mai tota la jornada son resumats entau dins ‘na conversa a la fin de la novela :

– Anguetetz¹ en quauqu’un part per estre pomponada entau ? Damandet lu patron mocandier.
– Encontra aranjada. Dau polpe esbocinat.
– A ! ‘Na rencontra adobada… diguet-eu, s’agroant e surtant lu polpe dau refrigerator. Es noveu de veire la vita entau ?

° ° °

La segonda novela parla de l’amistiat dintra la jòuna Oikawa mai son collega Futo. Contat entau, res d’estraordinarí, segur, mas, lu Futo es mòrt e la tipessa parla ad un fantaume.

Fòra l’istoera d’una banturla, es subretot bon per lu questionament de çò que lu disc de l’ordinator pòt contener.

° ° °

° « Un sic » [ sī ] o « un sin » = una mania.
¹ iò sabe que fau pas conjugar entau.

Publicités