Demest 1000 permenors dins ‘na gara

Le gresilh de la votz dau naut parlor s’alenet dins l’einonçat de corespondanças sensat-prestas quante davalí sus lu trepador. Siní l’aër coma per me tirar dau museu lu restent de l’atmosfèra dau tren. Leví los uelhs per m’assegurar de lu veire :

D’una via l’autra
Eu velha despuèi tot-temp
Sus nòstre eime.

Daus raubaires aus viatjors
Diu lapidari : Ermès.

Dins lu cordilhon tecnic dessenhat d’alinhament metalic, daus ralhs mai daus fiaus, ‘guí pena a descubrir l’orlutz gris braçat d’una brima mandinièra :

Coma ‘na baudufa,
Virar sus lu ciment,
Lançada per… Frà-frà-frà… « voie 5 ».

Sem tochats tras la surtida
Manham nos afars.

E seguí la procesion viatjatritz a las aurelhas jaspidas au porta-onda, noveu ceremoniau de la modernitat :

« T’es où ? » « J’t’vois pas ! »
Barraren-t-ilhs jamai lur clapet ?
Umans, gatges.

Pialha que pialha…
Cho ! Au luenh, ‘na clòcha tundís.

Sens tainar, passí l’escalator electric per montar l’eschalier d’a pè puèi ‘ribar dins la chambra nauta de la gara daus Benedictins ente las sonoritats se traconhan l’una-l’autra. Lu monde malasuausat se pican ‘quí sos lu tableu d’arribadas, emai eu montressa daus trens tardiers, o b’etot lu tableu daus desparts qu’anonce pus gaire ‘quò qu’eriá balhat sus lu desplejadís de la SNCF.
Una ora ‘vant d’aver lu tren seguient, ‘n’ora dins ‘quela sala be pro granda per i conhar cent pas dins un sens mai cent dins l’autre. Marche tuar lu temps davant un càfe.

Daus pas abracats
Lu sòl deguet ne’n sufrir.
Ier. Auèi… Deman ?

Lu tren vapor ‘viá sos cabàs,
L’electric sos vle-tete-vle-tete !

Un tipe pausa son chareton per montrar aus ueit ans de sa dròlla, la testa conhada dins l’escran d’un porta-onda, las statuas daus quatre cuenhs de la copòla d’aqueu temple nuòu bizantin.

De que pòt ne’n pensar
‘Na goiata de la Gasconha
A l’ora dau « i-phone © ».

Lu Limosin o la Bretanha,
Lotja quò sus un tau escran ?

A costat de me, ‘na femna biba davant ‘na propaganda. Son òme juga de far de las fotografias daus plantadís de plastica.

Testar ‘n’aisina ! Clic !
Vei-ne’n-quí una de mai.
Afè, s’ocupar los dets.

Marchatz ! Migratz pas per ilhs !
Son dins la ventòla.

Un jòune sens ficela per tenir sas malinas passa. Un autre se permena sus la tiala mondiala, faça a un poteu…
‘Na genta goiata becicla davant sa ‘sieta. Doas goiatas coifadas a la vinvòla se permenan enmalinadas dins daus abits de femnas que ‘neten far las empletas. Non-pas, ‘las son quatre mas s’esjacinan coma se ‘las erián mas ‘na diesena…
Lu servor dau cafè s’esmangonha tot sòu contra las tassas, los veires. Tòrne esperar mon tren alhor.

Un papet,
‘Bilhat per far un « jooging »,
S’entraina davant la carta daus bus.

Craunhe de las barras de blat. An meschent aire per causa de las algas dedins. Lu darnier còp quauqu’un me’n damandet una, sei convidant, me’n minget doas. Emai iò rancuresse pas, sei aürós ‘questa vetz perquè degun sembla ne’n voler dau purit…

Faça aus vitraus dau Chigot
De chastanha e d’agland,
Engole tota ‘na barra.

Mila ans de cultura
Enlusissen ma vergonha.

Una persona me ‘gaita legir la banda dessenhada « Bèstias del bon Dieu ». Ela es ‘bilhada d’una gròssa chamisa marcada « golden 35-1-55 » e ‘la pòrta un pochon « big-up-shopper », beleu per anar far l’emplete. Me songe que los limeròs son beleu ‘quí per cas que ‘la se perdriá…

Cultura d’òc
O far las pervecions,
Ent’es ‘la, la vergonha ?

‘Questa vetz, davale per quais per montar dins la « Michelina » coma dissen d’enquera la gent. Son jà sietats un parelh de pitits vielhs. Folhetan « l’Humanitat ». Lu jorneu parla de las figuras de la resistença. Los « e » de lur legida trainan de potas a aurelhas tras la veitura. N’autres sem desjà au país.
Una tipessa ‘visa un goiasson après testonejar. ‘La surís. La ‘gaite me maitot espiar lu pitit goiat. Fase un surire, benaise.

‘La me ‘gaita la ‘visar
Recursivitat, resmai.
‘La m’esglausa.

‘Nirem pas pus luenh. ‘Ribam a Sent Junian. ‘Quò-es per me ‘chabar d’intrar meijon ; ‘nar mai luenh seriá passar lu cledon Charantes.