JP Lafond – Somnhes d’un dròlle de Las Guenas

Somnhes d’un dròlle de Las Guenas o Lo Mahābhārata Guenaud – JP Lafond, chas lemouzi (►fr).A la debuta, aiá paur de legir un raconta daus temp ancians ente las bargièras erián aürosas d’estre coijadas dins un buisson, que qu’eriá lu brave temp e que los jòunes auèi…A la debuta solament, perquè ne’n quauquas nhòrlas sem portats tras lu país de las Guenas que sabe quitament pas iò plaçar sus ‘na carta, dins un temp d’après la guerra, la prumièra, la seconda, aquela de l’economia, aquò compta pas, sem dins un temp d’après, e ‘quò es lu temp d’avant qu’es contat, lu temp de la vita.
Tant iò dire, sem pas dins una epopeia granda coma pòt l’estre lu Mahābhārata, segur que per estre de talha coma lu mai grand libra dau monde, fau estre fiar. Es beleu la ramonada la mai granda que farai au libre, ne’n prometre mai qu’eu n’en dona dins l’epic. Après segur, que vud coma ‘n’amassada de nhòrlas, aquò se ten, e fòrça be.

Las son beleu pas totas dau mesma niveu, e per mon perron, tant la chaça-volanta o lu Bacus me porteten, m’aprengueten daus mòts noveus dins lu « registre grivois » per parlar coma sus França Cultura, tant l’academia de Bobaus, mens. Afè los gosts e las colors.

Per pas se ‘restar sus ‘na nòta negativa, lu biais de parlar dau temp, de quò qu’i aviá avant, avant la guerra de 14, dau biais de far dins ‘queu temp, enquera ‘na vetz es pas un raconta fach los uelhs darriers la testa, me faguet pensar mai d’un còp au raconta dau Kossi Efoui dins « Solo d’un revenant », que veiquí lu darnier de cuberta :

Luquau dins l’impossibilitat de chantar son aubre de familha d’aicí la nòta justa, d’aicí lu Tòtem, eriá ‘pelat l’Anomalia : quauqu’un que l’eime comptava coma faus. « La paur per lu momint s’espandís nonmàs aus mòts » escriviá Mozaya, lu son de sa votz fermat coma quante ‘quò se parla d’aquelas pluèias auvaritz menadas per los vents grands, mas que jamai quò las vidan, que los òmes son preparats per fure avant de veire que los ciaus son desniblats, sens saber perquè. E iò sabe que ‘queu que peta-venta contragarda entau mai d’una vetz de las blassaduras grandas.