Equacion dau temps que passa

Un pitit bilhet per festejar las 3 annadas de `queu joèb°.

Tres ans e un chamin realisat coma auriá pas pogut pensar ne’n percórrer un, acostumat de prener las escorchièras que sei. Tres annadas ente dès la debuta, podetz `nar verifiar, las grandas tematicas erián picadas dreitas coma lu fisson de la beca per vos purir l’estiu :

Savinhava desjà dins un jorn-lu-jorn estraordinaria per contar, me contar maitot, me la racontar subretot, per far de las fautas (mai las son pas totas boissadas), tornar las far (i tornaras ben marcha), per passar de 5 linhas d’una linga mai-que-mai conhada sabe pas ente entre mon embonilh, qu’es ben sechat desempuèi lu temps, e mon cuòu, coma se l’aviá erpausat `na sola vetz aquí, `na linga boifada de quauques libres, de las legidas trobadas un còp aquí, un còp alaï, la linga daus cors  dau collègi maitot, « l’occitan blos » fòrça desparrièra de la mia linga mairala, usada coma `na lechariá dau benaise.

Breu tres ans, trenta-sieis mes, v-onze cent jorns qua’iment, vos laisse comptar las  segondas se v’autres atz ren de mai de far…

1 bilhet, puèi 2, 7, 11, 15, `quò es ma grilha per jugar a la lotariá ; 19 comentaris, 23 comentaris, limeròs daus despartaments dau Lemosin (sens obludar lu 87), mai los 66, 171 e veiquí los limerós de mon compte banc… `na conaria de mai, perdon 🙂

Per contra, `na sola encontra dins la vita vertadièra, aquela de darrier lu fenestron daus 0 mai 1, a Carcassona, afè a Tolosa, encontrí lu Maime e la Clara son amija, dins la gara mesma per tot dire. Prenguetem `na biera, emai « los salvatges diguèsson : una cervesa », per ma perra Segur qu’auriá melhor caracter fuguesse `nat cridar dins la vila coma los autres `queu jorn, e `guesse benleu encontrat la Mela, la Patricia, lu Jacmes, lu Joan, la Lutz e iò sabe pas me, benleu lu pitit prince, marchatz saber, se ma tanta…

Purèia 3 ans, coma iò disset l’autre. Ebè, vau vos parlar de las mias aventuras per `chaptar `na montra dins un esperit de simplicitat volontaria.

Au chap de l’an, comencí un « minjar çò d’aquí », `n’autre biais dau « challenge » es de se chamjar un pauc maitot, laidonc, quante `na merda nucleara s’esbolha, tant la tornar remplaçar per un quauquaren de mai « responsable ». A la debuta de feurier, 15 jorns avant mon anniversari, veiquí que mon revelh-mandin bancuet dau costat borrier de la vita. Voliá pas lu chamjar per un autre nuclearisat, per un monstre mecanic nimai, me veiquí pertit sus la pista d’una montra relòtge.

Despuèi mai de 20 ans, mas montras son totas mecanicas e automaticas, donc pas mestier de las remontar los sers. Ne’n mai d’aquò la voliá `questa vetz munida d’una soneta, fabricada en Euròpa e sens passar los 300,00 euròs ; fau dire qu’una montra me fai 7 ans e sabe pas dins la setesma annada, l’esbolhe, tombe dins un eschalier, tombe de bicicleta,  `la tomba  tota sola de la taula, sei pas  un brisa-barraca pertant, es entau e pas autrament, los margauds an ben 9 vitas, perquè ma montra seriá pas dostada de la vita après 7 ans.

Charchí sus la tiala, ne’n trobí gran dins un prumier temps ; per `quò, i a de las chinesas pas char, de las soïssas que valan tant que las richessas dau Lemosin sus 50 ans, e puèi, vei-me-quí `ribat sus `quela pagina. Fau dire qu’au jorn d’auèi, i a daus fòrums per los reis-presidents, Citroën, Occitània, Lemosins maitot, paubre, emb lur internet, i a pus mestier de far daus afars suau-suau dins son cuenh, aaaaa `quò non, tapa un mòt dins un motor chachardor e « g**g*l te montre la pòrta, quò es a te la dubrir ».

Me veiquí, me mai mon descriptiu de montra, après fusinar chas los relòtgiers d’Orleans. Paubre, paubra, coma me faguí insurtar, que venia d’un autre sègle, me fau viure coma mon temps (`la es bona aquela per un tipe que lu trabalh es de vendre dau temps)… Un second, un treseme entau, e contra tots mos principis, de debuta d’annada, me veiquí de jugar a la merchanda sus la tiala per `chaptar un relòtge assemblat dins l’Union (Alemanha) a pertir de pèças fabricadas en Russia, un relòtge sens pila au mercura, mas pas automatica `questa vetz, `laidonc me fau sonjar la remontar,  un bra’e afar portat de ma pita persona a la vita de la planeta.

`Na montra que lu dint-dau, los mandins, es `quí après dire :

Leva-te, despecha-te, tira-te dau liech ! !

V’autres setz enquera `quí ? Avetz ben dau coratge ! Vos laisse pertant sens obludar de vos tornar remarcejar un còp de mai.

° iò sabe, qu’eriá lu 2 de julhet de 2007 que lu prumier bilhet joebetet sus `queu ciberquasernet, mas coma ujan, lu 2 eriá jorn de chaumassa, un jorn per vos far venir un sang de raba, renmai, aime mielhs iò festar auèi, vers la mieijorn.

Per tornar a la montra, segur, la soneta es pas aquesta, qu’un tipe dau fòrum `pela son « graal » : la « Credor Spring Drive »

Publicités