Musèu daus Beus-Arts de Carcassona

Lu musèu daus Beus-Arts de Carcassona es situat 1 rua de verdun, dins l’ancian presidiale, l’abòrd es pas `cepte : de la rua passem dins ‘na cort meitat cuberta, neira, aquí fau prendre l’eschalier per montar au prumier ente se trobe l’entrada darrièra ‘na vielha pòrta grisa…

Lo musèu es pitit, ueit salas, que doas erián barradas ‘queu dissabde 24 d’octòbre 09, pitit mas las coleccions son bravas coma tot.

‘Queu bilhet per presentar quauquas tialas. ‘Tencion, per ‘na vetz ai occitanisat los pitits noms per far chiar la gent qu’escrivan que dins-lo-metrò-falia-pas-iò-far-que-la-senta-vierja-risca-de-purar… d’autant mai que ‘queu bilhet es per debutar dins lo vocabulari sus l’art, pas un cors :

  • Ambròsi Fredeau (París 1589 – Tolosa 1673) : Vierja & l’eifant
  • Francés Perrier (Pontarlier 1600 – París 1649) : Acís & Galatèa

Un pitit vaisselier esculptat

  • Filip Ferdinand de Hamilton (1664-1750) : natura mòrta
  • Peire Mignard (Troyes 1612-París 1695) : pertrait de dama
  • Escòla dau Caravaggiò (XVII) : Sent Tomàs (mescheant clar-brun)
  • Pietro Muttoni (1605-1678) : la femna dau  mulatier + lo mulatier.
  • Escòla dau Bassano (XVI) : Gesus & los companhs d’Emaüs (1)

Daus esmaus lemosin (XVII) : òbras dau Nouailher e dau Laudin. Tecnica caracteristica de la grisalha de Lemòtges (e dau blu maitot).

  • Nicolas Bertin (1668-1738) : quauques tableus sus la mitològia :  Jupiter & Danae, Jupiter & Ledà…

L’escòla olandèsa.

  • Mierevelt (1567-1641) : pertrait d’un òme + granda tiala montrent una femna ‘bilhada de negre e portent la colereta blancha
  • Pau Moreelse (1571-1636) : femna ‘bilhada de negra e portent la colereta blancha (cf : ilustracion).
moreelse.jpg
  • Nicasius Bernaerts (1620-1678) : batalha de 2 chins qu’atacan 3 margauds.
  • Anonima : pertrait d’un jòune òme tot de gris ‘bilhat, piaus gris, uelhs gris, manteu de seda grisa. Los tres sols esclats son los uelhs dau chin, ‘quilhs dau goiat e la peira usada per crochetar lo manteu.
  • Verkolje (Delft 1673-Amsterdam 1746) : l’amor enduermit. Scèna minharda ente Venus porta sus sos januelhs l’Amor velhat per daus pitits angeus.

L’escòla francèsa XIX

  • Edmond Francés Aman-Jean (1860-1936) : Sent Julian l’òspitalier (balhat sus lu cartel, mas pense que i a ‘na fauta (2). Aquela granda tiala sembla mai un ermita dins lo desert aprep beure de l’aiga balhada per un goiasson tot nut).
  • Chazal (1825-1875) : Jòunas filhas au bòrd de la mar (son totas nudas per jugar emb los crabs)
  • Jules Salles (1814-1900) : Il fratellino (goiata coma un nanet)
  • Jan Josèf Benjamin-Constant (1845 – 1902) : las cherifàs (pintura orientalista)
  • Falguiere : Caïn de portar Abel
  • Ingres : estuda de la testa & dau peitrau d’un òme
  • Courtat : la prima
  • Edoard Bernart Debat-Ponsan : las vachas
  • Caraud : la declaracion (d’amor). Scèna minharda ente un goiat ‘genolhat preg una filha aprep brochar.
  • Mari Petiet (1854-1893 Limos) : la lectritz enduermida

Veirina de faïença (Nevers, Marselha, Delft) XVIII

L’escòla francèsa dau XIX.

 

  • Julian Dupré (1851-1910) : dins la prada. Une paucha coma un goiasson , scèna realista (cf : ilustracion).

aucha.gif
  • Jalabert (1815-1900) : pertrach de Madama Coste-Reboulh (interior borgès, tapissarias, mòble…) + Interior (chas Mma Coste) + pertrait d’Alfonsa Coste-Reboulh (jòune òme emb un libre)
  • Enri Martin (1860-1943) : Los inferns – Paolo Malatesta & Francesca da Rimini (Divina comèdia dau Dante).
  • Delobre (1835-1920) : Jogor de fluta champestra
  • Vayson (1877-1911) : la prima (salon 1877)(bargièra coma son chin que garda l’olhas.
  • Jan-Pau Laurens (1 838-1921) : la desliurança daus enmurats de Carcassona (salon de 1879)(cf : ilustracion).

    laurens.jpg

Montra temporala. Achille Laugé (1861-1944) « lu punt, la linha, la lutz ».
Un pintra mau conegut perqué vouguet jamai ‘nar a París se far un nom (3). Quauquas telas emb ‘na pintura espèssa, dins la matièra, de las fòrmas ben limitadas, puèi, mai d’unas tialas emb daus pitits punts. Tant las naturas mòrtas que los pertraits son vertadièrament bra’es.

  • Madomaisela Jean-Jean : pita filha que pòrta 4 flors
  • Francés Berge : i a una montada dins aquela tela, de quauques gròs punts, quasiment daus trachs la pintura marcha vers beucòp de realisme
  • Mma Astre : granda tiala copada en biais ente sola la testa es realista, lo restant es d’un blanc dins lo naut de la tiala jusca gris vers lu fond e lo bas.
  • Quauques cartons per de las tapissarias.

Nòtas :

 

  1. originau vut doas setmanas avant a París (Titien, Tintoret, Veronèse)
  2. Sent Julian l’òspitalier (tirat dau Jacques de Voragine) : un cerf perseguit, un jorn de chaça, li diguet qu’anava tuar son pair e sa mair. Julian se tiret luenh-luenh de lurs meijon mas un jorn, aprep que sos pairs vengueten lu querre, los tuet per maugarda. Tornet fugir juscau jorn ente un mendican li damanda de l’aidar per traucar ‘na ribièra.  ‘Queu mendicant eriá un angeu enviat per un daus dius daus ceus, miracle e perdon per lu tuor.
  3. `Quò es pas ‘na critica

Liams (francés) :

Publicités

2 réflexions sur “Musèu daus Beus-Arts de Carcassona

  1. JP la rapieta 07/11/2009 / 11:37

    Adiu,
    per Carcassona, me sente un pauc chiassós de n’aver que dau musèu de parlar.
    Perqué e l’ai desjà escrit chas la Mela©, aprep lo musèu, sei ‘nat dins la libraria Majuscula jugar a la merchanda occitanOFONA, sei ‘nat me permenar sus lo merchat locau, puèi, vouguí ‘nar au merchat occitan encontrar de la gent daus joèbs o benleu dau forum, vouguí daissar la virtualitat per lo desert dau réel coma se ditz.
    Me sei fach embrenar per una prumièra goiata (per ‘na question de linga (lo lemosin es pas de l’occitan quante occitan=langadocian). Non balharai pas lo nom de l’organisme occitanISTE «del sud»), per ‘na seconda goiata que sem tots dos dins la mesma assò sens iò saber mas ‘la vouguet jamai i entendre (e non las goiatas me fan pas paur), me sei fach embrenar per d’autras personas que vougeten me far entrar dins lur casa. E merda, me sei tirat de la secta leu-leu per l’òstelaria ente emb dos italians anguí far coma la toristalha. Anguetem visitar la vila nauta.
    Mas ai encontrat daus editors que fan un bra’e trabalh, e lo Maime dau bloguitge (un particulat 😉 ) coma son amija Clara.

    J'aime

  2. Sandre 07/11/2009 / 00:39

    Bòn sera. Sèi content de tornar trobar ton joèb. Vèrs aquel musèu de Carcassona, i a encara de retrais de las glòrias delh caire, que ne faguèron una mòstra en mai o junh passats. I aviá lo retrai un ancian majorau delh felibritge, tot ventrut e fièr, amb sa medalha alh pitre, e son poèma a la man o pausat sobre la taula alh ras de z-elh.

    J'aime

Les commentaires sont fermés.