Las trufas

Non pas la pomaterras o b’etot los champanhòus, las trufas per la fin d’annada.

Quo es tant aisat de far que mai d’una vetz las ai fachas coma ma granda, dau temps qu’ela vivava, dins l’aprep-miegjorn d’avant lo chap-d’an. Per los goiats quo es ‘na brava ocasion de cosina un pitit pauc e subretot lo biais de se lechar daus dets emburrats e emchocolatats. Ma mair a mai d’un còp golat perqué n’autres am mai empornats la taula qu’autra chausa…

Bon, sei pas Proust per vos parlar de mos pastissons, veiquí donc la recepta (15/20 trufas) :
– 100g de chocolat podrós
– 50g de burre
– de l’òli de cobde

Lo burre deu èsser surtir ‘na demiora avant, per poder èsser trabalhar au còrs (avant d’anar dins lo vòstre vos far tornar virar la lenga sus las bonas resolucions per 2009). Fau boirar e deboirar, dijan çò que dijan, lo burre e lo chocolat dins un topinot d’aici a aver ‘na pasta mola mas ente lo burre deu pas s’estachar aus dets (o a la forcheta).

Aprep, ben, fau botar un pauc de cacaò sus la taula, far ‘na pitat bola, la rolar dins lo cacaò e la posar dins la placa, presta d’esser mesa dins lo congelator (o lo frezor).

Conservacion : jusca 10 jorns (d’autant mai que quò vai estre de mai en mai freg au fiu dau temps que passa).

Podetz adjúnher : dau sucre glaça o de las nosilhas o de las notz o de las amenlas… non pas d’algas ‘questa vetz.

~~oOo~~

Mon frair, cosinier de mestier, las fas emb un uòu, mas quo es ‘n’autra recepta. Queu bilhet es maitot l’ocasion de sinhalar lo sit de las receptas de cosina, ne’n lengadocian degun n’es perfech 🙂 , mas per quauqu’unas, elas son de bon merendar.

trufa.jpg

Composicion de la trufa que, jos la menaça d’un coteu, es somada d’anar dins lo plat una vetz emchocolatada.

Publicités